คิดแค่พี่น้องจริงไหม

คือเราอายุ 24 ส่วนอีกหรออายุประมาณ 31 เราได้เข้าไปทำงาน ที่เดียวกันกับพี่เขาเราทำได้ประมาณเจ็ดเดือนเราก็เปลี่ยนงานใหม่แล้วเพิ่งมาสนิทกับพี่เขาเดือนสุดท้ายที่เราจะออกพี่เขา ก็มีเฟสเราอาทิตย์สุดท้ายที่เราจะออกจากที่ทำงานพี่เขาก็โทรมาคุยกับเราเรื่องที่เราออกเรื่องที่ได้งานใหม่บ้าง ที่เค้าทักมาคุยกับเราอาทิตย์หนึ่งประมาณสองถึงสามครั้ง โทรมาถามว่าทำงานเป็นยังไงที่ทำงานใหม่เป็นอย่างไรบ้างทำได้ไหมโอเคไหมคุยกันไปซักอาทิตย์สองอาทิตย์ก็เริ่มสนิทมากขึ้นพี่แกก็ถูกมาอาทิตย์หนึ่งโทรมาซักสองสามครั้งจันทร์ถึงศุกร์เสาร์-อาทิตย์ไม่ค่อยโทรเพราะพี่เค้าน่าจะกลับบ้านคุยได้ทุกเรื่องมีหยอดมีเเซวๆๆบ้างแต่เราไม่ได้คิดอะไรพี่เค้าก็คงไม่ได้คิดอะไรเพราะเรารู้ว่าพี่เเฟนแล้วเหมือนพี่เขามีโลกหลายใบ พี่แกคุยกับเด็กเยอะมากเวลาที่พี่แกจะโทรหาพี่แกก็จะคุยกับเด็กเด็กของแกก่อนค่อยโทรหาเราเราก็บอกพี่เค้าไปว่าถ้าพี่จะโทรมาคุยเล่นกับน้องพี่ก็สามารถโทรมาได้น้องไม่ได้ว่าอะไรน้องไม่ได้มีปัญหาเพราะว่าน้องก็ไม่ได้มีแฟนแต่ถ้าคิดมากกว่านั้น น้องก็จะไม่คุยด้วยน้องกลัวพี่มีปัญหากับแฟนพี่ พี่แกก็บอกว่าพี่ไม่มีปัญหาอะไรโลกส่วนตัวก็คือโลกส่วนตัวพี่แกก็โทรมาบ่อยบ่อยคุยเรื่อยเปื่อยไม่ได้คิดอะไรแบบพี่น้องให้คำปรึกษานู่นนี่นั่นจนที่ทำงานเก่าเปิดรับพนักงานพี่แกเลยให้เรา มาสมัครงานตำแหน่งใหม่ดูเราก็เลยเข้าไปสมัครพี่เขาก็รับเข้าทำงานแกก็บอกว่าดีใจด้วยทำไปเหอะงานนี้มันสบายมันได้หยุดเสาร์-อาทิตย์เราก็ไม่ได้คิดอะไรพอเข้ามาทำงานพี่เขาก็โทร หาเราเหมือนเดิมออกคุยเรื่องงานคุยเรื่องส่วนตัวพี่แกมักจะชอบมาระบายให้เราฟังส่วนมากแกจะเมาแหละแกถึงจะโทรมาเราก็บอกพี่เค้าว่าอยากมีลูกหลายใบพี่แกก็สอนเราเราก็สองพี่เขาคุยกันทุกวันจนแกพูดว่าแกคุยกับเรามากกว่าแฟนแกด้วยซ้ำแกบอกว่าเราก็เหมือนน้องสาวแกคนหนึ่ง เวลาทำงานเราก็ไม่ได้คุยเล่นเหมือนเวลาโทรคุยกันแต่คนในที่ทำงานไม่มีใครรู้ว่าเราคุยกับพี่สนิทกับพี่คนนี้เลยเวลาไปทำงานเรากับพี่แกก็คุยกันปกติ เราคุยกันมาเกือบปีคุยกันจนรู้ทุกอย่างของพี่แกพี่แกก็รู้ว่าเราเป็นคนแบบไหนเราไม่ได้คิดอะไรกับพี่แกเลยนอกจากพี่ชายแต่มันจะมีบางครั้งที่เรา รู้สึกดีเฉยเฉยแต่ไม่ได้รู้สึกว่าชอบหรือคิดมากกว่าพี่เรารู้สึกดีตอนที่พี่เค้าเป็นห่วงเรามีวันนึงพ่อเรารถล้มเราก็เลยทักไปหาพี่แกว่าพ่อเรารถล้มเราไม่รู้จะทำอย่างไรดีพี่แกก็รีบโทรหาเราทันทีแล้วถามว่าเป็นอะไรพอแกถามรู้เรื่อง เสร็จซักประมาณ 1 ชั่วโมงพี่แกทำธุระเสร็จแกก็โทรมาอีกรอบว่าพ่อเป็นอย่างไรบ้างเราก็บอกไปว่าเราจะกลับบ้านด่วนเพื่อที่จะไปดูพ่อแกก็เลยถามว่าเราจะไปกับใครเราก็เลยบอกว่าเราก็อจะไปกับพี่ชายเราแกก็เลยบอกว่าโอเคพอเรากลับบ้านตอนเช้าพี่แก่ก็ทักมาถามเรื่องพ่อว่าพ่อเป็นอย่างไรบ้างเพราะปลุกกติพี่แกจะไม่ค่อยทักเฟสนอกจากโทรตอนช่วงดึกดึกตอนที่พี่แก ทักมาถามเราว่าพ่อเราเป็นอย่างไรบ้างเรารู้สึกดีมากๆพอช่วงเช้าพี่แกทักมาถามช่วงเย็นพี่แกก็ทักมาพี่แกก็โทรหาเราก็คุยกันปกติแกก็ระบายเรื่องส่วนตัวแกเรื่องที่ทำงานบ้าง ก็คุยกันปกติเหมือนทุกๆครั้งที่คุยเราแค่รู้สึกดีแค่ช่วงนั้นจริงๆมันทำให้รู้สึกว่ามีคนเป็นห่วงเหมือนแบบเรามักจะคิดว่าพี่แกเหงาชอบโทรมากวนชอบโทรมาคุยกับเราเล่นเล่นเฉยเฉยไม่คิดว่าพี่แกจะเป็นห่วงขนาดนี้มันเลยทำให้เรารู้สึกดีมากๆในช่วงนั้นจริงๆ หลังจากวันนั้นมาก็คุยกันปกติเหมือนเดิมพี่แกก็จะโทรมาระบายเรื่องส่วนตัวของแกเรื่องงานเรื่องนู่นนี่นั่นเรื่อยเปื่อยยิ้มบ้างหัวเราะบ้างตลกทำแก้เบื่อแก้เซ็งชินแล้วแต่ทำไมเราเริ่มรู้สึกไม่อยากคุยกับพี่แกแล้ว เพราะไม่รู้ว่าจะคุยแบบนี้ไปเพื่ออะไรมันคุยกันทุกวันจนทำให้รู้สึกว่ามันมากกว่าพี่น้องหรือเปล่าหรือว่าเราเริ่มรู้สึกหรอแต่มันไม่ใช่หรอกเพราะว่าเราคิดกับพี่แกแบบพี่ชายจริงๆแค่ไม่อยากให้ ตัวเรารู้สึกแบบตอนนั้นอีกมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่แต่ถ้าเราคุยกับพี่เค้าทุกวันแบบนี้พี่เขาจะคิดกับเราแค่น้องจริงๆไหมถ้าพี่เค้าคิดกับเราแค่น้องจริงๆเราโอเคมากๆอยากคุยด้วยกับแกมากๆแต่เรากลัวถ้าเราคุยกันไปเรื่อยเรื่อยมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่มั้งเพื่อนเพื่อนว่าอย่างไรบ้างคะ