เป็นแม่ขายแซนวิชโบราณ ทำไงดีคะ

เปิดดูตามกูเกิ้ลแล้วค่ะ แต่ยังไม่ชัวร์เท่าไร เลยอยากรู้ว่าแต่ละบ้านมีสูตรหรือเคล็ดลับอะไรเพิ่มเติมไหมคะ  

ในบรรดาขนมไทย ชอบกินเกือบทุกอย่าง ยกเว้นตระกลูทอง ที่นอกจากไม่กินแล้วยังกลัว วุ้นก็คือขนมที่ชอบมากๆ เด็กๆจะรอรถเข็นที่ขายวุ้นสีแดง สีเขียวใส่แมงลัก ทุกวันนี้จะกินต้องไปรอลุ้นลุงคนหนึ่ง แถวๆสะพานควาย อ

อรุณสวัสดิ์ค่ะวันนี้เช้าเปิดตู้เย็นเจอ แซนวิชโบราณ พ่อซื้อมาวันก่อน เลยเอามาทานเป็นมื้อเช้า อันใหญ่อยู่นะทานกับน้ำส้มคั้นขวดมินิ ตบท้ายด้วยชีสบอลชิววี่แคนดี้ ตรา เสี่ยวมีมีรสชาติงงๆ... หวานเคลือบเค็ม

“ส้มเกลี้ยง ส้มเช้ง” สดจากสวน ผลผลิตชุดแรกของปี ปลูกมา 2-3 ชุด ในที่สุดก็ได้ผลผลิตออกมาให้เชยชม และ ลิ้มลองรสชาติ สีเหลืองนวลๆ ดูแล้วสบายตา ขนาดลูกไม่เล็ก ไม่ใหญ่ เท่าหนึ่งกำมือ

.. ผม ค้าขาย มาตั้งแต่เด็ก .. เย็นมา เลิกเรียน กับข้าว. ขนม ที่แม่ทำ ใส่ถาด ใส่ตระกร้า เดินขาย ผู้ใหญ่ มีเมตตา เห็นผมเป็น เด็กขยัน ก็ช่วยซื้อบ่อย . . ผมก็ไม่โกหก เช่น ห่อหมก ห่อใหน เป็นส่วนหัวปลา

อรุณสวัสดิ์ค่ะแวะตลาดเช้าเติมท้องเช่นเคยร้านข้าวราดแกงเจ้าประจำคะน้าหมูชิ้น กะเพราไก่ ไข่ลูกเขยราคา 40 บาท (กับ 3 อย่าง)(ปกติ 25 บ./กับ1อย่าง 35 บ./กับ2อย่าง) ตบท้ายด้วย ปังเนยนม ร้านข้างกัน 10 บ. อ

ขนมเขียวใบหยก(ขนมเขียวนาดี) เป็นเมนูขนมพื้นบ้านที่หากินยาก ตัวแป้งมีสีเขียวสวย หอมกลิ่น ใบเตย เหนียว นุ่ม หนึบๆ ไส้ทำจากถั่วเขียว มะพร้าวและน้ำตาล วิธีการห่อจะคล้ายๆกับข้าวเกรียบปากหม้อ เป็นขนมที่คนโบ