ใครกันในเงาที่ฉันเห็น2

ช่วงนั้นถ้าจำไม่ผิดเราอายุประมาณ 15 ปีพ่อเราเป็นช่างซ่อมแม็คโครก็เป็นเรื่องปกติแหละนะ
ก็เราเป็นลูกก็ต้องช่วยงานที่บ้านบ้างเป็นครั้งคราวพ่อกับแม่เลี้ยงทำงานกันจนถึงดึกไอ้เราก็เป็นผู้หญิง
แต่นิสัยดันเหมือนผู้ชายซะด้วย
เราขออาสาวิ่งไปหาสายไฮดรอลิคให้พ่อคิดว่าจะช่วยงานพ่อให้แล้วเสร็จจะได้เข้าบ้านกินข้าวกัน เอ๊ะ นั่นไง
เจอสายไฮดรอลิคแล้วที่พ่อบอกเรากำลังจะเอื้อมมือเข้าไปหยิบแต่ทำไมรู้สึกเจ็บที่มือกันนะพอดึงมือออกมา
ที่มือขวามีรอยเหมือนถูกเล็บจิกและกรีดเป็นทางยาวตอนนั้นเลือดก็ออกพอสมควรเลยล่ะเพราะแผลเหวอะ
คลับคล้ายคลับคลาเหมือนแผลเป็นรูปเสี้ยวพระจันทร์
เราทั้งเจ็บทั้งกลัวตอนนั้นไม่ได้คิดว่าจะเจอดีกับอะไรเข้า
แต่คิดว่าไม้คงแทงที่มือ เรากำลังจะรีบวิ่งกลับบ้าน จะไปหาพ่อ แต่เราดันหูดีไปได้ยินคำว่า สุลักขะณะ  
ซึ่งแปลว่า เสาวลักษณ์ คือชื่อจริงของเราเอง
เดียวมาต่อนะคะ