สวัสดีค่ะ พอดีมีเรื่องปรึกษาค่ะ คือหนูอยู่ม3 อีกเกือบๆเดือนก็จบแล้วค่ะคือหนูมีปัญหากับเพื่อนเพราะเรื่องนิสัยของตัวเองที่แก้ไม่ได้เช่นคำพูดดูช็อตฟีล/คิดมากหรือคาดหวังกับตัวเพื่อนมากไปจนน่ารำคาญและเพื่อนไปพูดกันลับหลังแล้วพอคิดเหมือนกันก็มารุมหนู แต่หนูยอมรับว่าบางเรื่องหนูผิดจริงๆเพราะและอยากจะแก้ไข แต่บางเรื่องก็เข้าใจผิด และไม่รับฟังเลยค่ะและโดนให้ออกจากกลุ่มแต่เพราะอาจจะหลายรอบแล้วแต่หนูขี้ลืมจริงๆเลยแก้ไขตัวเองไม่ค่อยได้หรือเผลอเป็นตัวเองเกินไป ตอนนี้ไม่มีเพื่อนหนูแท้บจะไม่มีใครอยู่เคียงข้างเลยค่ะคนที่อยู่ด้วยได้ก็เด็กพิเศษในห้องค่ะเพราะคนอื่นในห้องอื่น หรือห้องเดียวกันก็เกลียดเพราะเพื่อนเล่าไปทั่วโดยที่ฟังความข้างเดียว คือเรียกง่ายๆว่าหนูเกือบอยู่ในจะตกต่ำที่สุดในชีวิตเลยค่ะคือไปรรเลยค่ะเพราะกว่าผ่านไปได้ในแต่ละวันคือ เหนื่อยมากๆ ถึงขั้นยอมไม่กินข้าวเที่ยงเพราะไม่มีเพื่อน หรือหนีไปอยู่ในห้องน้ำในช่วงแรกๆ และบางคาบเรียนที่ต้องทำงานกลุ่มคืออึดอัดมากๆกลับบ้านมาหนูร้องไห้และโทษตัวเองละรู้สึกผิดกับตัวเองว่าเราทำผิดอะไรถึงชีวิตได้แย่ขนาดนี้ และหนูเคยปรึกษากับพวกคุณครูเขาก็เหมือนจะจัดการให้แต่ก็ไม่แถมเอาไปพูดเป็นเรื่องตลกกับคุณครูคนอื่นอีกค่ะ ปรึกษากับพ่อแม่ก็ไม่เข้าใจ หนูเลยสงสัยว่าควรทำยังไงต่อกับชีวิตดีค่ะแนะนำหรือ ติหนูได้หมดเลยนะคะอยากแก้ไขตัวเองมากๆค่ะ เพราะบางทีหนูเป็นแบบนี้ต่อไปกลัวอาจจะไม่มีเพื่อนค่ะ 🥹
ปัญหาเรื่องเพื่อน