อนาล็อกเฮอร์เลอร์

กระทู้สนทนา
เสียงนาฬิกาเรือนเก่าส่งเสียงเดินดัง แกร๊ก... แกร๊ก... ท่ามกลางซ่าของสัญญาณทีวีสีเทาเข้ม ชายหนุ่มคนหนึ่งตื่นขึ้นมาในห้องนั่งเล่นยุค 90s ที่แสงไฟสัวและมีกลิ่นอับของพรมเก่า เขาจำไม่ได้ว่าตัวเองหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือแม้กระทั่งว่านี่คือเวลาใด
เขาพยายามลุกขึ้น แต่สายตากลับไปสะดุดเข้ากับหน้าจอทีวีขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้อง ภาพบนจอปรอทวูบวาบก่อนจะปรากฏเป็นข้อความภาษาอังกฤษตัวพิมพ์ใหญ่แบบวิดีโอเทป VHS ยุคเก่า:
> [บันทึกการนอนหลับ: เทปที่ 04]
> คำเตือน: หากท่านพบเห็นองค์ประกอบต่อไปนี้ในนิมิต โปรดอย่าทำตามคำสั่งของมันโดยเด็ดขาด
>
เสียงสัญญาณความถี่สูง (Frequency tone) ดังแหลมแสบแก้วหูดังขึ้นหนึ่งหนวด ก่อนภาพบนจอจะตัดไปเป็นเทปวิดีโอจำลองเหตุการณ์ ความยาวเพียงไม่กี่วินาที แต่กลับทำให้เลือดในกายของเขาย็นเชียบ
ภาพในเทปคือทางเดินยาวไร้จุดสิ้นสุดของบ้านหลังเดิมที่เขาอยู่ แต่ผนังบ้านกลับบิดเบี้ยวและเรียงตัวอย่างผิดธรรมชาติ ที่ปลายทางเดินตรงส่วนที่มืดที่สุด มีร่างของชายคนหนึ่งยืนอยู่
ชายคนนั้นแต่งตัวด้วย ชุดสูทสีเหลืองสด—เป็นสีเหลืองเลมอนที่สว่างจนเกือบจะสะท้อนแสง ตัดกับความมืดรอบข้างอย่างน่าประหลาด ร่างนั้นสูงโปร่งและยืนนิ่งสนิท ไหล่ทั้งสองข้างขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่หนักและยาวนาน
วิดีโอบนจอทีวีเปลี่ยนเป็นข้อความบรรยายถัดไป:
> คุณลักษณะของ "ชายใส่สูทเหลือง" (The Yellow Suit Man)
>  * เขาจะปรากฏตัวในความฝันระดับลึก (REM Phase 3)
>  * ใบหน้าของเขาจะถูกรบกวนด้วยสัญญาณภาพเบลอ (Pixelation) หรือเป็นเพียงเงาดำราบเรียบ
>  * เขาจะยืนอยู่นอกระยะสายตาเสมอ จนกว่าคุณจะรู้ตัวว่ากำลังฝัน
>
ทันใดนั้น เสียง ซ่า... ของทีวีก็ดับลง ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสนิท
ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกตัวว่าลมหายใจของเขาเริ่มกุกกัก เขาพยายามก้าวขาเพื่อเดินไปปิดทีวี แต่เมื่อก้าวไปได้เพียงก้าวเดียว เขากลับพบว่าทางเดินในบ้านของเขาขยายยาวออกไปเรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้นสุด—เหมือนกับในวิดีโอเทปไม่มีผิด
เขารู้แล้วว่า... เขากำลังฝันอยู่
ความกลัวเริ่มเกาะกินจิตใจเมื่อเขานึกถึงกฎข้อที่สาม เขารีบก้มหน้าลงมองพื้น ไม่อยากเงยหน้าขึ้นไปมองปลายทางเดิน แต่น้ำเสียงนุ่มนวลอย่างประหลาดกลับดังขึ้นจากความมืดข้างหน้า เป็นเสียงสังเคราะห์สไตล์โฆษณาTV ยุคเก่าที่ถูกยืดจังหวะให้ช้าลง:
"สวัสดีครับ... ยินดีต้อนรับสู่ช่วงเวลาพักผ่อน..."
ชายหนุ่มพยายามหลับตาในฝัน แต่ภาพกลับไม่มืดลง เขายังคงเห็นทางเดินยาวนั้นอยู่ และตรงปลายทางเดิน ชายใส่สูทชุดเหลืองกำลังก้าวเดินเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆ
ทุกก้าวที่ชายสูทเหลืองเดิน เสียงพื้นไม้กระทบกับรองเท้าหนังดัง ต๊อก... ต๊อก... จังหวะการเดินนั้นสม่ำเสมอและก้องไปทั่วหัวใจของเขา ยิ่งใกล้เข้ามา ชายหนุ่มยิ่งเห็นรายละเอียด—สูทสีเหลืองสดนั้นไม่มีรอยย่นแม้แต่น้อย แต่ตรงบริเวณใบหน้า กลับเป็นเพียงภาพซ่าของสัญญาณทีวีสีขาวดำที่หมุนวนอยู่อย่างน่าสยดสยอง
ก้อนเนื้อในอกของชายหนุ่มเต้นระทึก เขาพยายามสะดุ้งตัวให้ตื่น พยายามกัดลิ้น พยายามตะโกน แต่ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา
ชายสูทเหลืองมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา ห่างออกไปเพียงไม่กี่นิ้ว กลิ่นของแผ่นเทปแม่เหล็กเก่าๆ และกลิ่นไหม้ของวงจรอิเล็กทรอนิกส์ลอยมาเตะจมูก ร่างในสูทเหลืองค่อยๆ เอื้อมมือที่สวมถุงมือสีขาวสะอาดลงมาจับที่ไหล่ของชายหนุ่ม
เสียงทีวีดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดังออกมาจากตัวของชายสูทเหลืองเอง:
> [รายงานเหตุการณ์ผิดปกติ]
> หากผู้ฝันได้สัมผัสตัวกับชายใส่สูทเหลือง
> โปรดจำไว้ว่า... คุณจะไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีกเลย
>
"ได้เวลาตื่นแล้วครับ..." เสียงจากสูทเหลืองกระซิบที่ข้างหู
ชายหนุ่มสะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนของตัวเอง เหงื่อท่วมตัว เขาลุกขึ้นนั่ง หายใจหอบถี่ด้วยความโล่งอก "มันก็แค่ฝันร้าย... แค่อนาล็อกเฮอเลอร์โง่ๆ" เขาพึมพำกับตัวเองพร้อมกับยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก
ทว่า เมื่อสายตาของเขาปรับเข้ากับความมืดในห้องนอน เขากลับพบว่า... บนโต๊ะข้างเตียง มีเทป VHS ตลับหนึ่งวางอยู่
บนตลับเทปมีแถบสติ๊กเกอร์สีเหลืองเขียนด้วยลายมือขยุกขยิกว่า:
"บันทึกการนอนหลับ: เทปที่ 05 — เจอกันคืนนี้นะครับ"
และเมื่อเขามองไปที่กระจกปลายเตียง ในความมืดมิดนั้น ภาพสะท้อนของเขาไม่ได้อยู่คนเดียว... แต่มีเงาของชายใส่สูทชุดเหลืองยืนซ้อนอยู่ข้างหลัง พร้อมกับรอยยิ้มสีขาวที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอสัญญาณซ่าบนใบหน้านั้น
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่