เริ่มสงสัยว่าตัวเองโตมาทางไหน ทำไมใช้ชีวิตแบบพังๆ แต่ยังรอดทุกวันก็ไม่รู้ครับ 555

สวัสดีครับ ช่วงนี้รู้สึกว่าชีวิตผมนี่มันตลกกว่าซิทคอมอีกครับ ตื่นเช้ามาทีไรนาฬิกาปลุกดังไปสามรอบ
แต่คนที่ตื่นก่อนกลับเป็นเพื่อนบ้านที่ได้ยินเสียงผมกดเลื่อนซ้ำๆ ทุกวัน อาหารเช้าก็ไม่มีอะไรหรูหรา
นอกจากขนมปังแผ่นที่ติดกันจนแงะออกมาไม่ครบ ส่วนกาแฟก็ชงแบบไม่ตั้งใจแต่ดันเข้มเหมือนชีวิตหลังหักภาษี
พอไปทำงานก็เดินสะดุดเก้าอี้ตัวเดิมที่สะดุดมันมาเป็นปีแล้วแต่ไม่เคยจำสักที กลับบ้านมาก็ปิดไฟแล้วเดินเตะมุมเตียงเหมือนพิธีประจำวัน
ชีวิตมันจะพังแค่ไหนไม่รู้ แต่ก็ยังหัวเราะให้ตัวเองได้ทุกวันนี่แหละครับ 555