หนูอยากถามพี่เรื่องนึงค่ะ
หนูคิดว่าเพื่อนของตัวเองเปลี่ยนไปหนูคิดไปเองมั้ยคะ
หนูตั้งมั่นกับตัวเองไว้เสมอว่าเพื่อนให้ค่ากับตัวเราแค่ไหนในช่วง2ปีแรกที่รู้จักกันหนูก็อ่ะว่าโอเครพวกเขาไม่ได้แคร์เราขนาดนั้นนะแต่สุดท้ายเราก็ไม่เรียกร้องพอมาช่วงม.6เราก็อ่ะเริ่มสังเกตุว่าไอความรู้สึกเดิมมันกลับมาแบบไม่ค่อยคุยไม่ชวนไม่เรียกเราก็เข้าใจค่ะว่าเขาไม่ได้มองเราเป็นเพื่อนจริงๆจังตั้งแรกอยู่แล้วแต่บางทีเราก็แอบเสียใจอ่ะค่ะเพราะเราปรับตัวเพื่อเป็นเพื่อนกับพวกเขามาตลอดเลยจากที่พูดน้อยก็พยามพูดจนกลายเป็นพูดมากไม่ออกจากบ้านหลังเขาชวนเราก็ไปตลอดจริงๆเราตื่นเต้นมากเวลาเพื่อนชวนแต่ช่วงหลังเขาก็ไม่ชวนแล้วแต่แรกๆเราก็เข้าใจว่าเออเราขับรถก็ไม่เป็นด้วยเอาไปคงเป็นภาระค่ะแต่บางทีเวลาพวกเขาไปกันแล้วโพสลงออนไลน์เวลาเราเห็นก็จะแอบนอยบ้างว่าไม่ชวนเราแต่ก็ไม่ได้บอกเขาไปนะคะเพราะคิดว่าเขาลืมแหละแต่หลังๆก็หายไปเลยค่ะหนูอยากรู้ว่าหนูคิดไปเองมั้ยว่าเขาคงไม่สนเราแล้ว หนูขอพูดก่อนว่าหนูย้ายเรียนที่โรงเรียนนี้กับเพ่อน2คนซึ้งติอนโรงเรียนเก่าก็ไมได้สสนิทอะไรกันมากขนาดนั้นนะคะแต่ด้วยความที่แม่อยากให้เรียนศาสนาเลยไม่ได้ไปที่เดียวกับเพื่สนิทพอเราเจาขามาช่วงม.4เราก็ดิ่งเลยค่ะเพราะแบบเรามีกลุ่มเพื่อนนะแต่เขาด้วยไม่สนเราเลยยังดีที่ว่าตอนนั้นเรายังมีพี่สาวอยู่ค่ะแล้วคือมันมการนรธณณ์ขครั้งนึงซึ้งเรื่องนี้เรายอมรับว่านั้นคือความผิดเรานะ แต่กลุ่มเพื่อนเรานำไปพูดไปฟ้องอาจารย์ซึ้งเราเสียใยเรื่องนี้มากค่ะแต่ก็ไมอะไรเราแต่สิ่งที่เสียใจที่สุดคือคำพูดของเพื่อนในกลุ่มนั้นเราไม่ได้ไปได้ยินมานะคะแต่เพื่อน2คนนั้นมาเราให้พี่สาแล้วเรได้ยินนมาอีกทีประมาณว่าเพื่อนร.รเก่าพูดว่า "แต่มันเป็นเพื่อนเรายังไงก็ควรขอโทษนะ" อีกฝ่ายตอบมาว่า "เพื่อนไม่ใช่เพื่อนกู"ถ้าถามว่ามัแรกงมั้ยสำหรับเราตอนนั้นคือแรงค่ะเราให้คุณค่าพวกเขามากแต่สิ่งที่ได้มันสทางหมดเลยเรื่องตอนม.4ก็จบไปขึ้นม.5มาก็ไม่มีอะไรค่ะโอเครดี พอม.6ก็สไตล์เดิมค่ะไม่ชวนไม่เรียกคุยกันแค่นั้นบางทีดึงกันไปไม่มีเก็มีแต่ด้วตยึความที่เราเจียมตัวมาตั้งแต่ค่ะว่าเขาไม่ได้อยากมีเราเป็นเพื่อนอยู่แล้วตั้งแต่แรกแต่บางทีเราคิดมากแล้วเปก็บไปฝันว่าเราทักไปในกลุ่มเพื่อนเลย "ผิดทำอะไรผิดไปรึป่าว " แต่ในฝันเรากไม่ได้หรอคำตอบนะคะก็คือตื่นเลยตอนนั้น อยากถามพี่ว่าหนูคิดไปเองมั้ยคะ
เพื่อนของตัวเองเปลี่ยนไปหนูคิดไปเองมั้ยคะ
หนูคิดว่าเพื่อนของตัวเองเปลี่ยนไปหนูคิดไปเองมั้ยคะ
หนูตั้งมั่นกับตัวเองไว้เสมอว่าเพื่อนให้ค่ากับตัวเราแค่ไหนในช่วง2ปีแรกที่รู้จักกันหนูก็อ่ะว่าโอเครพวกเขาไม่ได้แคร์เราขนาดนั้นนะแต่สุดท้ายเราก็ไม่เรียกร้องพอมาช่วงม.6เราก็อ่ะเริ่มสังเกตุว่าไอความรู้สึกเดิมมันกลับมาแบบไม่ค่อยคุยไม่ชวนไม่เรียกเราก็เข้าใจค่ะว่าเขาไม่ได้มองเราเป็นเพื่อนจริงๆจังตั้งแรกอยู่แล้วแต่บางทีเราก็แอบเสียใจอ่ะค่ะเพราะเราปรับตัวเพื่อเป็นเพื่อนกับพวกเขามาตลอดเลยจากที่พูดน้อยก็พยามพูดจนกลายเป็นพูดมากไม่ออกจากบ้านหลังเขาชวนเราก็ไปตลอดจริงๆเราตื่นเต้นมากเวลาเพื่อนชวนแต่ช่วงหลังเขาก็ไม่ชวนแล้วแต่แรกๆเราก็เข้าใจว่าเออเราขับรถก็ไม่เป็นด้วยเอาไปคงเป็นภาระค่ะแต่บางทีเวลาพวกเขาไปกันแล้วโพสลงออนไลน์เวลาเราเห็นก็จะแอบนอยบ้างว่าไม่ชวนเราแต่ก็ไม่ได้บอกเขาไปนะคะเพราะคิดว่าเขาลืมแหละแต่หลังๆก็หายไปเลยค่ะหนูอยากรู้ว่าหนูคิดไปเองมั้ยว่าเขาคงไม่สนเราแล้ว หนูขอพูดก่อนว่าหนูย้ายเรียนที่โรงเรียนนี้กับเพ่อน2คนซึ้งติอนโรงเรียนเก่าก็ไมได้สสนิทอะไรกันมากขนาดนั้นนะคะแต่ด้วยความที่แม่อยากให้เรียนศาสนาเลยไม่ได้ไปที่เดียวกับเพื่สนิทพอเราเจาขามาช่วงม.4เราก็ดิ่งเลยค่ะเพราะแบบเรามีกลุ่มเพื่อนนะแต่เขาด้วยไม่สนเราเลยยังดีที่ว่าตอนนั้นเรายังมีพี่สาวอยู่ค่ะแล้วคือมันมการนรธณณ์ขครั้งนึงซึ้งเรื่องนี้เรายอมรับว่านั้นคือความผิดเรานะ แต่กลุ่มเพื่อนเรานำไปพูดไปฟ้องอาจารย์ซึ้งเราเสียใยเรื่องนี้มากค่ะแต่ก็ไมอะไรเราแต่สิ่งที่เสียใจที่สุดคือคำพูดของเพื่อนในกลุ่มนั้นเราไม่ได้ไปได้ยินมานะคะแต่เพื่อน2คนนั้นมาเราให้พี่สาแล้วเรได้ยินนมาอีกทีประมาณว่าเพื่อนร.รเก่าพูดว่า "แต่มันเป็นเพื่อนเรายังไงก็ควรขอโทษนะ" อีกฝ่ายตอบมาว่า "เพื่อนไม่ใช่เพื่อนกู"ถ้าถามว่ามัแรกงมั้ยสำหรับเราตอนนั้นคือแรงค่ะเราให้คุณค่าพวกเขามากแต่สิ่งที่ได้มันสทางหมดเลยเรื่องตอนม.4ก็จบไปขึ้นม.5มาก็ไม่มีอะไรค่ะโอเครดี พอม.6ก็สไตล์เดิมค่ะไม่ชวนไม่เรียกคุยกันแค่นั้นบางทีดึงกันไปไม่มีเก็มีแต่ด้วตยึความที่เราเจียมตัวมาตั้งแต่ค่ะว่าเขาไม่ได้อยากมีเราเป็นเพื่อนอยู่แล้วตั้งแต่แรกแต่บางทีเราคิดมากแล้วเปก็บไปฝันว่าเราทักไปในกลุ่มเพื่อนเลย "ผิดทำอะไรผิดไปรึป่าว " แต่ในฝันเรากไม่ได้หรอคำตอบนะคะก็คือตื่นเลยตอนนั้น อยากถามพี่ว่าหนูคิดไปเองมั้ยคะ