ปัญหาของระบบการศึกษาไทย

ในระบบการศึกษาไทยมักจะให้ความสำคัญไม่ตรงจุดีที่ควรจะพัฒนา จากที่ศึกษามาโรงเรียนในภาษาอังกฤษมาจากคำว่า Schooling หรือการทำให้เชื้อง ดังนั้นการศึกษาคือโรงงานที่ผลิตพนักงงานโรงงานอีกทีนึง ถ้าเราอยากจะแก้ให้เป็นการศึกษาที่แท้จริง สื่งที่ควรแก้มีดังนี้

1.มีสิ่งที่ไม่ได้มีประโยชน์กับตัวนักเรียนให้ไ้ด้มากที่สุด เช่น การเข้าแถว การเรียนเพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรม ทรงผม ชุดนัดเรียน

2.เนื้อหาในการเรียนไม่ไดมีไว้เพื่อสร้างอาชีพในอนาคต เช่น วิชาภาษาไทยที่ค่อนข้างไร้ประโยชน์เนื่องจากว่า เราพูดกันทุกวันอยู่แล้ว

3.ภาษาอังกฤษที่สอนได้ห่วยมากๆ เราคือคนที่โชคดีที่ได้โอกาสในการเรียนภาษาอังกฤษตั้งแต่ 4-5 ขวบเนื่องจากที่บ้านมีคอมพิวเตอร์ ทำให้เราหาสื่อมาดูได้ เราคือคนที่เรียนภาษาอังกฤษจากการดูบอล

4.พิธีกรรมที่ไม่ได้มีประโยชน์สูงสุดต่อตัวนักเรียนเอง เช่น ไหว้ครูหรือ วันสำคัญต่างๆ ซึ่งควรเปลี่ยนเป็นแบบสมัครใจ

5.เวลาเรียนที่เยอะเกินไป คือวันนึงเรียนแบบเยอะมากๆ โดยที่คุณภาพของสิ่งที่เรียนค่อนข้างห่วย เนื้อหาที่ไม่ได้ใช้ในชีวิตจริง ต่างอะไรกับเสียเวลาป่าวๆ

6.ไม่มีวิชาสำหรับให้คิดแบบไม่ตัดสินกัน เช่น วิชาปรัชญา ที่ให้คนมาแลกเปลี่ยนแนวคิดแบบเสรี แรงบันดาลใจวิชานี้มาจาก วิชา Ethic ที่โดนบังคับที่มหาลัยเก่าแล้วค่อนข้างมองว่ามีประโยชน์มากๆ

7.ระบบอาวุโสในสังคมเอเชีย ก็เป็นปัญหาทำให้ ครูกับนักเรียน ไม่สามารถแลกเปลี่ยนความเห็นกันแบบเสรีได้ เพรอายุแพงทางอายุ

8.ความเจริญที่ไม่ได้ออกนอกกรุงเทพมากพอ ทำให้สถานศึกษาแต่ล่ะพื้นที่คุณภาพไม่เท่ากัน

9.ครูที่ไม่มีความสามารถในการจัดการพฤติกรรมบูลลี่ของนักเรียน

10.ครูที่ต้องทำงานที่ไม่เกี่ยวกับการสอน เช่น เอกสาร การออกเกรด หรือที่เราเคยเจอคือการทำความสะห้องน้ำ

11.ขาดวิชาในการสอนทักษะพื้นฐานในชีวิต เช่น การทำอาหาร การเงิน การคิดเชิงวิพากษ์ การดูแลสุขภาพตน


ขอบคุณสำหรับการอ่านนะครับ กรุณาแสดงความคิดเหันแบบให้เกียรติกันในฐานะมนุษย์คนนึงด้วย