เลิกกันทั้งที่ต่างคนต่างยังรักกันอยู่

เลิกกับแฟนที่คบกันมา 7 ปี ยื้อจนเหนื่อยยอมทุกอย่างจนตอนนี้ได้แต่บอกตัวเองพอเหอะ พอแล้ว เคยเป็นไหมคะ หายใจไม่ออก เหนื่อย มองไปทางไหนก็เคว้งๆ เฮ้อ อยากได้อ้อมกอดสำหรับกำลังใจ เพื่อนๆก็คอยปลอบ เราก็ได้

จากกระทู้เลยค่ะ คือเขาให้เหตุผลประมาณว่า ไม่อยากให้เรามาลำบาก ไม่อยากให้เรามาอดทนอยู่กับเรา เขาก็เลยเลือกเดินออกไปจากชีวิตเรา เขาคิดว่าเขายังไม่สามารถดูแลเราได้ดีพอ ทั้งที่รู้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าดู

จากกระทู้ที่เคยตั้งไว้ เกี่ยวกับคิดมาก ณ จุดนี้ รู้สึกดีขึ้นแล้ว เพราะเริ่มชินกับความเหงาทั้งที่มีแฟนไปแล้ว เย่ๆ ปล่อยวางมันซ้ะ ถึงให้เหงาตายแค่ไหน ไม่ค่อยมีใครให้คุย ก็ยังมีเพื่อนๆพี่ๆน้องๆลุงป้า

ทำไมคนๆ หลายคน มีทั้งคนรวย จน การศึกษาสูง หรือทั้งคนไม่มีการศึกษา ถึงปล่อยให้เรื่องโชครางต่างๆ มาครอบงำชีวิต ทั้งการสร้างบ้านตามหลักฮวงจุ้ย ทั้งการสะเดาะเคราะห์ต่างๆ ที่ต้องใช้เงินมหาศาล ตามคำแน

ขอความเห็นทุกคนหน่อยนะคะ เรามาทำงานต่างจังหวัดคือ เป็นบาริสต้า ทำงานกันสองคน เพราะร้านลูกค้าไม่เยอะตลอดเวลา นานๆทีจะมีลูกค้าเยอะ ทีนี้ ด้วยนิสัยเราเป็นคนเงียบๆติ๋มๆ เป็นintroverts นั้นแหละค่ะ ไม่ค่อยพ

เราอยากรู้คำตอบ ไม่กล้าพาใครมาลำบากด้วยเลย

เราโดนด่าจนชินล่ะ ที่เจ็บที่สุดคือ เจ็บที่สุด บ่อยมากก ทั้งที่เรียนได้เกรดเฉลี่ย 3.7-8 ตลอด เราได้ความฉลาดจากตา-ยายมั้ง

เราขอพื้นที่ระบายหน่อยค่ะ ตั้งแต่เราเกิดพ่อแม่เอาเราให้ย่าเลี้ยงที่ต่างจังหวัดที่บ้านมีย่าอยู่4คนตอนเด็กๆย่าๆใจดีกับเราตลอดเป็นเซฟโซนแต่พอเริ่มโตมาตอนนั้นเราล้มแล้วเราร้องไห้แทนที่ย่าเราจะปลอบเราแต่เข