สวัสดีค่ะ รุ้งกลับมาแล้ว หลังจบตอนที่ 2 ก็หายไปซะหลายวัน
เราไปต่อตอนที่ 3 กันเถอะ บอกเลย ยุ่งเหยิงจนจะร้องไห้เลยค่ะ
ไปกันเล้ย
นอนไม่ค่อยกลับ หนาวเกิ้น
วันนี้ (26 พ.ย.) ตื่นเร็วอีกแล้วค่ะ ตื่นพอ ๆ กับเมื่อวานเลย นอนไม่ค่อยหลับ หนาว บรื๋ออออ ตื่นมาก็ไม่รู้จะทำอะไร กินขนมก่อนค่ะ รุ้งนับเป็นขนมค่ะ เพราะไม่อิ่ม ฮ่าาาาา ซื้อข้าวปั้นใน LAWSON (กระทู้เมื่อวานพิมพ์ผิดเป็น WATSON ซะงั้น เอิ๊ก ๆ) ซื้อโยเกิร์ตแบบเดิมมาด้วยค่ะ อร่อยมาก อยากให้ไปตำ ไม่รู้ LAWSON ประเทศอื่น หรือไทยมีขายมั้ย
กินเสร็จ นึก ๆ จะลองซื้อ Carry on 14 kg ค่ะ พรุ่งนี้ (27 พ.ย.) ต้องกลับแล้ว นั่งแอร์เอเชียเหมือนเดิม คนอื่นอาจจะรู้นานแล้วว่ามีแบบขึ้นเครื่อง 14 โล แต่รุ้งเพิ่งรู้เมื่อช่วงกลางปีเองค่ะ ตอนเที่ยวญี่ปุ่นค่ะ แต่ยังไม่กล้าซื้อ คราวนี้มาจีนเลยลองสักหน่อย เพราะฟรี 7 โล ก็ปาเข้าไป 6.8 แล้ว เดี๋ยวซื้อขนมไม่ได้ ^0^
วิธีซื้อเพิ่มก็ง่าย ๆ ค่ะ เข้าแอปฯ แล้วไปที่ซื้อน้ำหนักกระเป๋า ตรง Carry on ถ้าฟรี 7 โล ตรงเครื่องหมายบวก มันจะว่าง ๆ เราก็จิ้มตรงนั้นเลยค่ะ เท่าไหร่ CNY จำไม่ได้ แต่เป็นเงินไทย 511.25 บาทค่ะ ส่วนตัวคิดว่าแบบนี้ดีมาก เพราะจะให้ซื้อข้ามไปที่ 20 โลเลย ก็ดูจะเกินไป เพราะถึงรุ้งซื้อขนม กระเป๋าก็แค่ 7 โลนิด ๆ เอง
เหมือนเดิมค่ะ นอนดูซีรีส์ กลิ้งไปกลิ้งมา หลับไปอีก 1 ตื่น ก็ออกไปร่อนได้ค่ะ วันนี้ไม่ทะเลาะกับฟักบัว เรื่องน้ำร้อนน้ำเย็นแล้วด้วยค่ะ >0<
วันนี้ยังไม่ซื้อน้ำหวาน ส่วนโปรแกรมแรกคือ เพิ่งคิดเมื่อคืนค่ะ ไม่มีในแพลน ฮ่า เพราะที่ไหนอยู่ใกล้เราไปหมดแล้ว ไถ ๆ หาใน A map เจอว่ามี พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อยู่โซนเดียวกับหอนาฬิกา ซึ่งเดี๋ยวตอนบ่ายเราจะไปกันค่ะ ไม่รู้เป็นยังไงชอบไปพิพิธภัณฑ์ สนุกดีออก ^_^
จากที่พัก นั่งสายสีชมพู ยาวไป ยาวไป ขึ้นมาจากสถานีที่ต้องลง ก็เจอพิพิธภัณฑ์พอดีค่ะ ... สำหรับ Chongqing Rail Transit ขบวนเดียวกัน แต่ขึ้นดิน-ลงดิน ไปมาตลอด สายสีชมพูก็เช่นกันค่ะ
ถึงแล้วจ้า ChongQing Science and Technology Museum พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีฉงชิ่ง ต้องซื้อบัตรเข้าหรือเปล่านะ เดินไปถามกัน เจอตำรวจตรงทางเข้า เลยเลือกคุยกับตำรวจหญิงค่ะ แม้จะไม่ยอมพูดอังกฤษด้วย แต่เมื่อรุ้งพูดอังกฤษไป เขารับฟังค่ะ แล้วก็ขอพาสปอร์ตไปดู ดูเสร็จก็เปิดประตูกั้นให้ค่ะ สรุป เข้าฟรีจ้า และ ตรวจกระเป๋าก่อนเหมือนเดิมค่ะ ^_^
เปิดให้เข้าชม 4 ชั้นค่ะ ถ้าเข้าประตูนี้ ตรงนี้เป็นชั้น 2 ค่ะ รุ้งเดาว่าพิพิธภัณฑ์น่าจะตั้งอยู่บนเนิน เพราะชั้น 1 ก็เป็นถนนทางเข้าปกติ งั้นเราเริ่มที่ชั้น 2 ก่อนค่ะ ... โห ไม่มีอะไรเลยทุกคน ดูว่างเปล่ามาก ในหัวรุ้งอะ 555555555555 ไม่ให้ว่างเปล่าได้ไง ก็ไม่ค่อยมีอะไรให้ดูเลย ดูโล่ง ๆ เข้ามาถึงห้องแรก ก็เจอรถถัง ปืน เครื่องบินรบ แล้วก็อะไรไม่รู้ค่ะ
ที่น่าชวนเล่น คือ เครื่องบินรบ เขาจะให้ใส่แว่นตา เสมือนเรากำลังขับเครื่องบินจริง ๆ ... ตอนรุ้งเดินไปถึง มีครอบครัวหนึ่งส่งคุณแม่ขึ้นไปเล่นค่ะ ก่อนจะเล่น ต้องชั่งน้ำหนักด้วยค่ะ ^_^
(จำลองขับเรือ เข้าไปเล่นได้ค่ะ)
(ห้องจำลองแผ่นดินไหว จะให้เล่นเป็นรอบ ๆ ตามเวลาค่ะ)
ขึ้นไปที่ชั้น 3-4 ก็คิดว่าไม่มีอะไรให้ดูเหมือนกัน เจอกลุ่มนักเรียนมาทัศนศึกษาค่ะ ไหนเข้าไปดูหน่อยสิ ห้องนี้มีอะไรให้เล่นนิดหน่อย แต่รุ้งอธิบายแบบวิทยาศาตร์ไม่ได้ เรียกว่าอะไรนะ ^0^ เจอน้องน้อย 2 คนกำลังเล่นอยู่ เลยไปเล่นเหมือนน้องค่ะ เล่นต่อแม่เหล็ก ;p สนุกดี
(อันนี้ชอบใจมาก ลูกเหล็กจะค่อย ๆ ดุ๊กดิ๊กไปเอง ... ที่เห็นเส้น ๆ คือรอยลูกเหล็กค่ะ)
ลงไปที่ชั้น 1 ค่ะ เห็นป้ายเขียนว่าโซนอาหารอยู่ชั้น 1 จะลงไปกินข้าวค่ะ หิวจัง แต่ลงมาถึง กลายเป็นต้องออกจากตึก แล้วก็ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน คิดว่าถามภาษาอังกฤษกับตำรวจ เขาคงทำหน้าเบื่อหน่ายใส่ เออ ยังไม่กินก็ได้ ... เลยเดินเข้าห้องไปค่ะ จัดแสดงอะไรยังไม่รู้เลย เดินวนไป 1 รอบ เดินออกเลยค่ะ
กลับขึ้นมาที่ชั้น 4 อีกรอบ เพราะเมื่อกี้เดินไปแค่ครึ่งเดียว เจอของเล่นค่ะ แค่กดปุ่มรถก็แล่นเป็นวงกลมค่ะ เดินหน้า-ถอยหลังได้หมด ตอนตีลังกากับตอนขึ้นเนิน ลุ้นมาก น้องไม่ตกลงมา แต่กดจนเหนื่อย ^0^ ฝั่งนี้เป็นโซนอวกาศ และ ดาราศาสตร์ เด็กมัธยมเยอะค่ะ
(แข่งเล่นโกะกับน้องได้นะ น้องหยิบหมาก ส่วนนุดจิ้มที่จอค่ะ)
โตแล้วก็สนุกแบบเด็กได้
กลับลงมาที่ชั้น 2 ค่ะ เพราะเมื่อกี้ก็เดินวนแค่ฝั่งเดียว จริง ๆ พื้นที่แต่ละชั้นกว้างขวางมากนะ รุ้งเดินวนมาฝังนี้ค่ะ เป็นโซนที่เหมาะกับรุ้งมาก "โซนเด็ก" >,< มีของให้เล่นเยอะแยะเลย มีห้องเล่นบาส กับตำนานนักบาสจีน สูงมากกว่า 2 เมตร ตอนรุ้งเด็ก ๆ เคยได้ยินชื่อนะ "หมิงเหยา-เหยาหมิง" จำไม่ได้แล้ว มีห้องฟุตบอล และ อีกหลายอย่างเลย
มุมนี้ผู้ใหญ่เข้ามาเล่นเยอะมาก เพราะเด็กเล่นไม่ได้แน่ ก็คือทำไว้ให้ผู้ใหญ่เล่นอะแหละ คิดว่านะ ... ที่เห็นใกล้ ๆ คือปั่นจักรยานชาร์จไฟ อันถัดไปคือทดสอบการทรงตัว อันต่อไปทดสอบแรงบีบมือ ต่อไปทดสอบความยืดหยุ่น คือให้นั่งพื้นแล้วยืดแขนไปแตะที่แท่น อันนี้ยาก ไม่เล่นค่ะ หลังแข็ง 55555555555
อันสุดท้ายไกลลิบ ๆ ดึงเชือก 2 ข้าง ลากลูกกอล์ฟไปลงหลุมให้ได้ค่ะ แต่หลุมอยู่ข้างบนสุด หงะ แต่อันหลังนี้สนุกมาก เล่นเสร็จ อินี่กระโดดตบมือดีใจด้วย ^0^
(อันนี้ก็สนุกค่ะ พาห่วงไปอีกฝั่งให้ได้ ห้ามโดนเหล็ก ตอนเล่นนี่เกร็งมือไปหมด)
ใช้เวลาไป 2 ชั่วโมง น่าจะได้แหละมั้ง ไปจ้า เราจะไปย่าน Jiefangbei Pedestrian Street ถนนคนเดินเจี่ยฟางเป่ย ใกล้ ๆ กันมีวัดหลัวฮั่น Luohan Temple ไหว้เจ้าเสียหน่อย จะกลับพรุ่งนี้แล้ว ยังไม่ได้ไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์เลย แล้วไปหาของกินแถวนั้นด้วยค่ะ ^_^
ตอนออก ต้องออกอีกประตูค่ะ ประตูกั้นเหมือนเดิม แล้วต้องให้ตำรวจเปิดให้มั้ยนะ นี่เลยควักพาสปอร์ตออกมา เผื่อจะให้เขาดู จังหวะนั้นมีคนเดินออกไป อ้าว ไปได้เลยเหรอ ฮี่ ;p ในมือถือทุกอย่าง ขวดน้ำ พาสปอร์ต โทรศัพท์ กระดาษแพลนเที่ยว สลับมือไปมา
จีนให้ทุกอย่าง ให้มือถือหล่นด้วย
อ้าวเฮ้ย!! มือถือร่วงหน้าคว่ำเลย ช็อกมาก ตาตั้งจริงทุกคน ทิ้งทุกอย่างในมือ แล้วรีบหยิบโทรศัพท์มาดู แตกเป็นเส้นเลยค่ะ จะไห้ T_T ฟิล์มแตกแหละเนาะ ใช่ ๆ เราติดฟิล์มไว้ ฟิล์ม ๆ ... ปกติเวลาไปเที่ยว รุ้งจะหิ้วถุงพลาสติกไว้ใส่ขยะ ใส่ขวดน้ำด้วยตลอด แต่วันนี้ขี้เกียจ เป็นไงล่ะ ง่า T_T รีบเก็บข้าวของยัดใส่กระเป๋าใบ ซึ่งเป็นกระเป๋าสะพายข้างใบเล็ก ไปต่อกันค่ะ ฮือ T_T
มาถึงแล้ว แต่ออกผิดฝั่ง นี่ขนาดออกตามที่แอป A Map บอกนะ แต่ไม่เป็นไรค่ะ ข้ามถนนได้ ... ฝั่งตรงข้ามเป็นวัดอะไรไม่รู้ค่ะ เดี๋ยวค่อยเปิดแอปฯดู ไปหาร้านกินข้าวก่อน บ่ายกว่าแล้ว ... อ้อ ลืมบอก วันนี้เราสตาร์ตกันตอน 11 โมงกว่าค่ะ มัวแต่หลับ อิอิ
มองหาร้านกินข้าว แต่ดูท่าจะคุยยาก ยังไม่กินตรงนี้ก็ได้ รุ้งเดินย้อนกลับไปที่วัดค่ะ เจอร้าน CHAGEE ค่ะ ของแท้ เพราะกินที่จีน วะ ฮ่า ๆ แต่ขายที่ไทยก็ยังไม่เคยกิน ไปค่ะ กินน้ำหวานกัน ... รุ้งขอให้พนักงานช่วยค่ะ ดูจากท่าทาง น่าจะเป็นคนใจดี ช่วยจนทุกอย่างเรียบร้อยค่ะ
ดูเมนูออนไลน์เหมือนเดิมค่ะ อย่างที่เล่ามาตลอด 2 วันว่า สั่งของกินหรือจ่ายเงิน จีนทำให้เป็นออนไลน์หมดค่ะ แต่อ่านเมนูแล้วก็ไม่สามารถบอกได้ว่า เมนูนี้คือใส่อะไรบ้าง เพราะ Alipay แปลจีนเป็นไทยอีกที เลือกเดา ๆ จากรูปละกัน เห็นวิปครีมเยอะดี ดูดปื้ดดดดดดดดดด ชาจื๊ดจืด
ที่ร้านมีเก้าอี้ให้นั่งด้วยค่ะ เลยนั่งพักขาแป๊บ เห็นว่ารุ้งชอบเดิน ไม่ใช่ไม่เมื่อยนะ เมื่อยอยู่เด้อ จบแต่ละวัน ร้าวไปถึงก้น ^0^ โทรศัพท์หาพ่อแป๊บ บอกว่าจะกลับพรุ่งนี้ พ่อก็อวยพรชุดใหญ่ไฟกระพริบ วิบ ๆ วับ ๆ ตลอด >0<
ไปต่อข้างล่างกัน 
เที่ยวจีนครั้งแรก "ฉงชิ่ง" คนเดียว 4 วัน 3 คืน (ตอนที่ 3 จบ)
จากที่พัก นั่งสายสีชมพู ยาวไป ยาวไป ขึ้นมาจากสถานีที่ต้องลง ก็เจอพิพิธภัณฑ์พอดีค่ะ ... สำหรับ Chongqing Rail Transit ขบวนเดียวกัน แต่ขึ้นดิน-ลงดิน ไปมาตลอด สายสีชมพูก็เช่นกันค่ะ
ถึงแล้วจ้า ChongQing Science and Technology Museum พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีฉงชิ่ง ต้องซื้อบัตรเข้าหรือเปล่านะ เดินไปถามกัน เจอตำรวจตรงทางเข้า เลยเลือกคุยกับตำรวจหญิงค่ะ แม้จะไม่ยอมพูดอังกฤษด้วย แต่เมื่อรุ้งพูดอังกฤษไป เขารับฟังค่ะ แล้วก็ขอพาสปอร์ตไปดู ดูเสร็จก็เปิดประตูกั้นให้ค่ะ สรุป เข้าฟรีจ้า และ ตรวจกระเป๋าก่อนเหมือนเดิมค่ะ ^_^
เปิดให้เข้าชม 4 ชั้นค่ะ ถ้าเข้าประตูนี้ ตรงนี้เป็นชั้น 2 ค่ะ รุ้งเดาว่าพิพิธภัณฑ์น่าจะตั้งอยู่บนเนิน เพราะชั้น 1 ก็เป็นถนนทางเข้าปกติ งั้นเราเริ่มที่ชั้น 2 ก่อนค่ะ ... โห ไม่มีอะไรเลยทุกคน ดูว่างเปล่ามาก ในหัวรุ้งอะ 555555555555 ไม่ให้ว่างเปล่าได้ไง ก็ไม่ค่อยมีอะไรให้ดูเลย ดูโล่ง ๆ เข้ามาถึงห้องแรก ก็เจอรถถัง ปืน เครื่องบินรบ แล้วก็อะไรไม่รู้ค่ะ
ที่น่าชวนเล่น คือ เครื่องบินรบ เขาจะให้ใส่แว่นตา เสมือนเรากำลังขับเครื่องบินจริง ๆ ... ตอนรุ้งเดินไปถึง มีครอบครัวหนึ่งส่งคุณแม่ขึ้นไปเล่นค่ะ ก่อนจะเล่น ต้องชั่งน้ำหนักด้วยค่ะ ^_^
ขึ้นไปที่ชั้น 3-4 ก็คิดว่าไม่มีอะไรให้ดูเหมือนกัน เจอกลุ่มนักเรียนมาทัศนศึกษาค่ะ ไหนเข้าไปดูหน่อยสิ ห้องนี้มีอะไรให้เล่นนิดหน่อย แต่รุ้งอธิบายแบบวิทยาศาตร์ไม่ได้ เรียกว่าอะไรนะ ^0^ เจอน้องน้อย 2 คนกำลังเล่นอยู่ เลยไปเล่นเหมือนน้องค่ะ เล่นต่อแม่เหล็ก ;p สนุกดี
ลงไปที่ชั้น 1 ค่ะ เห็นป้ายเขียนว่าโซนอาหารอยู่ชั้น 1 จะลงไปกินข้าวค่ะ หิวจัง แต่ลงมาถึง กลายเป็นต้องออกจากตึก แล้วก็ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน คิดว่าถามภาษาอังกฤษกับตำรวจ เขาคงทำหน้าเบื่อหน่ายใส่ เออ ยังไม่กินก็ได้ ... เลยเดินเข้าห้องไปค่ะ จัดแสดงอะไรยังไม่รู้เลย เดินวนไป 1 รอบ เดินออกเลยค่ะ
กลับขึ้นมาที่ชั้น 4 อีกรอบ เพราะเมื่อกี้เดินไปแค่ครึ่งเดียว เจอของเล่นค่ะ แค่กดปุ่มรถก็แล่นเป็นวงกลมค่ะ เดินหน้า-ถอยหลังได้หมด ตอนตีลังกากับตอนขึ้นเนิน ลุ้นมาก น้องไม่ตกลงมา แต่กดจนเหนื่อย ^0^ ฝั่งนี้เป็นโซนอวกาศ และ ดาราศาสตร์ เด็กมัธยมเยอะค่ะ