“การให้เกียรติ ไม่ใช่เรื่องของตำแหน่ง แต่คือพื้นฐานของการอยู่ร่วมกัน”
• หลายคนอาจเคยเจอสถานการณ์ที่รู้สึกว่า ตัวเองไม่ได้รับการให้เกียรติ ทั้งจากคำพูด ท่าทาง หรือการปฏิบัติ ไม่ว่าจะเป็นในที่ทำงาน ในที่สาธารณะ หรือแม้แต่จากคนใกล้ตัว ความรู้สึกเหล่านี้อาจไม่ได้หายไปง่ายๆ และบางครั้งก็กลายเป็นแผลในใจโดยที่อีกฝ่ายไม่เคยรู้ตัว...
• การให้เกียรติผู้อื่น ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเขาเป็นใคร มีตำแหน่งอะไร หรืออายุมากน้อยแค่ไหน แต่คือการมองอีกฝ่ายเป็นมนุษย์ที่มีคุณค่าเท่ากัน การพูดจาดี ไม่ประชด ไม่ดูถูกต่อหน้าคนอื่น หรือการรับฟังโดยไม่ขัดคอ คือสิ่งที่ทำให้ใครหลายคนรู้สึกว่าตัวเอง
“มีตัวตน”
• ในสังคมโลก เรามักคุ้นชินกับโครงสร้างอำนาจและลำดับชั้น จนบางครั้งเผลอใช้มันเป็นข้ออ้างในการพูดหรือทำในสิ่งที่ทำร้ายผู้อื่นโดยไม่ตั้งใจ แต่ความจริงแล้ว คนที่น่าเคารพจริงๆ ไม่ใช่คนที่คนอื่นกลัว แต่คือคนที่สามารถปฏิบัติกับทุกคนอย่างให้เกียรติได้อย่างสม่ำเสมอ...
• การวิจารณ์หรือไม่เห็นด้วย ไม่ใช่เรื่องผิด สิ่งสำคัญคือ
“วิธีการ” ถ้าเราสามารถพูดตรง พูดจริง แต่ยังคงสุภาพและไม่ลดคุณค่าของอีกฝ่าย การสื่อสารจะไม่กลายเป็นการทำร้ายกัน แต่เป็นการแลกเปลี่ยนที่สร้างสรรค์มากกว่า...
• สุดท้ายแล้ว การให้เกียรติผู้อื่น คือการสะท้อนตัวตนของเราเอง คนที่ให้เกียรติคนอื่นได้ แม้ในวันที่ไม่พอใจหรือเห็นต่าง มักเป็นคนที่มีวุฒิภาวะและความมั่นคงทางใจ และถ้าสังคมเต็มไปด้วยคนแบบนี้มากขึ้น ความขัดแย้งหลายอย่างอาจเบาลงโดยไม่ต้องมีกฎหรือบทลงโทษใดๆเพิ่มเติมเลยครับ
● คำถามชวนคิด:
คุณเคยรู้สึกว่าไม่ได้รับการให้เกียรติไหม และถ้าวันหนึ่งคุณอยู่ในสถานการณ์เดียวกันกับคนที่เคยทำให้คุณรู้สึกแบบนั้น คุณจะเลือกปฏิบัติกับเขาอย่างไรครับ?
การให้เกียรติ ไม่ใช่เรื่องของตำแหน่ง แต่คือพื้นฐานของการอยู่ร่วมกัน
• หลายคนอาจเคยเจอสถานการณ์ที่รู้สึกว่า ตัวเองไม่ได้รับการให้เกียรติ ทั้งจากคำพูด ท่าทาง หรือการปฏิบัติ ไม่ว่าจะเป็นในที่ทำงาน ในที่สาธารณะ หรือแม้แต่จากคนใกล้ตัว ความรู้สึกเหล่านี้อาจไม่ได้หายไปง่ายๆ และบางครั้งก็กลายเป็นแผลในใจโดยที่อีกฝ่ายไม่เคยรู้ตัว...
• การให้เกียรติผู้อื่น ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเขาเป็นใคร มีตำแหน่งอะไร หรืออายุมากน้อยแค่ไหน แต่คือการมองอีกฝ่ายเป็นมนุษย์ที่มีคุณค่าเท่ากัน การพูดจาดี ไม่ประชด ไม่ดูถูกต่อหน้าคนอื่น หรือการรับฟังโดยไม่ขัดคอ คือสิ่งที่ทำให้ใครหลายคนรู้สึกว่าตัวเอง “มีตัวตน”
• ในสังคมโลก เรามักคุ้นชินกับโครงสร้างอำนาจและลำดับชั้น จนบางครั้งเผลอใช้มันเป็นข้ออ้างในการพูดหรือทำในสิ่งที่ทำร้ายผู้อื่นโดยไม่ตั้งใจ แต่ความจริงแล้ว คนที่น่าเคารพจริงๆ ไม่ใช่คนที่คนอื่นกลัว แต่คือคนที่สามารถปฏิบัติกับทุกคนอย่างให้เกียรติได้อย่างสม่ำเสมอ...
• การวิจารณ์หรือไม่เห็นด้วย ไม่ใช่เรื่องผิด สิ่งสำคัญคือ “วิธีการ” ถ้าเราสามารถพูดตรง พูดจริง แต่ยังคงสุภาพและไม่ลดคุณค่าของอีกฝ่าย การสื่อสารจะไม่กลายเป็นการทำร้ายกัน แต่เป็นการแลกเปลี่ยนที่สร้างสรรค์มากกว่า...
• สุดท้ายแล้ว การให้เกียรติผู้อื่น คือการสะท้อนตัวตนของเราเอง คนที่ให้เกียรติคนอื่นได้ แม้ในวันที่ไม่พอใจหรือเห็นต่าง มักเป็นคนที่มีวุฒิภาวะและความมั่นคงทางใจ และถ้าสังคมเต็มไปด้วยคนแบบนี้มากขึ้น ความขัดแย้งหลายอย่างอาจเบาลงโดยไม่ต้องมีกฎหรือบทลงโทษใดๆเพิ่มเติมเลยครับ
● คำถามชวนคิด:
คุณเคยรู้สึกว่าไม่ได้รับการให้เกียรติไหม และถ้าวันหนึ่งคุณอยู่ในสถานการณ์เดียวกันกับคนที่เคยทำให้คุณรู้สึกแบบนั้น คุณจะเลือกปฏิบัติกับเขาอย่างไรครับ?