ทั้งหลายล้วนจบแจ้ง เจนไสย ศาสตร์แฮ เห็นตระหนักแน่ใน เหตุห้าว จักทูลบ่ทูลไท เก

๏ ทั้งหลายล้วนจบแจ้ง เจนไสย ศาสตร์แฮ เห็นตระหนักแน่ใน เหตุห้าว จักทูลบ่ทูลไท เกรงโทษ ท่านนา เสนอแต่ดีกลบร้าว เผด็จเสี้ยนศึกสยาม ๒๐(๑๔๔) ๏ เหตุนี้ผิวเช้าชั่ว ฉุกเข็ญ เกิดเมื่อยามเย็นดี ดอกไท้

ทั้งหลายล้านจบแจ้ง      เจนไสย ศาสตร์แฮ เห็นตระหนักแน่ใน             เหตุห้าว  จักทูล บ่ ทูลไท                

ขุนมารขานเยาะยิ้ม ยินดี ชิงประวิชลักษมี คว่างคว้าง ถูกอกนกเสียที ถลาหล่น ลงเฮย ปากคาบธำมรงค์ค้าง คร่อถ้าถวายแหวน ฯ ทศเศียรเสรจเศิกอุ้ม อรเหิน หาวแฮ เพรงเดชสุราเผอิญ ราพล้า พาสมรร่อนลงเดิน ดงด่วน มาแฮ

ช่วยถอดคำประพันธ์ให้หน่อยค่ะ ภูเขาทั้งแท่งล้วน  ศิลา พายุพัดพา  บ่ขึ้น สรรเสริญและนินทา  คนกล่าว ใจปราชญ์ฤเฟื่องฟื้น  ห่อนได้จินต์จล

สามัคคีชุมนุม เนื้อร้อง เจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี ทำนอง Auld Land Syne พวกเราเหล่ามาชุมนุม ต่างคุมใจรักสมัครสมาน ล้วนมิตรจิตชื่นบาน สราญเริงอยู่ทุกผู้ทุกนาม (สร้อย) อันความกลมเกลียว กันเป็นใ

ช่วยถอดคำประพันธ์แค่ถ่อนนี้ให้หนีอนได้ไหมคะ แม้นจะหนีผีเสื้อด้วยแรงรุทร์ เห็นไม่สุดสิ้นแดนด้วยแสนไกล แต่โยคีมีมนต์อยู่ตนหนึ่ง อายุถึงพันเศษถือเพทไสย อยู่เกาะแก้วพิสดารสำราญใจ กินลูกไม้เผือกมันพรรณผ

ตามชื่อกระทู้เลยค่ะ เราถอดคำประพันธ์ไม่เก่ง เราพยายามแล้วแต่ไม่ได้สักที รบกวนหน่อยนะคะ มายาวิน: เมื่อครั้งพระองค์เปน วรราชะราชัน ครองเฃตประเทศขัณ- ฑะวิสุทธิปัญจาล, ตรัสใช้อมาตย์เปน วรทูตะทูลสาร ถึ

ช่วยถอดความกลอนนี้ทีครับ ทั้งมวลหมู่มาตย์ซ้อง สารพลัน ทูลพระจอมจรรโลง เลื่องหล้า แถลงลักษณะปางบรรพ์ มาเทียบถวาแฮ แนะที่ควรเสด็จค้า เศิกไซร้ไกลกรุง ฯลฯ ________ จอมสยามขามศึกไซร้ ไป่มี บานกลเปรม

เมื่อยเนาะ จักสิเว้านำไผ คิดฮอดบ้านแฮง อยากเมือบ้านใจสิขาด แต่การบ้านกะท่วมหัว อาจารย์กะสั่งได้สั่งดี จักสิสั่งอิหยังกะด๊อกกะเดี๊ย บ่ค้านตรวจติ มาตามหาความฝัน ไล่ล่าใบปริญญาอยู่กรุงเทพใกล้สิจบแล้วล่ะ