ทั้งหลายล้วนจบแจ้ง เจนไสย ศาสตร์แฮ เห็นตระหนักแน่ใน เหตุห้าว จักทูลบ่ทูลไท เก

๏ ทั้งหลายล้วนจบแจ้ง เจนไสย ศาสตร์แฮ เห็นตระหนักแน่ใน เหตุห้าว จักทูลบ่ทูลไท เกรงโทษ ท่านนา เสนอแต่ดีกลบร้าว เผด็จเสี้ยนศึกสยาม ๒๐(๑๔๔) ๏ เหตุนี้ผิวเช้าชั่ว ฉุกเข็ญ เกิดเมื่อยามเย็นดี ดอกไท้

ทั้งหลายล้านจบแจ้ง      เจนไสย ศาสตร์แฮ เห็นตระหนักแน่ใน             เหตุห้าว  จักทูล บ่ ทูลไท                

ขุนมารขานเยาะยิ้ม ยินดี ชิงประวิชลักษมี คว่างคว้าง ถูกอกนกเสียที ถลาหล่น ลงเฮย ปากคาบธำมรงค์ค้าง คร่อถ้าถวายแหวน ฯ ทศเศียรเสรจเศิกอุ้ม อรเหิน หาวแฮ เพรงเดชสุราเผอิญ ราพล้า พาสมรร่อนลงเดิน ดงด่วน มาแฮ

ช่วยถอดคำประพันธ์ให้หน่อยค่ะ ภูเขาทั้งแท่งล้วน  ศิลา พายุพัดพา  บ่ขึ้น สรรเสริญและนินทา  คนกล่าว ใจปราชญ์ฤเฟื่องฟื้น  ห่อนได้จินต์จล

ช่วยถอดคำประพันธ์แค่ถ่อนนี้ให้หนีอนได้ไหมคะ แม้นจะหนีผีเสื้อด้วยแรงรุทร์ เห็นไม่สุดสิ้นแดนด้วยแสนไกล แต่โยคีมีมนต์อยู่ตนหนึ่ง อายุถึงพันเศษถือเพทไสย อยู่เกาะแก้วพิสดารสำราญใจ กินลูกไม้เผือกมันพรรณผ

**โลกิยครรโลง** ครรลองหก ๐ ผู้ยิ่งใหญ่ที่แท้ เที่ยงธรรม ไป่ข่มเหงกระทำ ทุกด้อย บ่เคยถูกข่มนำ เนากด ขี่นา ฤาชุผดุงร้อย รักล้วนศักดิ์ศรี ฯ ๐ นรชนยิ่งใหญ่แล้ เลือนกลาย สรรค์สู่ใหญ่ยิ่งสบาย สฤษฏ์ข้อง ลง

ช่วยถอดความกลอนนี้ทีครับ ทั้งมวลหมู่มาตย์ซ้อง สารพลัน ทูลพระจอมจรรโลง เลื่องหล้า แถลงลักษณะปางบรรพ์ มาเทียบถวาแฮ แนะที่ควรเสด็จค้า เศิกไซร้ไกลกรุง ฯลฯ ________ จอมสยามขามศึกไซร้ ไป่มี บานกลเปรม

เมื่อยเนาะ จักสิเว้านำไผ คิดฮอดบ้านแฮง อยากเมือบ้านใจสิขาด แต่การบ้านกะท่วมหัว อาจารย์กะสั่งได้สั่งดี จักสิสั่งอิหยังกะด๊อกกะเดี๊ย บ่ค้านตรวจติ มาตามหาความฝัน ไล่ล่าใบปริญญาอยู่กรุงเทพใกล้สิจบแล้วล่ะ