สวัสดีค่ะ เราอยากมาปรึกษาค่ะ เกี่ยวกับเรื่องแม่ของเราเอง ว่าทำไมเราถึงเกลียดเค้ามากขนาดนี้ ทั้งๆที่เค้าเป็นแม่เราด้วยซ้ำ แต่ปมนี้เราแก้ไม่หายซักที เลยอยากรู้ว่ามีคนเป็นเหมือนกันไหมคะ แล้วแก้ไขยังไงบ้าง
เรื่องก็มีอยู่ว่าตั้งแต่เด็กจนโต เราจำได้ลางๆ ว่ายายเลี้ยงเรามา และแม่ต้องไปทำงานหาเงิน ซึ่งจะได้เลี้ยงก็แค่ตอนดึก แล้วตั้งแต่เด็กครอบครัวค่อนข้างลำบากประมานนึง แต่ก็ยังดีที่มีป้า (พี่สาวขอฃพ่อช่วยซัพพอร์ตอยู่) จึงทำให้ครอบครัวดีขึ้นจน แม่ท้องมีน้องชายอีกคน แล้วครอบครัวรักน้องคนนี้มาก ตอนนั้นเรสก็ยังเด็กเลยไม่ได้สนใจอะไร แต่พอเราโตขึ้นประมาน มัธยม เราจึงได้รู้ว่า สิ่งที่ได้รับจากพ่อแม่ มันช่างแตกต่างจากน้องชายมาก น้องชายเกิดมามีพร้อมทุกอย่าง ทุกคนซัพพอร์ต อยากได้อะไร ก็ได้ แต่กับเรานั้น ช่างแตกต่างมาก เราช่วยเค้าทำงานทุกอย่าง ตื่นเช้าขายของ ประหยัดเงิน เก็บออม บางทีพ่อแม่ขอเงินลูกด้วยซ้ำ เราทำแบบนั้นมาตั้งแต่ประถมจนทำงาน แล้วอีกอย่างคือในตอนที่อยู่ในบ้านกับครอบครัวนี้ เรารู้สึกว่าเราไม่มีเซฟโซนเป็นของตัวเอง ไม่ว่าจะทำอะไรต้องทำตามที่แม่สั่ง พอไม่ทำตามก็หาว่าไม่เชื่อฟัง แล้วพูดว่าเป็นเด็กอกตัญญู ซึ่งเราได้ยินคำนี้มาบ่อยมาก จนเราเก็บทุกอย่างที่เค้าพูดถากถาง ดูถูก ด่า ลูกคนนี้ ว่าทำอะไรไม่ได้ดั่งใจเค้า แต่ตอนนั้นทำอะไรไม่ได้มากนักเพราะต้องพึ่งเงินเค้าเรียนหนังสือ เพื่อที่จะได้จบแล้วไปทำงาน เราอดทนมานานมากๆ เคยคิดมาตลอดถ้าเรียนจบแล้ว ทำงาน เราจะออกมาใช้ชีวิตของตัวเอง แต่สุดท้าย เค้าก็ทำทุกวิถีทาง ไม่ให้เราไป ให้เราอยู่เพราะเค้าจะขอเงินเราไงละ ให้เราจ่ายสารพัดค่าให้ บอกเลี้ยงมาก็ต้องมาตอบแทนบุญคุณ ก็รู้อยู่แล้วละค่ะ มันเป็นจิตสำนีกที่ควรมี แต่ถ้าตอบแทนให้คนแบบนี้ ก็ไม่มีอะไรดีหรอกค่ะ มีแต่จะเกลียดคกันมากขึ้น ตอนนี้เราก็ยังต้องอยู่กับเค้า เพราะเค้าใช้ชื่อเราซื้อบ้าน แต่พอหมดประโยชน์ก็จะไล่ออกจากบ้าน ยึดทุกอย่างคืน เพียงเพราะไม่ทำตามสั่ง เลยอยากถามว่าถ้าเป็นทุกคน จะรับมือยังไงคะ ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ 🙏
พ่อแม่ รังแกฉัน
เรื่องก็มีอยู่ว่าตั้งแต่เด็กจนโต เราจำได้ลางๆ ว่ายายเลี้ยงเรามา และแม่ต้องไปทำงานหาเงิน ซึ่งจะได้เลี้ยงก็แค่ตอนดึก แล้วตั้งแต่เด็กครอบครัวค่อนข้างลำบากประมานนึง แต่ก็ยังดีที่มีป้า (พี่สาวขอฃพ่อช่วยซัพพอร์ตอยู่) จึงทำให้ครอบครัวดีขึ้นจน แม่ท้องมีน้องชายอีกคน แล้วครอบครัวรักน้องคนนี้มาก ตอนนั้นเรสก็ยังเด็กเลยไม่ได้สนใจอะไร แต่พอเราโตขึ้นประมาน มัธยม เราจึงได้รู้ว่า สิ่งที่ได้รับจากพ่อแม่ มันช่างแตกต่างจากน้องชายมาก น้องชายเกิดมามีพร้อมทุกอย่าง ทุกคนซัพพอร์ต อยากได้อะไร ก็ได้ แต่กับเรานั้น ช่างแตกต่างมาก เราช่วยเค้าทำงานทุกอย่าง ตื่นเช้าขายของ ประหยัดเงิน เก็บออม บางทีพ่อแม่ขอเงินลูกด้วยซ้ำ เราทำแบบนั้นมาตั้งแต่ประถมจนทำงาน แล้วอีกอย่างคือในตอนที่อยู่ในบ้านกับครอบครัวนี้ เรารู้สึกว่าเราไม่มีเซฟโซนเป็นของตัวเอง ไม่ว่าจะทำอะไรต้องทำตามที่แม่สั่ง พอไม่ทำตามก็หาว่าไม่เชื่อฟัง แล้วพูดว่าเป็นเด็กอกตัญญู ซึ่งเราได้ยินคำนี้มาบ่อยมาก จนเราเก็บทุกอย่างที่เค้าพูดถากถาง ดูถูก ด่า ลูกคนนี้ ว่าทำอะไรไม่ได้ดั่งใจเค้า แต่ตอนนั้นทำอะไรไม่ได้มากนักเพราะต้องพึ่งเงินเค้าเรียนหนังสือ เพื่อที่จะได้จบแล้วไปทำงาน เราอดทนมานานมากๆ เคยคิดมาตลอดถ้าเรียนจบแล้ว ทำงาน เราจะออกมาใช้ชีวิตของตัวเอง แต่สุดท้าย เค้าก็ทำทุกวิถีทาง ไม่ให้เราไป ให้เราอยู่เพราะเค้าจะขอเงินเราไงละ ให้เราจ่ายสารพัดค่าให้ บอกเลี้ยงมาก็ต้องมาตอบแทนบุญคุณ ก็รู้อยู่แล้วละค่ะ มันเป็นจิตสำนีกที่ควรมี แต่ถ้าตอบแทนให้คนแบบนี้ ก็ไม่มีอะไรดีหรอกค่ะ มีแต่จะเกลียดคกันมากขึ้น ตอนนี้เราก็ยังต้องอยู่กับเค้า เพราะเค้าใช้ชื่อเราซื้อบ้าน แต่พอหมดประโยชน์ก็จะไล่ออกจากบ้าน ยึดทุกอย่างคืน เพียงเพราะไม่ทำตามสั่ง เลยอยากถามว่าถ้าเป็นทุกคน จะรับมือยังไงคะ ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ 🙏