ค่าใช้จ่ายเพื่อ ‘เซฟใจ’ กำลังกลายเป็นสิ่งที่คนวัยทำงาน ‘ขาดไม่ได้’
.
“บางทีดูเหมือนฉันใช้เงินฟุ่มเฟือย แต่จริงๆ คือใช้เพื่อไม่ให้ตัวเองล้ม” ประโยคนี้อาจฟังดูเกินจริง แต่กลับสะท้อนชีวิตของคนวัยทำงานชาวจีนจำนวนไม่น้อยได้อย่างตรงใจ
.
แม้มีจะรายได้เดือนละหลายหมื่นถึงหนึ่งแสนบาท แต่หลายคนยังรู้สึกว่าเงินไม่พอใช้ ไม่ใช่เพราะฟุ่มเฟือย แต่เพราะมีค่าใช้จ่ายเพื่อเซฟใจ ที่ทำให้ชีวิตไปต่อได้ ท่ามกลางความเครียดและความกดดัน
.
นอกจากค่าใช้จ่ายที่จำเป็นอย่างค่าอาหาร ค่าเดินทาง ค่าที่พักอาศัย ค่าเลี้ยงดูบุตร ค่ารักษาพยาบาล แล้ว คนจีนจำนวนมากยอมรับว่าตนใช้จ่ายไปกับ “การหาสิ่งยึดเหนี่ยวใจในแต่ละวัน” เพราะการยอมจ่ายเพื่อสิ่งที่รัก ให้ความรู้สึกปลอบประโลมใจอย่างประหลาด เพราะอย่างน้อยที่สุด การมีชีวิตอยู่ ก็ควรมีอะไรให้รักบ้าง
.
ONE文艺生活 สื่อด้านวัฒนธรรมและไลฟ์สไตล์สำหรับคนรุ่นใหม่ของจีน ได้รวบรวมความเห็นจากชาวจีนจำนวนมากที่ยอมจ่ายเงินเพื่อสร้างความสุขทางจิตใจ พวกเขาใช้จ่ายไปกับอะไรบ้าง ลองทายแล้วหาคำตอบไปพร้อมๆ กัน
.
สิ่งที่คนจีนในยุคนี้ยอมซื้อเพื่อฮีลใจครอบคลุมตั้งแต่ความสุขเล็กๆ ในชีวิต ไปจนถึงงานอดิเรกที่ต้องใช้ทั้งเงิน เวลา และพลังใจ
.
บางคนประหยัดทุกอย่าง ยกเว้นการตามศิลปิน ตัดใจไม่ซื้อเสื้อผ้าได้ แต่ไม่ลังเลกับบัตรคอนเสิร์ตหลักพันหยวน เพราะช่วงเวลาสั้นๆ บนเวที คือพลังใจที่หล่อเลี้ยงชีวิตทั้งปี
.
งานอดิเรกที่มีต้นทุนสูงก็ปรากฏอยู่ไม่น้อย ตั้งแต่มอเตอร์ไซค์ขนาดใหญ่ ที่มีราคาแพง ไปจนถึงกีฬาผาดโผนอย่างร่มร่อน ที่ต้องลงทุนทั้งค่าเรียน อุปกรณ์ และการเดินทาง
.
บางคนเลือกเลี้ยงม้า สะสมสัตว์พิเศษ หรือสัตว์หายาก แม้รู้ดีว่าเป็นภาระทั้งเงินและเวลา แต่กลับกลายเป็นความสุขที่ไม่อาจตัดทิ้งได้ ขณะที่กีฬาฤดูหนาวอย่างสกี หรือกิจกรรมอย่างวิ่งมาราธอนและวิ่งเทรล ก็เป็นตัวอย่างของงานอดิเรกที่เริ่มต้นด้วยเงินไม่มาก แต่หยุดไม่ได้ และมีค่าใช้จ่ายมากมาย อาทิ ค่าอุปกรณ์ ค่าครูฝึก ไปจนถึงค่ารักษาอาการบาดเจ็บ
.
บางคนเลือกการตกปลา ยอมเดินทางข้ามมณฑลเป็นเวลาหลายปี ใช้เงินไปกับอุปกรณ์ น้ำมัน และค่าทาง โดยไม่แน่ใจว่าจะได้ปลากลับบ้านหรือไม่ เพราะความเงียบและเวลาที่ได้อยู่กับตัวเอง คือสิ่งที่เงินซื้อได้ยาก
.
อีกกลุ่มหนึ่งใช้เงินไปกับการพัฒนาตัวตน ไม่ว่าจะเป็นคีย์บอร์ดเฉพาะทาง คอร์สเรียน หรือการทำสมุดบันทึกที่ต้นทุนต่อเล่มสูงซึ่งเป็นพื้นที่เล็กๆ ที่ทำให้ยังรู้สึกว่าตัวเองมีความหมาย
.
มีคนจำนวนไม่น้อยยอมจ่ายเพื่อของเล่นอย่าง ตุ๊กตาBJD ตุ๊กตาผ้า หรือของสะสม เพราะมีความสุขจากการได้ดูแลและสร้างโลกเล็กๆ
.
บางคนสะสมแผ่นเกมบ้างเลือกท่องเที่ยวอย่างหนัก แม้ต้องยอมประหยัดค่าอาหารในชีวิตประจำวัน เพราะเชื่อว่าการเดินทางคือการลงทุนกับชีวิต
.
บางคนเลือกหลบขึ้นไปอยู่บนก้อนเมฆ เพราะหลงรักการโดยสารเครื่องบิน ที่ให้ความรู้สึกว่ามนุษย์ทุกคนเท่าเทียมกันภายใต้กฎธรรมชาติ ไม่ว่าพื้นเพหรือฐานะใด
บางคนเลือกยืนอยู่หน้าเครื่องคีบตุ๊กตา บางคนเลือกหมกตัวในเกมออนไลน์
.
สุดท้ายแล้ว คนเหล่านี้อาจคิดเหมือนกับนักเขียนชาวจีนคนหนึ่งที่เคยกล่าวไว้ว่า “ชีวิตแสนสั้น อย่าปล่อยให้ชา อาหาร และอากาศดีๆ ต้องสูญเปล่า”
.
.
📧 ติดต่อเรา Email: info@jeenthainews.com
.
#งานอดิเรก #วัยทำงาน #ฮีลใจ #ผู้บริโภค
https://www.facebook.com/share/p/1BEViJa9aM/
👕 ค่าใช้จ่ายเพื่อ ‘เซฟใจ’ กำลังกลายเป็นสิ่งที่คนวัยทำงาน ‘ขาดไม่ได้’
.
“บางทีดูเหมือนฉันใช้เงินฟุ่มเฟือย แต่จริงๆ คือใช้เพื่อไม่ให้ตัวเองล้ม” ประโยคนี้อาจฟังดูเกินจริง แต่กลับสะท้อนชีวิตของคนวัยทำงานชาวจีนจำนวนไม่น้อยได้อย่างตรงใจ
.
แม้มีจะรายได้เดือนละหลายหมื่นถึงหนึ่งแสนบาท แต่หลายคนยังรู้สึกว่าเงินไม่พอใช้ ไม่ใช่เพราะฟุ่มเฟือย แต่เพราะมีค่าใช้จ่ายเพื่อเซฟใจ ที่ทำให้ชีวิตไปต่อได้ ท่ามกลางความเครียดและความกดดัน
.
นอกจากค่าใช้จ่ายที่จำเป็นอย่างค่าอาหาร ค่าเดินทาง ค่าที่พักอาศัย ค่าเลี้ยงดูบุตร ค่ารักษาพยาบาล แล้ว คนจีนจำนวนมากยอมรับว่าตนใช้จ่ายไปกับ “การหาสิ่งยึดเหนี่ยวใจในแต่ละวัน” เพราะการยอมจ่ายเพื่อสิ่งที่รัก ให้ความรู้สึกปลอบประโลมใจอย่างประหลาด เพราะอย่างน้อยที่สุด การมีชีวิตอยู่ ก็ควรมีอะไรให้รักบ้าง
.
ONE文艺生活 สื่อด้านวัฒนธรรมและไลฟ์สไตล์สำหรับคนรุ่นใหม่ของจีน ได้รวบรวมความเห็นจากชาวจีนจำนวนมากที่ยอมจ่ายเงินเพื่อสร้างความสุขทางจิตใจ พวกเขาใช้จ่ายไปกับอะไรบ้าง ลองทายแล้วหาคำตอบไปพร้อมๆ กัน
.
สิ่งที่คนจีนในยุคนี้ยอมซื้อเพื่อฮีลใจครอบคลุมตั้งแต่ความสุขเล็กๆ ในชีวิต ไปจนถึงงานอดิเรกที่ต้องใช้ทั้งเงิน เวลา และพลังใจ
.
บางคนประหยัดทุกอย่าง ยกเว้นการตามศิลปิน ตัดใจไม่ซื้อเสื้อผ้าได้ แต่ไม่ลังเลกับบัตรคอนเสิร์ตหลักพันหยวน เพราะช่วงเวลาสั้นๆ บนเวที คือพลังใจที่หล่อเลี้ยงชีวิตทั้งปี
.
งานอดิเรกที่มีต้นทุนสูงก็ปรากฏอยู่ไม่น้อย ตั้งแต่มอเตอร์ไซค์ขนาดใหญ่ ที่มีราคาแพง ไปจนถึงกีฬาผาดโผนอย่างร่มร่อน ที่ต้องลงทุนทั้งค่าเรียน อุปกรณ์ และการเดินทาง
.
บางคนเลือกเลี้ยงม้า สะสมสัตว์พิเศษ หรือสัตว์หายาก แม้รู้ดีว่าเป็นภาระทั้งเงินและเวลา แต่กลับกลายเป็นความสุขที่ไม่อาจตัดทิ้งได้ ขณะที่กีฬาฤดูหนาวอย่างสกี หรือกิจกรรมอย่างวิ่งมาราธอนและวิ่งเทรล ก็เป็นตัวอย่างของงานอดิเรกที่เริ่มต้นด้วยเงินไม่มาก แต่หยุดไม่ได้ และมีค่าใช้จ่ายมากมาย อาทิ ค่าอุปกรณ์ ค่าครูฝึก ไปจนถึงค่ารักษาอาการบาดเจ็บ
.
บางคนเลือกการตกปลา ยอมเดินทางข้ามมณฑลเป็นเวลาหลายปี ใช้เงินไปกับอุปกรณ์ น้ำมัน และค่าทาง โดยไม่แน่ใจว่าจะได้ปลากลับบ้านหรือไม่ เพราะความเงียบและเวลาที่ได้อยู่กับตัวเอง คือสิ่งที่เงินซื้อได้ยาก
.
อีกกลุ่มหนึ่งใช้เงินไปกับการพัฒนาตัวตน ไม่ว่าจะเป็นคีย์บอร์ดเฉพาะทาง คอร์สเรียน หรือการทำสมุดบันทึกที่ต้นทุนต่อเล่มสูงซึ่งเป็นพื้นที่เล็กๆ ที่ทำให้ยังรู้สึกว่าตัวเองมีความหมาย
.
มีคนจำนวนไม่น้อยยอมจ่ายเพื่อของเล่นอย่าง ตุ๊กตาBJD ตุ๊กตาผ้า หรือของสะสม เพราะมีความสุขจากการได้ดูแลและสร้างโลกเล็กๆ
.
บางคนสะสมแผ่นเกมบ้างเลือกท่องเที่ยวอย่างหนัก แม้ต้องยอมประหยัดค่าอาหารในชีวิตประจำวัน เพราะเชื่อว่าการเดินทางคือการลงทุนกับชีวิต
.
บางคนเลือกหลบขึ้นไปอยู่บนก้อนเมฆ เพราะหลงรักการโดยสารเครื่องบิน ที่ให้ความรู้สึกว่ามนุษย์ทุกคนเท่าเทียมกันภายใต้กฎธรรมชาติ ไม่ว่าพื้นเพหรือฐานะใด
บางคนเลือกยืนอยู่หน้าเครื่องคีบตุ๊กตา บางคนเลือกหมกตัวในเกมออนไลน์
.
สุดท้ายแล้ว คนเหล่านี้อาจคิดเหมือนกับนักเขียนชาวจีนคนหนึ่งที่เคยกล่าวไว้ว่า “ชีวิตแสนสั้น อย่าปล่อยให้ชา อาหาร และอากาศดีๆ ต้องสูญเปล่า”
.
.
📧 ติดต่อเรา Email: info@jeenthainews.com
.
#งานอดิเรก #วัยทำงาน #ฮีลใจ #ผู้บริโภค
https://www.facebook.com/share/p/1BEViJa9aM/