เห็นแม่ป่วย ทำให้ไม่อยากมีแฟนอีกเลย เข็ดเรื่องความรัก ใครเป็นบ้าง?

ก่อนสิ้นปี แ​ม่เราตรวจเจอก้อนเนื้อในสมอง​
เราเครียดมาก เพราะเราเป็นคนเดียวที่ต้องรีบหาข้อมูลหมอว่าคนไหนเก่งเรื่องสมองมากที่สุดในโรงพยาบาลศิริราช ทำนัดเอง ติดต่อประกันเอง ซึ่งถ้าผ่าด่วนก็ต้องออกเงินไปก่อนและไม่แน่ว่าประกันจะจ่ายไหม
เรารู้สึกเหนื่อยมาก เพราะแม่ก็ไม่ช่วยเราเลย
พ่อก็ไม่ช่วยเหมือนกัน
เรารู้สึกว่าครอบครัวควรเป็นทีมเวิร์ค
มันควรจะฝ่าฟันอะไรไปด้วยกัน
ไม่ใช่แนวคิดประเภทให้ใคร 1 คนแบกภาระ

พอพาแม่ไปตรวจ
ผลปรากฏคือมันเป็นถุงน้ำไม่ร้ายแรง ในตอนนี้นะ
ยังไม่จำเป็นต้องผ่าหรือฉายแสง แต่เราก็ต้องรอดูในระยะยาว
เพราะแม่เป็นพวกเครียดง่าย เป็นเหมือนเจ้าหญิง
ไม่เคยเจองานหนัก ๆ วันๆเครียดอยู่ 2 เรื่อง
คือเรื่องกลัวสามีนอกใจ กลับกลัวเงินไม่พอใช้

บางทีเราก็คิดนะว่า
ในฐานะแม่ ได้เข้มแข็งพอที่จะเป็นแม่หรือยัง
มันทำให้เรารู้สึกว่า เราไม่อยากมีแฟนอีกแล้ว
เพราะเรายังจำความรู้สึกได้
ที่เราต้องวิ่งเต้นเรื่องโรงพยาบาลเรื่องหมอคนเดียว
โดยที่คนเป็นแม่ไม่ทำอะไรเลย
เรากลัวว่าถ้าเราได้แฟนแล้วนิสัยแบบนี้อีก
ก็จะทำให้เราทุกข์ใจไม่จบไม่สิ้น
มันทำให้เราขยาดไปเลยทั้งที่จริงๆแล้วเป็นคนอยากมีความรักมาก

ปัญหาครั้งนี้ทำให้เรารู้สึกเลยว่า
การสร้างครอบครัวเป็นภาระ เป็นการบริหารจัดการมากกว่าความรักซะอีก
ถ้าบริหารจัดการทั้งเรื่องเงิน อารมณ์ นิสัย รสนิยม ได้ห่วยแตก
ไม่มีการอยู่ตรงกลาง มีไปก็ไม่มีความสุข

ก็คิดอยู่เหมือนกันว่าการคิดแบบนี้ปิดกั้นตัวเองไปไหม
แต่พอคิดว่ามีแฟน ถ้าแฟนป่วยก็ต้องไปดูแล
ถ้าพ่อแม่แฟนป่วยก็ต้องไปดูแล
ไอ้ตัวเราเองมีพ่อแม่ก็หนักอยู่แล้ว แถมเป็นลูกคนเดียวมีตัวเองต้องดูแลอีก
เราว่าเราไม่ไหว เรากลัวลำบากมากกว่า
ลำพังแค่ตัวเองคนเดียวมันไม่อะไรมาก
อาจจะเหงาบ้างคิดมากบ้าง แต่สวดมนต์ไหว้พระก็ดีขึ้น
แต่การไปแก้ที่ตัวบุคคลอื่น
ถ้าเขาไม่คิดจะแก้ไม่คิดจะช่วยเรา
ใช้ชีวิตให้ตัวเองป่วยกินของไร้สาระไม่สนใจ พอป่วยก็โบ้ยให้เราดูแลแบบนี้
เราว่าคนแบบนี้โคตรเห็นแก่ตัวเลย

เราที่พยายามดูแลตัวเองอย่างดีมาตลอดต้องมาแบกรับภาระ
ไม่ยุติธรรมเลย
เข้าใจลึกซึ้งถึงคำพูดที่เคยบอกว่า
คนเราถ้าไม่รู้จักรักตัวเอง ก็ไปรักใครให้ดีไม่ได้หรอก
ถ้าเราไม่รักตัวเองทำให้ตัวเองป่วย ไม่รู้จักวิธีควบคุมอารมณ์
ปล่อยให้คนอื่นเป็นผู้มีหน้าที่มารักษาหัวจิตหัวใจเรา
เขาก็ต้องเหนื่อยเป็นธรรมดา แล้วก็ไม่อยากจะอยู่กับเรา
เหมือนต้องคอยแก้ไขปัญหาให้กับคนอ่อนแออยู่เสมอ
ถ้าเรารักตัวเองจริง
เราจะค้นหาและแก้กันไปได้ด้วยตัวเอง
ไม่ใช่ผลักภาระให้คนรักเป็นคนแก้ไขเรา

มีใครเป็นแบบเราบ้างไหม
แล้วตอนนี้ที่โสดอายุเท่าไหร่กันบ้าง แล้วอยู่กันเป็นยังไงบ้าง ดีกว่าแบบมีคู่ไหม
มาแชร์ให้ฟังกันหน่อยนะคะ เพราะตอนนี้กำลังวางแผน
จะโสดตลอดชีวิตแล้ว ไม่ไหวจริงๆ