นิทาน ตอนที่ 9

ตอนที่ 9

"เสียงที่เกิดก่อนภาษา"

เช้าวันหนึ่ง

เด็กตื่นขึ้นมา
เพราะได้ยินเสียงบางอย่าง

มันไม่ใช่เสียงนก
ไม่ใช่เสียงลม
และไม่ใช่เสียงเรียกชื่อเขา

มันเป็นเสียงที่
เหมือนจะรู้จักเขา

ก่อนที่เขาจะรู้จักตัวเอง

เด็กนั่งฟัง

โดยไม่ขยับ

เสียงนั้นไม่ได้ดัง
แต่มันอยู่ทุกที่

เหมือนโลกกำลังหายใจช้า ๆ


ปีศาจไร้ชื่อนั่งอยู่ใกล้ ๆ

มันไม่รู้ว่าเสียงนี้เรียกว่าอะไร

แต่รู้สึกว่า
เสียงนี้ไม่ต้องมีชื่อก็เข้าใจได้


ปีศาจกินชื่อเดินผ่านมา

มันลองฟัง

แต่ไม่กินเสียงนี้

เพราะเสียงนั้น
ไม่ใช่คำ


เด็กลองพูดบางอย่างตอบกลับ

แต่เสียงของเขา
ดูเหมือนจะช้ากว่าเสียงนั้นเสมอ

เขาจึงหยุดพูด

แล้วฟังต่อ

ไม่นาน
เขาเริ่มรู้ว่า


ก่อนที่โลกจะมีภาษา

โลกมีจังหวะ

ก่อนที่โลกจะมีคำอธิบาย

โลกมีเสียงที่ทำให้ทุกอย่าง
ขยับไปพร้อมกัน


เด็กเอามือวางบนหน้าอก

เขาได้ยินเสียงหัวใจ

มันไม่ได้บอกความหมาย

แต่มันทำให้เขารู้ว่า

เขายังอยู่


คืนนั้น

เด็กมองดวงดาว

เขาไม่ได้คิดว่า
ดาวกำลังพูดอะไร

แต่เขารู้สึกว่า

ดาวกำลังร้องเพลง
ที่ไม่มีคำร้อง

และโลกก็เรียนรู้ว่า

บางความเข้าใจ

เกิดขึ้นก่อนภาษาเสมอ


......


หลับฝันดีราตรีสวัสดิ์