สวัสดีครับ Silver Gaze ครับ
มีใครคิดเหมือนกันไหมครับ ว่าป้ายหาเสียงนี่มันเป็นอะไรที่ช่างน่าสนุกเหลือเกิน ?
สำหรับผมแล้ว ผมมองว่าป้ายหาเสียงเป็นอะไรที่ทำให้ผมรู้สึกบันเทิงเป็นที่สุดไปเลยครับ เพราะถ้าเรานำสิ่งต่างๆ ที่ปรากฏอยู่บนป้ายเหล่านั้นมาคิดดูดีๆ เราก็จะสัมผัสได้ถึงความน่าตลกของสิ่งที่คนทำป้ายเหล่านั้นต้องการจะสื่อสารออกมา ซึ่งในวันนี้ผมจะแบ่งปันความตลกนั้นให้กับทุกท่านกันครับ
ก่อนอื่นผมของให้ทุกท่านลองจินตนาการว่าตัวเองเป็นสุลต่านที่มีอันจะกิน โสด และกำลังเปิดรับสมัครหญิงสาวมาเป็นคู่ชีวิตก่อนครับ จากนั้นผมอยากให้ทุกท่านจินตนาการถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินเข้ามาในห้องสัมภาษณ์ นั่งลงตรงเก้าอี้ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วพูดออกมาแบบมั่นใจว่า…
ตัวอย่างแรก
ญ : ฉันเป็นผู้หญิง
ฮาบีบี่ (คุณ) : ครับ
คุณงงกับคำพูดของหญิงสาวอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนคุณจะตัดสินใจพูดออกมาว่า
ฮาบีบี่ (คุณ) : น้องสาวมีคุณสมบัติอะไรมานำเสนอฮาบิบี่นะ ขออีกที
ญ : ฉันเป็นผู้หญิง
คือบทสนทนานี้นี่ฟังดูเป็นอะไรที่โคตรแปลกเลยถูกต้องไหมครับ ? แต่นี่คือสิ่งที่ปรากฏอยู่บนป้ายหาเสียงเต็มประเทศที่เราอยู่ โดยเฉพาะป้ายที่เขียนบนนั้นว่า ‘ทำงานเป็น’ เพราะ…..อะไรวะ….ก็ลงสมัครมาทำงานไม่ใช่เหรอวะ ถ้าทำงานไม่เป็นแล้วจะมาลงทำไม ? คือสิ่งที่ทำให้ผมขำคือมันไม่ใช่คุณสมบัติพิเศษ ความแตกต่าง หรืออะไรที่ต้องประกาศด้วยซ้ำ เนื่องจากมันเป็นเพียงคุณสมบัติพื้นฐานเท่านั้นเอง
แต่ถ้าอันนี้ฟังดูตลกแล้ว อันต่อไปตลกกว่านี้อีกครับ
ตัวอย่างที่สอง
ฮาบีบี่ (คุณ) : ว่ายังไงจ๊ะ น้องสาวมีคุณสมบัติอะไรมานำเสนอฮาบิบี่บ้างจ๊ะ
ญ : ฉันจะไม่ไปอะฮ่าฮ๋ากับช่างประปาตอนที่คุณไม่อยู่บ้าน
คำตอบของผู้เข้าสมัครคนที่สองทำให้คุณรู้สึกงงไม่ต่างจากคำตอบของผู้สมัครคนแรก แต่แย่กว่า เพราะในขณะที่คุณกำลังจะพูดอะไรออกมา เธอก็พูดย้ำออกมาว่า
ญ : ฉันจะไม่ไปอะฮ่าฮ๋ากับช่างประปาแน่นอน
คืออะไรวะเห้ย คุณกับผมเป็นสามีภรรยากันนะเห้ย เรื่องความซื่อสัตย์ เรื่องไม่นอกใจมันคือพื้นฐานเห้ย เป็นสัตว์สี่เท้าหรือไง เรื่ิองไม่นอกใจถึงได้กลายเป็นฟีเจอร์พิเศษ ฮาบีบี่ไม่เข้าใจจุดนี้เลย
ซึ่งสิ่งนี้ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ปรากฏอยู่บนป้ายเลือกตั้งเช่นกันครับ กับประโยคที่ว่า ‘ไม่โกง’ ซึ่งแน่นอนว่าสำหรับผมแล้ว การที่มีพรรคการเมืองนำคำว่า ‘ไม่โกง’ มาใช้เป็นคุณสมบัติพิเศษได้ มันก็เป็นเครื่องบ่งบอกได้เป็นอย่างดีเลยครับ ว่าสถานาการณ์การเมืองในประเทศเราตอนนี้มันแย่ขนาดไหน
เพราะงั้นมันจึงเป็นอะไรที่ฟังดูตลก และน่าเศร้าในเวลาเดียวกัน
ตัวอย่างที่สาม
ฮาบีบี่ (คุณ) : เอ่ออ น้องสาว…
ญ : ทุกวันหนูจะทำอาหารจากทุกประเทศให้ฮาบีบี่ทานคะ
'คำตอบของผู้เข้าสมัครคนที่สามทำให้คุณถึงกับยิ้มออกมาอย่างมีความหวัง คุณจึงถามเธอออกมาว่า
ฮาบีบี่ (คุณ) : โอ้ว โอ้ว เยี่ยมเลย แสดงว่าน้องสาวมีประสบการณ์การทำอาหารใช่ไหม ?
ญ : หนูทำได้นิดหน่อยคะ แต่เดี๋ยวอันไหนทำไม่ได้จ้างเอาก็ได้คะ
ฮาบีบี่ (คุณ) : อ้อๆๆๆ แสดงว่ามีอันที่ถนัด แล้วก็ไม่ถนัดใช่ไหม ? โอเคๆ
ญ : ไม่คะ ไม่ถนัดหมดเลยคะ
คือ….แล้วพูดทำเชี่ยอะไรก่อน ??????
สำหรับผม ผมว่าอันนี้ค่อนข้างอันตรายนะครับ กับการพูดไปเรื่อย วาดฝันนู่นนี่ไปเรื่อย ในขณะที่ความเป็นจริงนั้นเป็นอะไรที่โคตรจะเป็นไปไม่ได้เลย เพราะพูดตรงๆ ว่ารัฐบาลหรืออะไรเหล่านี้มันก็มีขึ้นมาเพื่อจัดสรรทรัพยากรอะไรต่างๆ ให้มันเข้าที่เข้าทาง ให้มันเป็นไปได้มากที่สุดเท่าที่มันจะเป็นไปได้ เพราะในโลกแห่งนี้ ทรัพยากรที่เรามีมันไม่เคยพออยู่แล้ว เราถึงต้องเลือกใครสักคนเข้าไปจัดการทรัพยาการดังกล่าวให้คุ้มค่าที่สุด
ไม่งั้นถ้าคุณอยากได้คนพูดไปเรื่อย คุณเลือกผม ไม่ก็น้องโอปังเพื่อนบ้านตัวน้อยอายุ 5 ขวบของผมเข้าไปบริหารประเทศก็ได้ รับรองว่าได้ผลงานออกมาพอๆ กัน เผลอๆ อาจจะพูดไปเรื่อยให้คุณฟังสนุกกว่าด้วยซ้ำ
สุดท้ายนี้ก็อย่าลืมไปเลือกตั้งครับ มีโอกาสแล้วก็ใช้โอกาสนั้นให้เต็มที่ จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจทีหลัง แล้วเอาเวลาไปเสียสุขภาพกับควัน pm 2.5 กันดีกว่า
หวังว่าเราจะได้พบกันอีกครั้ง
Silver Gaze
ฉันจะไม่ไปอะฮ่าฮ่ากับช่างประปาแน่นอน
มีใครคิดเหมือนกันไหมครับ ว่าป้ายหาเสียงนี่มันเป็นอะไรที่ช่างน่าสนุกเหลือเกิน ?
สำหรับผมแล้ว ผมมองว่าป้ายหาเสียงเป็นอะไรที่ทำให้ผมรู้สึกบันเทิงเป็นที่สุดไปเลยครับ เพราะถ้าเรานำสิ่งต่างๆ ที่ปรากฏอยู่บนป้ายเหล่านั้นมาคิดดูดีๆ เราก็จะสัมผัสได้ถึงความน่าตลกของสิ่งที่คนทำป้ายเหล่านั้นต้องการจะสื่อสารออกมา ซึ่งในวันนี้ผมจะแบ่งปันความตลกนั้นให้กับทุกท่านกันครับ
ก่อนอื่นผมของให้ทุกท่านลองจินตนาการว่าตัวเองเป็นสุลต่านที่มีอันจะกิน โสด และกำลังเปิดรับสมัครหญิงสาวมาเป็นคู่ชีวิตก่อนครับ จากนั้นผมอยากให้ทุกท่านจินตนาการถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินเข้ามาในห้องสัมภาษณ์ นั่งลงตรงเก้าอี้ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วพูดออกมาแบบมั่นใจว่า…
ตัวอย่างแรก
ญ : ฉันเป็นผู้หญิง
ฮาบีบี่ (คุณ) : ครับ
คุณงงกับคำพูดของหญิงสาวอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนคุณจะตัดสินใจพูดออกมาว่า
ฮาบีบี่ (คุณ) : น้องสาวมีคุณสมบัติอะไรมานำเสนอฮาบิบี่นะ ขออีกที
ญ : ฉันเป็นผู้หญิง
คือบทสนทนานี้นี่ฟังดูเป็นอะไรที่โคตรแปลกเลยถูกต้องไหมครับ ? แต่นี่คือสิ่งที่ปรากฏอยู่บนป้ายหาเสียงเต็มประเทศที่เราอยู่ โดยเฉพาะป้ายที่เขียนบนนั้นว่า ‘ทำงานเป็น’ เพราะ…..อะไรวะ….ก็ลงสมัครมาทำงานไม่ใช่เหรอวะ ถ้าทำงานไม่เป็นแล้วจะมาลงทำไม ? คือสิ่งที่ทำให้ผมขำคือมันไม่ใช่คุณสมบัติพิเศษ ความแตกต่าง หรืออะไรที่ต้องประกาศด้วยซ้ำ เนื่องจากมันเป็นเพียงคุณสมบัติพื้นฐานเท่านั้นเอง
แต่ถ้าอันนี้ฟังดูตลกแล้ว อันต่อไปตลกกว่านี้อีกครับ
ตัวอย่างที่สอง
ฮาบีบี่ (คุณ) : ว่ายังไงจ๊ะ น้องสาวมีคุณสมบัติอะไรมานำเสนอฮาบิบี่บ้างจ๊ะ
ญ : ฉันจะไม่ไปอะฮ่าฮ๋ากับช่างประปาตอนที่คุณไม่อยู่บ้าน
คำตอบของผู้เข้าสมัครคนที่สองทำให้คุณรู้สึกงงไม่ต่างจากคำตอบของผู้สมัครคนแรก แต่แย่กว่า เพราะในขณะที่คุณกำลังจะพูดอะไรออกมา เธอก็พูดย้ำออกมาว่า
ญ : ฉันจะไม่ไปอะฮ่าฮ๋ากับช่างประปาแน่นอน
คืออะไรวะเห้ย คุณกับผมเป็นสามีภรรยากันนะเห้ย เรื่องความซื่อสัตย์ เรื่องไม่นอกใจมันคือพื้นฐานเห้ย เป็นสัตว์สี่เท้าหรือไง เรื่ิองไม่นอกใจถึงได้กลายเป็นฟีเจอร์พิเศษ ฮาบีบี่ไม่เข้าใจจุดนี้เลย
ซึ่งสิ่งนี้ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ปรากฏอยู่บนป้ายเลือกตั้งเช่นกันครับ กับประโยคที่ว่า ‘ไม่โกง’ ซึ่งแน่นอนว่าสำหรับผมแล้ว การที่มีพรรคการเมืองนำคำว่า ‘ไม่โกง’ มาใช้เป็นคุณสมบัติพิเศษได้ มันก็เป็นเครื่องบ่งบอกได้เป็นอย่างดีเลยครับ ว่าสถานาการณ์การเมืองในประเทศเราตอนนี้มันแย่ขนาดไหน
เพราะงั้นมันจึงเป็นอะไรที่ฟังดูตลก และน่าเศร้าในเวลาเดียวกัน
ตัวอย่างที่สาม
ฮาบีบี่ (คุณ) : เอ่ออ น้องสาว…
ญ : ทุกวันหนูจะทำอาหารจากทุกประเทศให้ฮาบีบี่ทานคะ
'คำตอบของผู้เข้าสมัครคนที่สามทำให้คุณถึงกับยิ้มออกมาอย่างมีความหวัง คุณจึงถามเธอออกมาว่า
ฮาบีบี่ (คุณ) : โอ้ว โอ้ว เยี่ยมเลย แสดงว่าน้องสาวมีประสบการณ์การทำอาหารใช่ไหม ?
ญ : หนูทำได้นิดหน่อยคะ แต่เดี๋ยวอันไหนทำไม่ได้จ้างเอาก็ได้คะ
ฮาบีบี่ (คุณ) : อ้อๆๆๆ แสดงว่ามีอันที่ถนัด แล้วก็ไม่ถนัดใช่ไหม ? โอเคๆ
ญ : ไม่คะ ไม่ถนัดหมดเลยคะ
คือ….แล้วพูดทำเชี่ยอะไรก่อน ??????
สำหรับผม ผมว่าอันนี้ค่อนข้างอันตรายนะครับ กับการพูดไปเรื่อย วาดฝันนู่นนี่ไปเรื่อย ในขณะที่ความเป็นจริงนั้นเป็นอะไรที่โคตรจะเป็นไปไม่ได้เลย เพราะพูดตรงๆ ว่ารัฐบาลหรืออะไรเหล่านี้มันก็มีขึ้นมาเพื่อจัดสรรทรัพยากรอะไรต่างๆ ให้มันเข้าที่เข้าทาง ให้มันเป็นไปได้มากที่สุดเท่าที่มันจะเป็นไปได้ เพราะในโลกแห่งนี้ ทรัพยากรที่เรามีมันไม่เคยพออยู่แล้ว เราถึงต้องเลือกใครสักคนเข้าไปจัดการทรัพยาการดังกล่าวให้คุ้มค่าที่สุด
ไม่งั้นถ้าคุณอยากได้คนพูดไปเรื่อย คุณเลือกผม ไม่ก็น้องโอปังเพื่อนบ้านตัวน้อยอายุ 5 ขวบของผมเข้าไปบริหารประเทศก็ได้ รับรองว่าได้ผลงานออกมาพอๆ กัน เผลอๆ อาจจะพูดไปเรื่อยให้คุณฟังสนุกกว่าด้วยซ้ำ
สุดท้ายนี้ก็อย่าลืมไปเลือกตั้งครับ มีโอกาสแล้วก็ใช้โอกาสนั้นให้เต็มที่ จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจทีหลัง แล้วเอาเวลาไปเสียสุขภาพกับควัน pm 2.5 กันดีกว่า
หวังว่าเราจะได้พบกันอีกครั้ง
Silver Gaze