โดดเดี่ยวน่าเปลี่ยวใจ

กระทู้คำถาม

แต่งกลอน

ยามราตรี มีตา คณาแก้ว

นับพันแวว พร้อยพราย กระจายอยู่

ทิวาแสง สว่าง พร่างตาดู

ก็ขาดคู่ " โดดเดี่ยวน่าเปลี่ยวใจ "

ฉนั้นความ สว่าง ยังว้างวับ

ครั้นแดดดับ เสมือน เป็นเงื่อนไข

แม้นราตรี มีตา กว่าพันไป

มิอาจให้ โลกแจ้ง ด้วยแรงดาว

เฉกสมอง ตรองตรึง คะนึงเหตุ

ใช้พันเนตร เล็มลอด ช่างสอดสาว

อ้างหัวใจ ซื่อแท้ แฉเรื่องราว

แม้สร้างข่าว อย่างไร ไม่สมบูรณ์

"""

คริคริ

ถูกใจให้พอยต์

แสดงความคิดเห็น

คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ

อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ แต่งกลอน

{room_name}