ครอบครัวไม่ใช่เซฟโซน?

สวัสดีค่ะ เราอายุ19ย่าง20​
เรื่องมันเป็นเเบบนี้ ที่บ้านเราสนับสนุนทุกอย่าง เรื่องเรียนก็สนับสนุน เเต่เวลาที่เราอยู่บ้านเรามักจะโดนด่า โดนว่า เรื่องเล็กน้อยเราก็โดน เราเป็นผู้หญิงคนเดียวในบ้านด้วย ทำไรไม่ถูกใจก็จะโดนด่า เราเรียนมาเหนื่อย อยากกลับมานอนพัก เเต่พอเราจะนอนเขาก็ด่า ก็ว่าเรา ใช้ให้เราทำงานบ้าน ทั้งๆทีน้องเราไม่เห็นต้องทำเยอะเหมือนเราเลย เราเเค่ขอพักก่อน เรียนก็เหนื่อย พอพักเสร็จก็จะลุกมาทำ เเต่ทั้งโดนด่า โดนว่า ขนาดวันหยุดเรายังต้องนอนเร็วเลย ตื่นเช้าด้วย ตื่นมาทำงานบ้าน วันหยุดทั้งทีเราขอเเค่นอนพักบ้าง ไม่ใช่ให้ตื่นเช้าเเล้วมาใช้เราทำงานบ้าน เราโดนเเบบนี้เกือบทุกวันเลย เราเหนื่อยเรื่องเรียนยังไม่พอต้องมาเหนื่อยเรื่องที่บ้านอีก เราต้องทำยังไง เเต่ยังดีที่ยังมีเเฟนอยู่ข้างๆ เวลาเหนื่อยเราก็จะโทรคุยกับเเฟน เเต่เเฟนเราอยู่ไกล เราไม่รู้ว่าต้องทำไงดี
มันตันไปหมดเเล้วตอนนี้ เเฟนก็ชวนให้เราย้ายไปอยู่ด้วย เเต่เราไม่อยากทำให้ครอบครัวผิดหวัง ครอบครัวสนับสนุนเรา เเต่เราเเค่ไม่เข้าใจสิ่งที่ครอบครัวกดดันเรา ทั้งด่าเรา ทั้งว่าเรา เกือบทุกวัน จนทุกวันนี้เราเเทบจะเป็นซึมเศร้า เพราะคำพูดของครอบครัว



ทุกคนในกระทู้คิดว่ายังไงดีคะช่วยเราหน่อยนะ