กูผิดอะไรที่หาเงินมาได้แล้วทำไมต้องเลี้ยงลูกติดของแฟน

ก้ย้อนคำถามอยุ่ดีว่าเราผิดอะไรที่เงินหาได้แล้วต้องไปเลี้ยงไปรับผิดชอบลูกคนอื่น แฟนเรามีลูกติดแต่เขาต้องการให้เราช่วยเลี้ยงลูกเขาด้วย เราไม่เข้าใจ แทนที่เราจะเอามาเก็บสร้างอนาคตตัวเองแต่ต้องมาให้เรารับผิดชอบด้วย ทำไมภาระตรงนี้ แฟนกะเมียเก่าไม่ช่วยกัน ไม่ได้เห็นแก่ตัวนะ แต่เรารู้สึกว่าเราถูกเอาเปรียบ เราปฏิเสธ เขาบอกเงินเขาไม่พอแล้วคำถามก้เกิดขึ้นอีก เกี่ยวอะไรกับกูว่ะ คือเปนแฟนกันคือต้องเลี้ยงลูกเมียเก่าให้ด้วยงั้นหรอ และอีกอย่างนะอีเมียเก่าอะไม่ทำมาหาแดก และไม่ต้องมาพูดถึงว่าสงสารเด็กเลี้ยงเอาบุญ บุญทำเยอะแล้วค่ะ แต่นี่มันคือความรับผิดชอบ รายรับไม่พอกับรายจ่ายและไม่มีความรับชอบ เด็กมันก้ไม่ผิดอะไรหรอก แต่สมัยนี้เงินทองข้าวของ มันหายาก และทุกครั้งเหมือนมัดมือชก กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไปกินข้าวข้างนอกแต่ละทีคือเราต้องจ่าย เน้นย้ำว่าเราต้องจ่ายทุกครั้ง และเด็กคนนี้เราไม่ปลื้มตรงที่ไม่มีมารยาท และเราไม่รู้สึกเอ็นดูตั้งแต่พาเข้ามาให้อยุ่รวมกับเรา ทุกอย่างมันมีผลกระทบไปหมด เพราะที่อยู่คือห้องเช่าเล็กๆ เราต้องยอมกลับมานอนที่บ้านทั้งที่เราเคยอยุ่กับแฟนสองคนมาตลอด 10 ปี เงินกินลำพังเราสองคนแฟนกันเราเอื้อได้อยุ่แล้ว ตอนแรกพยามเปิดใจยอมรับนะ แต่พอไปเลื่อยๆไม่ได้ว่ะพูดตรง และเราก้รักแฟนเรา แฟนเราก้รักเราดี แต่จุดเกิดเหตุมันคือตรงนี้  มันยิ่งอยุ่ไปเลื่อยๆปัญหาร้อยแปดพันเก้ายิ่งผลุดๆๆๆๆๆขึ้นมา เด็กคนนี้เป็น ผญ เรียนอยุ่ม.4 ปันหาที่เจอก้ตามประสาวัยรุ่นนะ มีแฟน แต่พ่อไม่มีตัง และโกหกพ่อขอเงินไปหลายๆครั้ง เพื่อไปเที่ยว ไปกิน โกหกว่าไป ทำงานที่โรงเรียน คบเพื่อนเกรดคุณหนู และตามเพื่อน ดั้งเดิมเด็กคนนี้มาจากต่างจังหวัดไม่เคยอยุ่กทม.  อยุ่กับยายกะแม่ และไม่มีการสั่งมารยาทใดๆ เจอกันวันแรกเดินข้ามหม้อข้าวกูนี่เหว๋อเอ๋อแดก อะไรวะเนี่ย!! อะหายใจเข้าลึกๆ ก้คิดว่ามันคงไม่ตั้งใจ แต่เราก้ไม่กินนะ มันจุกจิกหลายอย่าง ล่าสุดแอบมีแฟนพ่อมันกำชับว่าถ้าจะอยุ่ที่นี่ต้องตั้งใจเรียนห้ามมีแฟน และพ่อมาจับได้ ด้วยความที่มันไม่อยากกลับไปอยุ่บ้านนอกอะ มันโทรฟ้องย่าฟ้องป้ามัน เพราะกลัวพ่อตีและถูกส่งกลับให้ไปเรียนที่บ้านแม่มัน เราก้คิดย่าเขาคงโอ๋หลาน แต่ดีอย่างเขาฟังหูไว้หู พ่อมันก้โทรไปคุยกะย่ากะป้าพี่สาวเขาเล่าๆให้ฟัง สิ่งที่ได้ยินกลับมา มันเอาเรื่องพ่อมันฟ้องไปว่ากับย่า ว่าอยุ่นี่ไม่มีอะไรกิน พ่อไม่ทำอะไรเลย ให้หนูทำคนเดียวซักผ้าล้างจาน เราก้เลยพูดบ้าง ไปพูดแบบนั้นได้งัยยัย ไม่พูดบ้างตอนมาอยุ่ใหม่ๆไม่มีโทรสัพดีๆใช้ พ่อก้ซื้อไอโฟนให้ เครื่องสำอางเอาเงินที่ไหนซื้อแม่เทอซื้อให้หรอ หรือเงินเทอเสกได้ ไม่มช่จากคนที่เอาไปด่ากับย่างั้นหรอ และไปพูดกับย่าอีกว่าถ้าหนูมาอยุ่บ้านย่า หนูแต่งหน้าได้มั้ย มีแฟนเป็นผฐ ได้มั้ย อารมคนแก่ต่างจังหวัดเขาก้บอกว่า อะไรทำไมไม่คิดจะเรียนึดแต่จะแต่งหน้ามีแฟนไอส่วนดีๆที่พ่อทำให้ผ่อนโทรสัพดีๆให้ หาเงินทไงานนอกเวลาส่งเรียนทุกวันทำไมไม่เล่าให้เขาฟังบ้าง เขาออกไปทำงานกลับดึกๆไม่เล่าบ้าง มันก้เงียบ เราก้ว่าไปอีกทำแบบนี้ไม่เอาน้าไปด่ากะคนอื่นหมดละหรอพูดแบบนี้น้าก้ไม่เอาก้กลับไปอยุ่กะแม่กะยายละกัน มันกลัวมันก้เงียบ และไปเวลาไปเดอนห้างซื้อของนะ มันไม่สนใจเลยว่าพ่อมันมีเงินรึเปล่า คือกูอยากได้กูเดินปรี่เข้าไป ทำเปนยืนมึนๆ เสื้อในเข้าไปลองเลยจร้า ตัวละ790 ไม่ถามพ่อมันเลย ไอพ่อมันก้ควายพุดตรงๆ ไม่มีเปลี่ยนดูโปร อะไรว่ามันเหมาะสมมั้ยมันควรซื้อมั้ย คือกูถือเงินอยุ่กูจ่าย พอตังหมด หันหากูคร้าาาาาอีเชี้ย เงินจะไปแดก รร ก้ไม่มี กระแดก หมันไส้จริงๆนะมารยาทไม่มีเลยเราไม่ชอบ อ่านไปก่อนนะเด้วมาเล่าต่อ ออกความคิดเห็นได้นะ..