รู้สึกหมดไฟ รู้สึกไม่มีคุณค่า

คือผมยืมล็อกอินพี่ผมมาครับ ตอนนี้ผมอายุ21 ปี กำลังเรียนปี3 ในมหาลัยที่กทม.ล่าสุดผมกลับบ้านเมื่อวันศุกร์และเมื่อวานผมไปซื้อไรกินแถว7-11 แถวนั้นจะมีพวกชอบแบบกวนตีนคนไปทั่วอยู่แล้วครับ แล้วระหว่างผมกดเงิ

เมื่อวานเป็นวันสำคัญผมไปไหว้พระธาตุที่จังหวัดหนองคายไปตอน15:00คนเยอะมากต้องจองคิวที่เรือผมก็ไปจองคิวไว้แล้วก็ไม่ได้นอก็เดินขึ้นมาหาไหว้อุโบสถข้างบนประตูที่ผมลงไปจองคือประตู1ที่จองเรือประมาณ17:30ผมลงไป

คือวันนี้ตอนเลิกเรียนอ่ะ หัวหน้าห้องเราอ่ะนัดรวมแบบว่าเรียกเพื่อนทั้งห้องมาประชุมอ่ะ เสร็จแล้วพ่อเราก็โทรมาว่าแบบ เอออยู่ไหน ตอนไหนจะกลับบ้าน เราก็เลยตอบกลับไปว่า อีกซักพักอ่ะเพราะตอนนี้หัวหน้าห้องมัน

เมื่อวานค่ะ เรากับเพื่อนเถียงกันตอนที่กำลังเดินทางไปขึ้นรถ เถียงเรื่องทั่วไป ทีแรกก็เถียงกันเล่นๆ แต่เรื่องชักจะใหญ่ขึ้น เพื่อนเลยเงียบ แล้วเราทั้งคู่ก็ไม่คุยกัน จนขึ้นรถ พอกลับถึงหอ เราก็เอ่ยปากพูดอธ

คือเรากับแม่จะชอบคุยกันแล้วจนบางทีคุยไปมาทะเลาะกันเฉย เวลาเขาพูดอะไรสักอย่างเราก็ฟัง พอฟังแล้วเรารู้สึกว่าไม่ใช่เราจะพูดตอบและอธิบายแต่เขาก็จะว่าเราเถียง แต่นั้นไม่ใช่ปัญหาที่เราติดใจอะไรหรอก  ที

ใช่ค่ะ เราไม่อยากให้ครอบครัวแฟนเห็น เรื่องมาจากวันนี้เป็นวันเคาท์ดาวน์ที่ทุกคนมีความสุข ซึ่งต่างจากเราที่นั่งร้องไห้คนเดียว เพียงเพราะนัดกันแล้วไม่เป็นตามนั้น แรกๆเลยค่ะ เร◌ากับแฟนนัด กัยจะหาอะไรกินแล

สามช่วงเวลาวิกฤตต้มยำกุ้ง ปี 2540 เกิดขึ้นมานานมากแล้ว และช่วงนั้นเด็กมาก จำไม่ได้แล้ว แต่เคยศึกษาก็ว่าเป็นวิกฤตทางการเงิน และตามมาด้วยฟองสบู่แตก แต่ช่วงโควิด 19 เริ่มต้นปลายปี 2562 และเริ่มรุนแรงขึ้

บุญชนะ ประสบการณ์โชคร้าย การเขียนบทความระบายชีวิตที่ผ่านมา เอาเป็นเวลาสั้นๆ 4-5 ปีผมนายบุญชนะ นามสกุล(ผมขอสงวน)....ชีวิตที่ผ่านมาผมนั้นผมเชื่อนะว่าผมเล่าให้ใครต่อใครฟังก็ไม่มีใครคิดจะเชื่อผมหรอกโน๊ตห