ทั้งหลายล้วนจบแจ้ง เจนไสย ศาสตร์แฮ เห็นตระหนักแน่ใน เหตุห้าว จักทูลบ่ทูลไท เก

๏ ทั้งหลายล้วนจบแจ้ง เจนไสย ศาสตร์แฮ เห็นตระหนักแน่ใน เหตุห้าว จักทูลบ่ทูลไท เกรงโทษ ท่านนา เสนอแต่ดีกลบร้าว เผด็จเสี้ยนศึกสยาม ๒๐(๑๔๔) ๏ เหตุนี้ผิวเช้าชั่ว ฉุกเข็ญ เกิดเมื่อยามเย็นดี ดอกไท้

ทั้งหลายล้านจบแจ้ง      เจนไสย ศาสตร์แฮ เห็นตระหนักแน่ใน             เหตุห้าว  จักทูล บ่ ทูลไท                

ขุนมารขานเยาะยิ้ม ยินดี ชิงประวิชลักษมี คว่างคว้าง ถูกอกนกเสียที ถลาหล่น ลงเฮย ปากคาบธำมรงค์ค้าง คร่อถ้าถวายแหวน ฯ ทศเศียรเสรจเศิกอุ้ม อรเหิน หาวแฮ เพรงเดชสุราเผอิญ ราพล้า พาสมรร่อนลงเดิน ดงด่วน มาแฮ

ช่วยถอดคำประพันธ์ให้หน่อยค่ะ ภูเขาทั้งแท่งล้วน  ศิลา พายุพัดพา  บ่ขึ้น สรรเสริญและนินทา  คนกล่าว ใจปราชญ์ฤเฟื่องฟื้น  ห่อนได้จินต์จล

คือเป็นการบ้านจากครูค่ะ เป็นบทลิลิตตะเลงพ่ายนะคะ อีกไม่กี่วันจะมาลบค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าด้วยนะคะ     กองทัพตามกันเต้า เสียงสนั่นลั่นเท้า พ่างพื้นไพรพัง เพิกฤา   ถอด -มีกองทัพกองใหญ่มากันเย

บรรจถรณ์หมอนม่านมุ้ง..เตียงสมร เตียงช่วยเตือนนุชนอน.......แท่นน้อง ฉุกโฉมแม่จักจร...............จากม่าน มาแฮ ม่านอย่าเบิกบังห้อง...........หับให้คอยหน ช่วยถอดคำประพันธ์หน่อยครับ

พายุฝนท่วมทั้ง ธรณี บ่ใช่คนถิ่นที่ ไยรู้ รักสัตว์ยิ่งแยกชี้ ค้านเขื่อน เขื่องคุย ลืมสิ่งสัจจ์มนุษย์ล้วน อยู่ได้ ก่อนแฮ มนุษย์ฤาสัตว์ต่างล้วน มีชีพ ควรใส่ใจฝ่ายรีบ ก่อนใกล้ เชาว์ใดชั่งด้วยกีบ แม่นแท้

สามัคคีชุมนุม เนื้อร้อง เจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี ทำนอง Auld Land Syne พวกเราเหล่ามาชุมนุม ต่างคุมใจรักสมัครสมาน ล้วนมิตรจิตชื่นบาน สราญเริงอยู่ทุกผู้ทุกนาม (สร้อย) อันความกลมเกลียว กันเป็นใ