คบผญแม่เหมือนจะยอมรับแต่บางที่ก็ไม่ ทำไงดีคะ

คือเราเคยคบผู้หญิงครั้งแรกตอนเรา ม. 2 ค่ะตอนนั้นเราไม่ได้บอกแม่เลยค่ะแต่เค้ารับรู้เองเพราะว่าเวลาเลิกเรียนเราจะเดินมารอรถแม่ตรงที่เดิมแล้วแฟนเราจะมารอด้วย เราเคยพูดเป็นเชิงค่ะประมาณว่าให้รับรู้ไว้ก่อนว่าคนนี้ชื่ออะไรแต่ไม่ได้บอกว่าเป็นอะไรกันตอนแรกบอกว่าเป็นเพื่อนกันค่ะจริงๆเป็นรุ่นพี่มาจีนึงวันนึงหันมาถามเลยว่าคือแม่เราเป็นคนที่เวลาโกรธจะชอบขึ้นกู เค้าก็หันมาถามเลยค่ะว่า กับ….(ชื่อแฟนเรา) เป็นแฟนกันใช่ไหมตอนนั้นเราไม่อยากจะปฏิเสธแล้วค่ะ เลยพยักหน้าไปหลังจากนั้นเค้าก็พูดประมาณว่าเราจำเลยพยักหน้าไปหลังจากนั้นเค้าก็พูดประมาณว่าเราจำรายละเอียดไม่ค่อยได้เพราะมันสองปีที่แล้ว แต่ก็ประมาณว่าเป็นทอมมันเท่ห์ตรงไหนอะไรอย่างนี้ตอนนั้นเราจำได้ แต่ก็ประมาณว่าเป็นทอมมันเท่ห์ตรงไหนอะไรอย่างนี้ตอนนั้นเราจำได้ว่าเราร้องตั้งแต่ตอนขึ้นรถมาจนถึงบ้านเลยค่ะ พอถึงบ้านเค้าก็พูดประมาณว่ามีแฟนแล้วเกรดอย่าลดนะหลังจากนั้นเค้าก็แซวเรื่องแฟนค่ะเราก็ตามอารมณ์เค้าไม่ทันเหมือนกันแต่เพราะน่าจะเห็นว่าเราร้องหนักมากหลังจากนั้นทุกอย่างก็ปกติดีค่ะจนผ่านไประยะหนึ่งตอนนั้นข้าวกันอยู่ที่บ้านอยู่อยู่แม่ อันนี้เราจำไม่ค่อยได้แล้วนะคะแต่มันประมาณว่าทำไม  อันนี้เราจะไม่ค่อยได้แล้วนะคะแต่มันประมาณว่าทำไมถึงแบบมีแฟนรู้แล้วว่าความรักเป็นยังไงทำไมถึงรักเขาแล้วหลังจากนั้นน่ะค่ะเราก็อีกรอบแล้วหลังจากนั้นเค้าก็ไม่แน่ใจว่าร้องตามหรือเปล่าแต่ก็เสียงอ่อนลงค่ะแต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยอะไรกันต่อเพราะเราไม่ตอบ หลังจากนั้นเราก็คบกับคนนี้มาเรื่อยเรื่อยค่ะมีแต่คือแม่จะไปรอตลอดเวลาดูหนังกับแฟนแฟนเก่าคนนี้เคยนั่งกินข้าวด้วยกันค่ะจุดเริ่มต้นเปลี่ยนแปลงไปตอนที่ว่าเค้าหอมแก้มเราตอนที่แม่เรามาจอดรถหน้าเราพอดีจังหวะมันไปมากหลังจากนั้นเค้าก็เปลี่ยนไปเลย นั่นแหละค่ะแต่หลังจากนั้นเราเลิกกับแฟนเก่าคนนี้ไปแต่ที่ไปดูหนังด้วยกันทั้งๆที่เป็นแฟนเก่าแม่ก็ถามว่านึกว่าเลิกยุ่งกับอีแล้วก็ชื่อแฟนเก่าเราไม่ตอบอะไรประมาณว่านึกว่าเลิกยุ่งไปแล้วหลังจากนั้นผ่านมาประมาณปีนึงที่เราไม่มีแฟนเลยค่ะจนเราได้มาเจอกับคนหนึ่งเป็นรุ่นน้องต่างโรงเรียนกัน คุยกันมาได้สองเดือนสามเดือนแล้วค่ะจนมีอยู่วันนึงที่แม่เราเข้าโรงพยาบาลน้องเขาฝากของรุ่นน้องโรงเรียนเดียวกับเรามาให้เราลงทุนมากๆฝากผลไม้มาให้แม่เราเราก็เลยถ่ายรูปแล้วส่งมาให้แม่ว่ามีน้องมาจีบนะเค้าซื้อของฝากให้แม่ด้วยแม่ก็เลยบอกว่าฝากขอบคุณด้วยนะ แล้วถามต่อว่าผู้หญิงหรือผู้ชายเราก็เลยพิมพ์ไปว่าผู้หญิงสิแล้วก็พิมพ์ขำไป หลังจากนั้นพอไปหาเเม่ตอนเย็นเราก็เอาให้แม่ค่ะแล้ว
ก็บอกแม่ว่าเนี่ยน้องเขียนการ์ดด้วยแม่ก็ยิ้มนะคะ หลังจากนั้นพอเเม่ออกจากรพ.มา เราได้ของมาจากน้องด้วยค่ะ แม่ยังมีเเซวเลยนะคะว่าใครซื้อให้เราเลยทำหน้าทำตาใส่เราบอกว่าอยู่อีกรรค่ะ ผ่านไป จนน้องชวนไปเจอกันเพราะไม่เคนเจอกันค่ะ เราก็ขอนะคะ ก็ให้ไปค่ะ วันอาทิตย์ เราไลน์ขอตอนอยู่รร.ค่ะพอตอนเย็นมารับเเม่ถามว่า ไปกี่คนเราเงียบไปพักนึงละก็พูดเขินๆว่าก็น้องงงงง เเม่พูด น้องพ่อง เราเลยเงียบเลยค่ะ จากนั้นเราเเวะซื้อของกันก่อนลงรถเเม่เห็นกระเป๋าตังใหม่เราที่น้องซื้อให้ เเม่ก็ถามว่าหือใครซื้อให้เนี่ย เราก็ยิ้มอีก แม่ก็พูดว่าน้องง น้องพ่อง รอบนี้เราเลยขำ หลังจากนั่งรอของที่ซื้อเเม่ก้ถามค่ะว่าหนังนี่ใครเลี้ยง เราก็บอกว่าต่างคนต่างจ่ายค่ะ จากนั้นก็ไม่มีไรค่ะ มาวันนี้ แม่ก้ถามค่ะ ว่าพรุ่งนี้เพื่อนนัดเจอกี่โมงเราก็บอกว่า วันอาทิตย์ เเม่ก็ นั่นแหละ
เราเลยบอกเที่ยงๆ ว่าจะไปถก่อนตะจะซื้อตั๋ว เเม่บอกให้เพื่อนออกมาเจอหน้าก่อน เราก็เเบบ ไม่ ละจะไปถึงก่อนน เพราะรอบนี้เราให้เเกมาส่งละค่อยมารับค่ะเราเข้าใจว่าแกเป็นห่วง ้เต่สะดุดตรงคำว่าเพื่อน 55555 กับคนเก่าตอนนั้น แม่ยังบอกเราเลยค่ะว่าให้เป็นเพื่อนกันไปก่อน ตอนที่เราร้องนั่นเเหละค่ะ
ตอนนี้เราม4นะคะ15ปี น้องก็ดีมากๆค่ะ พ่อแม่น้องเหมือนจะยอมรับ ทุกครั้งที่เราคุยกับใครเราก็ไม่กล้าคุยจนคบ ้พราะกลัวแม่จะรับไม่ได้อีก
เราเครียดอะค่ะ จนตอนนี้คิดอยากจะคุยกับเขาตรงๆ ้พราะกับคนนี้มันดีมากๆจนเราอยากจะคบค่ะ ตอนนี้สถานะที่เเม่รู้คือ น้องที่มาจีบค่ะ เราเครียดไม่รู้ใจแกเลยค่ะ ไม่รู้จะทำยังไงดี หลักๆที่พอรู้คือคงเป็นห่วงค่ะ คือก่อนหน้าที่เเม่จะรู้รื่องน้อง มีเเซวนะคะว่า แกกมีเเฟนรึป่าว เเละยังถามถึงเรื่องคนเก่าเราค่ะ เราเลยไม่รู้ใจเเกเลย ละตอนเราบอกว่าจะไปก่อนบอกให้เพื่อนออกมา บอกไม่ออกมาดูหน้าไม่ต้องไป ก็คงขู่เเบบเดิมๆแหละค่ะเพราะเรารู้ว่าแกเป็นห่วง
เลยอยากได้คำปรึกษาค่ะ ว่า ควรทำไงดี