รีวิวหลังชม “anniversary”



ก่อนอื่นนี้คือหนังสัญญะนะครับ แล้วเกี่ยวข้องกับการเมือง ฉะนั้นใครไม่ชอบหนังแนวนี้ หนี้ไปให้พ้น ไม่อย่างงั้นจะเสียเงินโดยใช้เหตุ เป็นเรื่องราวของสาวคนนึงที่เข้าไปในงานเลี้ยงฉลองครบรอบวันเกิดของพ่อแม่ลูกเขย แต่หลังจากที่เธอเข้าไปในงานก็เกิดแต่เรื่อง เรื่อง และเรื่องขึ้น เนื่องด้วยฝ่ายแม่ของลูกเขยเห็นว่าประเด็นทางการเมืองที่ตัวของนางเอกสนใจนั้นไม่ตรงกับตัวของแม่ เลยทำให้เกิดปากเสียงกัน รวมถึงการแทรกแซงเข้ามาในครอบครัวและปั่นหัวคนในครอบครัวของแม่ทำให้ครอบครัวนี้จะถึงคราวล่มสลาย และแตกแยก

ขอพูดถึงแง่คิดนะครับเผื่อใครจะไปดู เพราะบางทีอาจจะตามหนังไม่ทัน (นี้คือคหสต.นะครับ) หนังมันสะท้อนให้เห็นถึงสภาพการเมืองแบบ2 ขั้วอำนาจ คือเสรีนิยม และอำนาจนิยม โดย represents ผ่านตัวของนางเอกที่เป็นสัญญะของอำนาจนิยม แรกๆ ก็พูดถึงเรื่องความดี ความปรองดอง ความโอบอ้อม ความเมตตา แต่หลังหลังกลับใช้ประชาชนเป็นเครื่องมือที่ทำให้ตัวเองยังคงอยู่ในอำนาจต่อไป และไม่มีใครสามารถมาค้านได้ ในทางกลับกันในฝั่งของครอบครัว represents ให้เป็นฝ่ายเสรีนิยม โดยนิยมให้การเมืองมีการแบ่งพรรคแบ่งพวก ซึ่งเป็นกิจกรรมทางการเมืองโดยทั่วไป และไม่มีการร่วมพรรคเป็นพรรคเดียว เพราะมีความรู้สึกว่าการโรงพักเป็นพรรคเดียวนั้นจะไม่สอดคล้องกับคำว่าประชาธิปไตย แต่มันอาจจะสอดคล้องกับคำว่าอัตตาธิปไตยมากกว่า หรืออาจจะมองให้เป็นการแบ่งพรรคแบ่งพวกแบบฝ่ายชายและฝ่ายขวาของอเมริกาก็ได้ โดยฝั่งของนางเอกจะเป็นฝ่ายขวา ที่ต้องการรวมทุกสิ่งอย่าง เพื่อให้ง่ายต่อการควบคุมและพัฒนาประเทศ ในขณะเดียวกันฝ่ายของครอบครัวจะเป็นฝ่ายซ้าย ที่นิยมอะไรที่มันเป็นดั้งเดิม ประเพณีดั้งเดิม วัฒนธรรมดั้งเดิม เพื่อให้เกิดความหลากหลายและความเท่าเทียมกันในสังคม โดยรวมเป็นหนังที่มีหลากหลายประเด็นน่าถกมากๆ และจบได้เจ็บแสบสุดๆ ใครที่ชอบหนังแนวนี้เชียร์ให้ไปดูครับมันดีมากจริงๆ แต่ถ้าใครไม่ชอบหนังแนว dialogue หรือใช้คำพูดในการดำเนินเรื่องก็อาจจะง่วงได้ หรือถ้าใครอินกับการเมืองก็อาจจะง่วงได้เช่นกัน แต่ส่วนตัวผมมันดีมากครับ

10/10
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่