ความรักเป็นสิ่งที่สวยงามหรือป่าวค่ะ

จากกระทู้ก่อนหน้าที่ได้ตั้งไป เหมือนจะหมดเวรหมดกรรมต่อกัน แต่ยิ่งนานวันยิ่งรู้สึกเหนื่อยล้าหัวใจทุกวันที่ไปทำงาน เรากับผู้ชายใจอำมหิตคนนั้นทำงานที่เดียวกัน ต้องเจอกันทุกวัน เพราะยังทำใจจากเหตุการณ์ที่

ก่อนหน้านี้ผมเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่มีเเฟนเป็นผู้หญิงปกติ เหมือนผู้ชายทั่วไป วันหนึ่งเธอก็ทิ้งผมไปคบกับแฟนเก่าเธอที่เคยคบกัน ผมรู้ทันและจบได้ เธอจึงทิ้งผมไป นับแต่นั้นมาชีวิตผมเปลี่ยนไป อยู่ๆก็มีผู

เราเคยตกหลุมรักคนในฝัน ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเค้าเป็นใครมาจากไหน เเต่ในความรู้สึกคือเรารักเค้ามาก เเละเค้าก็รักเรา สถานที่นั้นไม่รู้ว่าที่ไหนมีเเค่เรา2คนไม่มีต้นไม้ไม่มีผู้คนมันว่างป่าว พอจะตื่นจากฝันเค้าจับ

คือตัวฉันไปรักษาที่นี่ด้วยการเจ็บจากกระดูกทับเส้นฉันทนไม่ไหวเลยไปที่โรงบาลครั้ง ที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้แต่่อาการยังเหมือนเดิมฉันไปที่นี่หลายรอบมากกซึ่งฉันเริ่มคิดละว่าที่นี่มันห่วยแตกกมากจนครั้งล่าสุดฉันก

เพื่อนคนนี้มักจะมีปัญหาทุกวัน ซึ่งมันเกิดจากสังคมรอบตัวและครอบครัวของเขา แทบทุกวันจะมีเรื่องมาเล่าหรือพูดคุยมากกว่า 1 เรื่อง พอตอนเช้าพูดคุยเรื่องปัญหาแรกของวันสำหรับเขาแล้ว ตอนบ่ายมาก็จะมีปัญหาที่ 2

ขอบคุณทุกคนที่ตอบกระทู้ ที่หนูตั้งขึ้นมา แต่ตอนนี้หนูเหนื่อยมาก หนูรู้สึกว่าหนูไม่อยากอยู่อีกต่อไปแล้ว หนูคิดว่าที่บ้าน คือเซฟโซนที่ดีที่สุด แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่ บางคนอาจจะเห็นกระทู้ก่อนหน้านี้ หนูอย

บางทีการอยู่คนเดียวบางครั้งก้ทำให้เรารู้สึก เหงา ในบางครั้งอาจมีอาการโหยหาความรักบ้างในบางเวลา ประมาณว่าเพ้อเจ้อไปเรื่อย ผมว่าคนโสดส่วนใหญ่ก้เป็น ผมว่าความรักไม่ได้เดินเข้ามาหาเราง่ายหรอกบางที ในเว

สวัสดีผมชื่อ ม.... มีพี่คนไหนที่เป็นเหมือนผมบ้างครับเเบบเวลาไปอยู่กลางคนเยอะจะรู้สึกไม่โอเครเเล้วเวลามองหน้าคนอื่นพวกพี่เป็นเหมือนผมไหมครับเวลาผมมองหน้าคนอื่นเเล้วมันรู้สึกว่าตัวเองไม่สมควรมาอยู่นี้หร

เพราะคนรอบข้างก็ คาเลนด้า กันหมด พอเรารู้ว่าความจริงต้องอ่านว่า คาเลนเดอร์ ควรพูดใหม่หลังจากนีั ให้เป็น คาเลนเดอร์ ไหม

ต้นเรื่องมีอยู่ว่าที่ทำงานเป็นร้านกาเเฟป่าเขียวที่หนึ่งค่ะเราเป็นพนักงานใหม่พึ่งไปสมัครเเล้วก้มีน้องคนหนึ่งมาหลังเราวันเดียวซึ่งรู้จักกับพนักงานคนเก่าๆในร้านอยู่เเล้วค่ะเอางานๆคือพวกเดียวกันเราเป็นคนน