เกิดมาในครอบครัวที่พ่อแม่ทะเลาะด่ากันตลอดคนเป็นพ่อชอบดื่มเหล้าเมามาก็ด่าคนในบ้านบางวันรุนแรงสุดก็ถืออาวุธมาขู่คนในครอบครัวเวลาหายเมาก็จำอะไรไม่ได้เป็บแบบนี้มาจนเราอายุ17พ่อเสียจากมะเร็งท่อปัสวะตลอดสองเดือนกว่ามีเราคนเดียวที่ดูแล้วพ่อเราไม่ได้เรียนต่อเพราะสถานะการเรื่องเงินและต้องดูแลพ่อส่วนแม่เลี้ยงหลานลูกพี่สาวตลอดเวลาแม่ไม่เคยมาจับพ่อมาดูพ่อมีแต่เราเฝ้าทั้งคืนเพราะพ่อเจาะหน้าต่อถุงปัสวะเพราะไม่สามารถฉี่เหมือนคนปกติได้ขับถ่ายก็ยากร้องทรมานทั้งคืนกินยาแก้ปวดก็ไม่ช่วยอะไรกินพาราอาทิตย์หนึ่งแทบจะหมดกระปุกตอนกลางคืนต้องคอยประคบร้อนเราเหนื่อยมากเผลอหลับก็สะดุ้งพ่อเรียกไปไหนก็ไม่ได้พ่อเรียกหาแต่เราต้องคอยเอาเยี่ยวพ่อที่ท้องมาทิ้งต้องเปลี่ยนแพลนเพิสต้องคอยประครองดื่มน้ำเพราะลุกเองไม่ได้มีครั้งหนึ่งเราติดธุระต้องพาแม่ไปฝากพ่อไว้กับน้องชายพอเรากลับมาพ่อบอกว่าพ่อไม่ได้กินน้ำกินข้าวกินยาเลยเรียกเท่าไรน้องเราก็ไม่ออกมาจากห้องพ่อบอกว่าน้องชายรังเกลียดพ่อตั้งแต่นั้นพ่อก็ไม่เคยให้เราไปไหนจนท่านเสียส่วนแม่เราก็มีผู้ชายคนอื่นตั้งแต่พ่อป่วยเรารู้เพราะเราแอบได้ยินแม่คุยโทรศัพท์ผู้ชายคนนั้นมีเมียอยู่แล้วและเป็นคนที่เรารู้จักแต่เหมือนกรรมตามทันผู้ชายคนนั้นก็ป่วยเป็นมะเร็งและอาการเหมือนพ่อเราเลยพอผู้ชายคนนี้ตายแม่ก็เป็นเอาผู้ชายอีกตอนนั้นเราเหมือนตกนรกเลยแม่ขายทุกอย่างเปย์ผู้ชายคนนั้นเขาพาลูกเขามารีดไถ่เงินพอหมดก็ไล่แม่เราหนีไล่ไปตายเราเตือนแม่แล้วแต่แม่ไม่ฟังจนเขาไล่ทั้งหมด3รอบแม่ถึงตัดขาดเพราะหมดเงินแถมเป็นหนี้เพราะไปกู้ให้เขาอีกสามหมื่นแต่ตอนนั้นเราดีใจมากที่แม่เราตาสว่างแต่เหมือนแม่ขาดผู้ชายไม่ได้แม่เอาเพื่อนของผู้ชายคนนั้นแทนคนนี้เขาไม่ทำงานอะไรเลยบ้านก็ไม่มีอยู่อาศัยบ้านเช่าเป็นคนที่ไหนก็ไม่รู้แม่ต้องคอยหาข้าวซื้อของกินไปให้วันล่ะสามมื้อเงินก็ไม่เคยได้ผู้ชายติดยาติดน้ำกระท่อมแม่เราทำให้เราเสียใจมากเลยเราต้องมานั่งร้องไห้คนเดียวแม่ไปเฝ้าเขาตลอดเวลาเขาอยากได้อะไรก็หาให้เขาทั้งที่บ้านแทบจะขัดสนเรื่องเงินน้องชายเรามันก็ไม่ทำอะไรเลยมีแต่กินเที่ยวตื่นมาขอแต่เงินงานอะไรก็ไม่เคยช่วยเจอหน้าแค่เวลาหิวและขอเงินพึ่งพาอะไรไม่ได้ตอนนี้เราเเหนื่อยมากเลยเราไม่หลุดพ้นจากบ่วงนี้สักทีพอมานั่งคิดชีวิตก็หาความสุขแทบไม่เจอเลยต้องเสียใจเรื่องเดิมซ้ำๆต้องมาแอบร้องไห้คนเดียวไม่มีที่พึ่งระบายกับใครก็ไม่ได้มีแต่ความรู้เศร้าเจ็บปวดไม่มีอะไรที่ทำให้มีความรู้สึกว่าการมีชีวิตมันดีอย่าวไรไม่มีอะไรอยากทำไม่มีจุดมุ่งหมายตื่นมาเจอแต่เรื่องเดิมทำงานเดิมๆครอบครัวเดิมแม่ที่เราไม่อยากได้ไม่ต้องการแต่ก็โหยหาเศษเสี้ยวความรักน้องชายที่เกิดมาจากท้องเดียวกันพ่อแม่เดียวกันพอขอเงินไม่ได้ก็อาระวาดจะทำร้ายร่างกายพอได้เงินก็ทำเป็นลืมเรื่องที่เกิดขึ้นวนลูปแบบนี้ไม่จบไม่สิ้นเราคิดสักพักถ้าเรากนีไปใช้ชีวตคนเดียวไม่ต้องเจอแม่แบบนี้น้องชายอย่างนี้คงดี😮💨
ความสุขอยู่ที่ไหน