ช่วงปลายปีที่แล้ว จนถึงต้นปีนี้ เป็นช่วงชีวิตที่โหดร้ายที่สุดสำหรับผม
ตลอดเวลาที่เติบโตมาจนถึงปัจจุบัน ผมไม่เคยสูญเสียอะไร ที่มันสำคัญๆ เลย
แต่อย่างไรก็ตาม ก็คิดไว้ก่อนแล้วว่า วันนึง เราต้องเผชิญมันแน่ๆ แต่ไม่รู้วันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่
หลังจากได้เจอด้วยตัวเอง..จนถึงวันนี้ ก็ยังทำใจไม่ค่อยได้
แต่ละคน..มีช่องทางระบายความทุกข์ แตกต่างกันไป สำหรับผม..ช่องทาง Pantip
เป็นช่องทางหนึ่งที่ อยากเขียนอยากระบายมันออกมา..
09-ธ.ค.-25
คุณพ่อประสบอุบัติเหตุ เข้าพักรักษาตัวใน รพ. มีอาการกระดูกส่วนคอกดทับเส้นประสาท
ทำให้ไม่สามารถใช้ร่างกายส่วนบนได้ ต้อง MRI ดูเพื่อวางแผนผ่าตัด
11-ธ.ค.-25
พ่อหายใจไม่ดี ความดันตก เกล็ดเลือดต่ำ
12-ธ.ค.-25
พ่อหยุดหายใจต้องปั๊มขึ้นมาใหม่
กเลิก MRI และลงความเห็นว่าเรื่องผ่าตัดเลื่อนไปก่อน
และต้องใส่ท่อช่วยหายใจ, เปิดเส้นเลือดใหญ่เพื่อกระตุ้นความดัน
13-ธ.ค.-25
พ่อหัวใจหยุดเต้น ต้องช่วยปั๊มขึ้นมาใหม่ อาการไม่ดีขึ้นต้องเข้าไปรักษาใน ICU แทน
14-25 ธ.ค.25
พ่ออาการดีขึ้น ความดันดีขึ้น การหายใจดีขึ้น เกล็ดเลือดสูงขึ้น
26-ธ.ค.-25
หมอเจ้าของ case แจ้งว่าถ้าอาการดีขึ้นแบบนี้หลังปีใหม่อาจได้ผ่าตัด
หลังผ่าตัดอาการก็จะได้ดีขึ้นตามลำดับ ต้อง MRI ดูเพื่อวางแผน
27-ธ.ค.-25
หมออายุรกรรมแจ้งว่า จำเป็นต้องเจาะคอ เพราะใส่ท่อช่วยหายใจมานานแล้ว
เลยนัด เจาะคอ และ MRI ในวันที่ 29 ธ.ค.
30-ธ.ค.-25
หลังจากเจาะคอ.ถามพ่อๆ สามารถพูดแบบขยับปากได้แต่ไม่มีเสียง พ่อบอกไม่เจ็บ
สบายกว่าตอนใส่ท่อ
01-ม.ค.-26
พาลูกๆ มาสวัสดีปีใหม่ พ่อก็ยิ้มและดีใจ
2-11 ม.ค. 26
อาการ พ่อขึ้นๆลงๆ เกี่ยวกับความดัน การหายใจ เกล็ดเลือดต่ำ บางครั้งติดเชื้อ
09-ม.ค.-26
สุนัขที่เลี้ยงไว้ มานาน ชื่อหมูใหญ่ ไตวาย เสียชีวิต ไม่มีเวลาแม้แต่จะเสียใจให้
ต้องจ้างคนไปฟัง รักเขาเหมือนลูก ไม่ใช่ไม่เสียใจ แต่มันมีเรื่องอื่น ประดังเข้ามา
12-15 ม.ค.26
อาการ พ่อแย่ลง เกี่ยวกับความดัน และติดเชื้อ หมอต้องให้ยากระตุ้น และยาฆ่าเชื้อตลอด
เสี่ยงภาวะไตวาย
16-19 ม.ค.26
พ่ออาการไม่ดีขึ้น ต้องใช้ยาฆ่าเชื้อแรงและติดต่อกันนาน ความดันไม่ดี หัวใจเต้นแรง
เกล็ดเลือดต่ำ ไตน่าจะวาย ไม่ตอบสนองได้แต่ลืมตา ตอนนี้เริ่มรู้ว่า พ่อน่าจะแย่มากๆ
หมอให้ญาติคุยกับ ทีมประคับประคอง วันพรุ่งนี้
20-ม.ค.-26
มาคุยกับทีมประคับประคอง ทำให้ได้รู้ว่า พ่อใกล้ที่จะเสียเต็มที่ กลับบ้านมา
ร้องไห้ ร้องแบบไม่อายใคร เสียใจมาก เพราะรู้ว่ามันกลับไปแบบเดิมไม่ได้อีกแล้ว
21-ม.ค.-26
พยาบาลห้อง ICU โทร มาแจ้งว่าพ่อแย่ลง ให้ตัดสินใจเรื่องการรักษา พยาบาลอ่านให้ฟัง
มีประมาณ 7-8 ข้อ ที่ต้องตัดสินใจ ตอนนั้นสมองสับสนไปหมด พอตัดสินใจแล้ว
พยาบาลก็ให้เดินทางมาเซนต์เอกสาร
10:30 ก็เดินทางมา รพ. คุยกับพยาบาลอีกรอบ แล้วก็เซนต์ เอกสาร เลยได้รู้ว่าพ่อใกล้
จะเสีย มากๆ แล้ว ก็เดินไปข้างเตียงกราบพ่อ ขออโหสิกรรมกับพ่อ บอกในหลายๆเรื่อง
ที่อยากบอก (จริงๆ ช่วงท้ายๆ ก็บอกพ่อมาตลอด ทุกครั้งที่มาหา)
วนเวียนเดินเข้าออกห้อง ICU ตลอด จนประมาณ 15:00 เดินเข้ามา พยาบาลถามว่า
ยากระตุ้นหมดแล้วจะให้ต่อหรือไม่.ยังไม่ทันจะตอบ หัวใจพ่อจากเดิมเต้นอยู่ที่ 77
ก็ลดลงมาเหลือ 30 กว่า เครื่องจับสัญญาณร้องตลอดเวลา พยาบาลเลยให้โทรเรียกญาติ
คนอื่นเข้ามา..ผมยืนดูเครื่องจับสัญาณชีพ ค่อยๆลดลง ลดลง เรื่อยๆ
เป็นช่วงที่ บีบหัวใจมาก จนกระทั่ง ทุกสัญญาณดับไป เมื่อเวลา 15:32 นาที
ผมอยู่กับท่านจน วินาที สุดท้าย เข้าไปกราบเท้าท่าน..แล้วก็รอรับท่านอยู่ที่หน้าห้อง ICU
ตั้งแต่พ่อเข้า รพ. มาทุกๆ วันตั้งความหวังไว้ว่า พ่อจะได้กลับไปอยู่บ้าน ไปท่องเที่ยวกันเหมือนเดิม
พ่อชอบเที่ยวชอบถ่ายรูปมาก..รูปถ่ายแต่ละที่ ติดเต็มฝาบ้านไปหมด แล้วความหวังก็ค่อยๆลดลง
เมื่อเผชิญกับความจริง..
ผมจัดงานศพ ให้พ่อ โดยขอพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และขอพระราชทางเพลิงศพ ไปเมื่อ 25 ม.ค.26
ที่ผ่านมา..หลังจากนั้นก็เดินเรื่องเอกสารต่างๆของพ่อ กลับบ้านไป ก็เห็นแต่รูปท่าน ไม่มีตัวท่านอยู่
มันเป็นโลกที่ช่าง เงียบเหงาวังเวงมาก..ไม่เหมือนที่เราเคยอยู่ เหมือนเป็นคนละโลกกัน
ทุกวันนี้ จากคนที่แทบจะไม่เคยใสบาตรทำบุญเลย ตอนครบ 7 วันผมก็หอบเอา รูปท่านไปทำบุญด้วย
แต่ไม่มีอัฐิ พ่อไป บังเอิญเก็บฟันของพ่อตอนที่ท่านยังไม่เสียชีวิตไว้ ซี่นึง เลยได้ใช้แทน
เช้าวันนี้ก็ออกไปดักพระใส่บาตรให้ท่าน..บอกกับท่าน ว่าฝากขนมไปให้ หมาผม ที่เสีย
ไปก่อนหน้านี้ด้วย เผื่อว่าเขาได้เจอกัน..เพราะเขาก็สนิทกันและรักกันมาก
สุดท้าย..ผมรักและสนิทกับท่านเราเที่ยวด้วยกันบ่อย..พ่อจัดทริปเดินทางด้วยตัวเอง โดยไม่ได้ปรึกษาผม
เส้นทางนี้ไกลแสนไกลมาก..ไกลจนไม่รู้ว่าจะถึงจุดหมายเมื่อไหร่..แต่ถ้าพ่อไปถึงจุดหมายแล้ว..
พ่อรอผมอยู่ที่นั่นนะ..วันนึงผมจะตามไป เราจะได้โอบกอดกันอีกครั้ง
และถ้าหากภพชาติมีจริง..เกิดอีกกี่ภพกี่ชาติ..ผมขอเกิดมาเป็นลูกของพ่ออีกนะครับ....
ทุกปีพ่อ วันเกิดพ่อๆ จะพาไปเที่ยวไปฉลองตามที่ต่างๆ โดยท่านจะออกเงินเองทั้งหมด..ปีนี้ ผมจะพาหลานของพ่อ
ไปแทน..ล่าสุด พ่ออยากไป กาญจนบุรี..แต่พ่อมาเสียก่อน..ปีนี้ ผมจะพาพ่อไปเอง....
รักและเทิดทูน พ่อสุดหัวใจ..
โลกที่ไม่เหมือนเดิม.อีกต่อไป
ตลอดเวลาที่เติบโตมาจนถึงปัจจุบัน ผมไม่เคยสูญเสียอะไร ที่มันสำคัญๆ เลย
แต่อย่างไรก็ตาม ก็คิดไว้ก่อนแล้วว่า วันนึง เราต้องเผชิญมันแน่ๆ แต่ไม่รู้วันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่
หลังจากได้เจอด้วยตัวเอง..จนถึงวันนี้ ก็ยังทำใจไม่ค่อยได้
แต่ละคน..มีช่องทางระบายความทุกข์ แตกต่างกันไป สำหรับผม..ช่องทาง Pantip
เป็นช่องทางหนึ่งที่ อยากเขียนอยากระบายมันออกมา..
09-ธ.ค.-25
คุณพ่อประสบอุบัติเหตุ เข้าพักรักษาตัวใน รพ. มีอาการกระดูกส่วนคอกดทับเส้นประสาท
ทำให้ไม่สามารถใช้ร่างกายส่วนบนได้ ต้อง MRI ดูเพื่อวางแผนผ่าตัด
11-ธ.ค.-25
พ่อหายใจไม่ดี ความดันตก เกล็ดเลือดต่ำ
12-ธ.ค.-25
พ่อหยุดหายใจต้องปั๊มขึ้นมาใหม่
และต้องใส่ท่อช่วยหายใจ, เปิดเส้นเลือดใหญ่เพื่อกระตุ้นความดัน
13-ธ.ค.-25
พ่อหัวใจหยุดเต้น ต้องช่วยปั๊มขึ้นมาใหม่ อาการไม่ดีขึ้นต้องเข้าไปรักษาใน ICU แทน
14-25 ธ.ค.25
พ่ออาการดีขึ้น ความดันดีขึ้น การหายใจดีขึ้น เกล็ดเลือดสูงขึ้น
26-ธ.ค.-25
หมอเจ้าของ case แจ้งว่าถ้าอาการดีขึ้นแบบนี้หลังปีใหม่อาจได้ผ่าตัด
หลังผ่าตัดอาการก็จะได้ดีขึ้นตามลำดับ ต้อง MRI ดูเพื่อวางแผน
27-ธ.ค.-25
หมออายุรกรรมแจ้งว่า จำเป็นต้องเจาะคอ เพราะใส่ท่อช่วยหายใจมานานแล้ว
เลยนัด เจาะคอ และ MRI ในวันที่ 29 ธ.ค.
30-ธ.ค.-25
หลังจากเจาะคอ.ถามพ่อๆ สามารถพูดแบบขยับปากได้แต่ไม่มีเสียง พ่อบอกไม่เจ็บ
สบายกว่าตอนใส่ท่อ
01-ม.ค.-26
พาลูกๆ มาสวัสดีปีใหม่ พ่อก็ยิ้มและดีใจ
2-11 ม.ค. 26
อาการ พ่อขึ้นๆลงๆ เกี่ยวกับความดัน การหายใจ เกล็ดเลือดต่ำ บางครั้งติดเชื้อ
09-ม.ค.-26
สุนัขที่เลี้ยงไว้ มานาน ชื่อหมูใหญ่ ไตวาย เสียชีวิต ไม่มีเวลาแม้แต่จะเสียใจให้
ต้องจ้างคนไปฟัง รักเขาเหมือนลูก ไม่ใช่ไม่เสียใจ แต่มันมีเรื่องอื่น ประดังเข้ามา
12-15 ม.ค.26
อาการ พ่อแย่ลง เกี่ยวกับความดัน และติดเชื้อ หมอต้องให้ยากระตุ้น และยาฆ่าเชื้อตลอด
เสี่ยงภาวะไตวาย
16-19 ม.ค.26
พ่ออาการไม่ดีขึ้น ต้องใช้ยาฆ่าเชื้อแรงและติดต่อกันนาน ความดันไม่ดี หัวใจเต้นแรง
เกล็ดเลือดต่ำ ไตน่าจะวาย ไม่ตอบสนองได้แต่ลืมตา ตอนนี้เริ่มรู้ว่า พ่อน่าจะแย่มากๆ
หมอให้ญาติคุยกับ ทีมประคับประคอง วันพรุ่งนี้
20-ม.ค.-26
มาคุยกับทีมประคับประคอง ทำให้ได้รู้ว่า พ่อใกล้ที่จะเสียเต็มที่ กลับบ้านมา
ร้องไห้ ร้องแบบไม่อายใคร เสียใจมาก เพราะรู้ว่ามันกลับไปแบบเดิมไม่ได้อีกแล้ว
21-ม.ค.-26
พยาบาลห้อง ICU โทร มาแจ้งว่าพ่อแย่ลง ให้ตัดสินใจเรื่องการรักษา พยาบาลอ่านให้ฟัง
มีประมาณ 7-8 ข้อ ที่ต้องตัดสินใจ ตอนนั้นสมองสับสนไปหมด พอตัดสินใจแล้ว
พยาบาลก็ให้เดินทางมาเซนต์เอกสาร
10:30 ก็เดินทางมา รพ. คุยกับพยาบาลอีกรอบ แล้วก็เซนต์ เอกสาร เลยได้รู้ว่าพ่อใกล้
จะเสีย มากๆ แล้ว ก็เดินไปข้างเตียงกราบพ่อ ขออโหสิกรรมกับพ่อ บอกในหลายๆเรื่อง
ที่อยากบอก (จริงๆ ช่วงท้ายๆ ก็บอกพ่อมาตลอด ทุกครั้งที่มาหา)
วนเวียนเดินเข้าออกห้อง ICU ตลอด จนประมาณ 15:00 เดินเข้ามา พยาบาลถามว่า
ยากระตุ้นหมดแล้วจะให้ต่อหรือไม่.ยังไม่ทันจะตอบ หัวใจพ่อจากเดิมเต้นอยู่ที่ 77
ก็ลดลงมาเหลือ 30 กว่า เครื่องจับสัญญาณร้องตลอดเวลา พยาบาลเลยให้โทรเรียกญาติ
คนอื่นเข้ามา..ผมยืนดูเครื่องจับสัญาณชีพ ค่อยๆลดลง ลดลง เรื่อยๆ
เป็นช่วงที่ บีบหัวใจมาก จนกระทั่ง ทุกสัญญาณดับไป เมื่อเวลา 15:32 นาที
ผมอยู่กับท่านจน วินาที สุดท้าย เข้าไปกราบเท้าท่าน..แล้วก็รอรับท่านอยู่ที่หน้าห้อง ICU
ตั้งแต่พ่อเข้า รพ. มาทุกๆ วันตั้งความหวังไว้ว่า พ่อจะได้กลับไปอยู่บ้าน ไปท่องเที่ยวกันเหมือนเดิม
พ่อชอบเที่ยวชอบถ่ายรูปมาก..รูปถ่ายแต่ละที่ ติดเต็มฝาบ้านไปหมด แล้วความหวังก็ค่อยๆลดลง
เมื่อเผชิญกับความจริง..
ผมจัดงานศพ ให้พ่อ โดยขอพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และขอพระราชทางเพลิงศพ ไปเมื่อ 25 ม.ค.26
ที่ผ่านมา..หลังจากนั้นก็เดินเรื่องเอกสารต่างๆของพ่อ กลับบ้านไป ก็เห็นแต่รูปท่าน ไม่มีตัวท่านอยู่
มันเป็นโลกที่ช่าง เงียบเหงาวังเวงมาก..ไม่เหมือนที่เราเคยอยู่ เหมือนเป็นคนละโลกกัน
ทุกวันนี้ จากคนที่แทบจะไม่เคยใสบาตรทำบุญเลย ตอนครบ 7 วันผมก็หอบเอา รูปท่านไปทำบุญด้วย
แต่ไม่มีอัฐิ พ่อไป บังเอิญเก็บฟันของพ่อตอนที่ท่านยังไม่เสียชีวิตไว้ ซี่นึง เลยได้ใช้แทน
เช้าวันนี้ก็ออกไปดักพระใส่บาตรให้ท่าน..บอกกับท่าน ว่าฝากขนมไปให้ หมาผม ที่เสีย
ไปก่อนหน้านี้ด้วย เผื่อว่าเขาได้เจอกัน..เพราะเขาก็สนิทกันและรักกันมาก
สุดท้าย..ผมรักและสนิทกับท่านเราเที่ยวด้วยกันบ่อย..พ่อจัดทริปเดินทางด้วยตัวเอง โดยไม่ได้ปรึกษาผม
เส้นทางนี้ไกลแสนไกลมาก..ไกลจนไม่รู้ว่าจะถึงจุดหมายเมื่อไหร่..แต่ถ้าพ่อไปถึงจุดหมายแล้ว..
พ่อรอผมอยู่ที่นั่นนะ..วันนึงผมจะตามไป เราจะได้โอบกอดกันอีกครั้ง
และถ้าหากภพชาติมีจริง..เกิดอีกกี่ภพกี่ชาติ..ผมขอเกิดมาเป็นลูกของพ่ออีกนะครับ....
ทุกปีพ่อ วันเกิดพ่อๆ จะพาไปเที่ยวไปฉลองตามที่ต่างๆ โดยท่านจะออกเงินเองทั้งหมด..ปีนี้ ผมจะพาหลานของพ่อ
ไปแทน..ล่าสุด พ่ออยากไป กาญจนบุรี..แต่พ่อมาเสียก่อน..ปีนี้ ผมจะพาพ่อไปเอง....
รักและเทิดทูน พ่อสุดหัวใจ..