เรื่องมีอยู่ว่า เรามีเพื่อสนิทคนนึงที่สนิทกันมากๆมาตั้งแต่สมัยเด็กๆเพราะเราอยู่โรงเรียนเดียวกัน หลังจากนั้นเราก้ได้ย้ายไปอยู่โรงเรียนอื่นที่คนละจังหวัดกันกับเพื่อนสนิทเรา เราก้เลิกติดต่อกับเขาไปแต่ก้กลับมาติดต่อกันเพราะเราเป็นคนทักไปคุยกับเขา จนมามปลายเราก้ได้มีโอกาสเข้ารรเดียวกันกับเขา(เราย้ายกลับมาที่เดิม+โรงเรียนเขาใกล้บ้านเรา) แถมยังเผอิญได้อยู่ห้องเดียวกันอีก ตอนแรกก็ดีใจมากๆ ต่อจากนี้คือสิ่งที่เราจะปรึกษาค่ะ คือสักพักเรารู้สึกว่าเหมือนเราจะอยู่กับเขาไม่ค่อยได้ รู้สึกพออยู่ด้วยแลัวเราไม่มีอะไรดีเลยในบางที เค้าเป็นคนค่อนข้างปากไว และขี้หงุดหงิด ในเรื่องงานกลุ่มเราก็รู้สึกว่าเราอยู่กับเขาไม่ได้ ตรงที่เราจะเป็นคนที่ไม่เน้นวิธีการ เราเน้นผลลัพธ์ซะมากกว่า ส่วนเค้าจะเป็นคนที่ค่อนข้างเป๊ะ ถามว่ามันดีมั้ยมันก็ดีค่ะ แต่บางทีเราก็แอบหงุดหงิดเค้าเหมือนกันในเรื่องนี้ คือเหมือนบางทีพอเราทำอะไรแล้วไม่เคยดีเลยสำหรับเขา เขาต้องไปถามคนอื่นตลอดแบบนี้ถูกมั้ย เราทำสไลด์ไว้ เขาก็ไปแก้ใหม่หมดทั้งดุ้น เขาก็ทักมาบอกแหละค่ะว่าขอแก้นะ เพราะมันไม่ไปโทนเดียวกันเท่าไร แต่อันนี้พอเข้าใจได้ แต่บางครั้งเราว่าเขาขี้หงุดหงิดเกิน ชอบหงุพหงิดเพื่อนในกลุ่ม ละก็มาบ่นมาด่ากับเราให้เราฟัง ปัญหามันหลายอย่างมากๆ ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่เดียวกัน แต่เราไม่เคยเคลียร์กัน ส่วนมากพอมาอยู่ด้วยกันนั่งด้วยกัน ก็ลืม เพราะเราก็สนุกเวลาอยู่กับมัน และมีอีกเหตุการณ์นึงที่เรางงมากๆ ว่าทำไมต้องมาหงุดหงิดใส่เราด้วย คือเขาเป็นคนขี้หงุดหงิดเกินไป เราไม่ชอบ ชอบชักสีหน้า ชอบด่าเพื่อนในกลุ่มกับเราแบบเราว่ามันก็เกินไปบางที เหตุการณ์นึงที่เราว่าคือเรื่องมีอยู่ว่า วิชาๆนึงเขาจะมีกิจกรรมให้ทำในคาบ แบบจับกลุ่มกันแบบสุ่ม ซึ่งเขาก็เผอิญได้ไปอยู่กลุ่มกลุ่มนึงที่บอกตรงๆก็ไม่ค่อยเอางานนั่นแหละสมาชิกของมัน ละในนั้นก็มีคนที่เราเคยคุยกันแบบเชิงนั้นแหละค่ะ แต่เราก็ไม่ได้อะไรกันแล้วแค่เคยคุย เหมือนพอทำกิจกรรมเสร็จหมดคาบ มันก็มาหงุดหงิดอีก ตอนแรกมันถามแะไรเราสักอย่างแต่คือเราไม่ได้ยินเพราะเสียงมันดัง เราก็ถามว่าอะไร(ประมาณ2รอบ เพราะเราแค่งงที่เขาจะสื่อว่าจะอะไรยังไง) เขาก็ชักสีหน้าใส่เราละบอกขอดูกระดาษหน่อยว่าเราทำยังไงกัน เราก็ให้เขาดู ละหลังจากนั้นเขาก็เริ่มด่าเพื่อนในกลุ่ม เราก็แบบเริ่มไม่โอเคละ เพราะหงุดหงิดเพื่อนในกลุ่มละจะมาลงที่เราทำไม หน้าเราก็เริ่มเสียแต่เราก็เฉยๆไป จนเขาเริ่มมาด่าคนที่เราเคยคุยด้วย แต่เราอ่ะไม่ได้อะไรเลยนะ กับการที่เขาจะด่าคนนั้น แต่พอออกจากห้อง มันก็น่าจะรู้ละว่าเราไม่ได้เห็นด้วยกับมัน มันก็เริ่มพูดว่า มันรำคาญ และมันไม่ได้ตั้งใจจะด่าคนที่เราเคยชอบคนนั้นนะ แต่คือแต่ละคนก็ไม่ช่วยทำอะไรมันจริงๆ แต่เราก็ไม่ได้ตอบอะไรไป คือปัญหาอ่ะไม่ได้อยู่ที่ว่ามันจะด่าอะไรเราเลยนะ เราไม่เอาเรื่องผู้ชายมาปนอยู่แล้ว แต่ที่เราไม่โอเคกับมันตอนนั้นคือมันเอาควาทหงุดหงิดมาลงที่เรา และอีกเรื่องนึงที่เราไม่โอเคมากๆเลย คือพอเวลามันหงุดหงิดอะไรเราสักอย่าง มันจะชอบไปโน้ตด่าเราในไอจี แบบเรารู้เลยอ่ะเราไม่ได้คิดไปเองแน่นอน คือมันก็ไม่เชิงด่าออกมาเป็นแบบชี้เฉพาะ แต่มันเป็นโน้ตฟีลๆไปตาย รำคาญ หรือบางทีที่โน้ตมันตรงกับสถานการณ์นั้นๆของพวกเราอ่ะ ทุกคนพอจะเข้าใจที่เราจะสื่อไหม จนเมื่อวานเราก็เริ่มไม่ไหวละ เพราะเหมือนพวกเราแอบตึงๆใส่กันเพราะเรื่องโปรเจกต์งานชิ้นนึง คือเราทำออกมาเขาก็มาถามทำไมเป็นงี้ๆๆๆ ละเขาก็บอกเดะเขาขอมาบ้านเรา มาช่วย แต่คือเรารำคาญเขาเหมือนกันที่เขามาบ้านเรา อ๋อ เราลืมเลย จะว่าไปเรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องนึงเหมือนกันที่สะสมมา คือมันเป็นคนที่ชอบใช้ของเรา ละพอได้ขอใช้ก็จะขอตลอด อย่างเช่น ครั้งนึงเราใช้ลิปอันนึง เราชอบลิปอันนั้นมาก แต่มันขอเราใช้ทุกวัน แรกๆเราก็ไม่ได้อะไร เพราะช่วงนั้นพึ่งมาอยู่ด้วยกัน สักพักมันขอเราทุดวันแบบทุกวันจริงๆ จนลิปเราอันนั้นมันแทบจะหมดไปเลย และมีอีกแท่งนึงอีกที่มันชอบขอเราจนเราไม่เอาแท่งนั้นมารรอีกเลย และไอแพดมันก็ชอบยืมชอบเล่นของเรา คือมันไม่มีไอแพดเราก็เข้าใจได้ แต่เราก็รู้สึกว่าบางทีมันก็เบียดเบียนของเราเกินไป จะทำงานมันก็ทำงานในมือถือตัวเองได้นี่ ไม่เห็นจะต้องทำในไอแพดเราก็ได้ แรกๆเราเอาไอแพดมาทุกวัน จนมันขอยืมเราก็ไม่เอามาเลย แต่ถ้าบางวันเราจำเป็นจริงๆเราก็จะเอามาเพราะมีบางวิชาเราก็อยากเขียนอยากเลคเช่อในไอแพดเรา มีอยู่ครั้งนึงไม่นานมานี้เลย มีงานงานนึงเกี่ยวกับทำเกม เป็นเกี่ยวกับเกมตอบคำถาม เป็นงานให้ทำสื่อการเรียนรู้ พวกเราก็ทำเป็นเกมกัน(งานกลุ่ม) พวกเราทำกันไปเรื่อยๆหลายๆข้อ ก่นอนห้านั้นเราทำละก็บอกว่าเดะเราล็อกอินไว้ให้เผื่อจะคิดคำถามก็เข้าไปทำได้เลย และมีอยู่วันนึงมันก็ส่วคำถามมา ละบอกให้เราเอาไปใส่ให้หน่อย อันนี้คือเราไม่ติดเลยนะถ้าจะคิดละให้เราใส่ให้ แต่จริงๆมันก็เขาไปใส่เองก็ได้รึป่าว แต่วันนั้นเราก็ดันลืมเอาไปใส่ให้เพราะเราเหนื่อยมากเราเลยเผลอหลับ จนวันต่อมาเราก็เอาไอแพดทาเพราะมีวิชาที่ต้องใช้ เหมือนเราเปิดกระเป๋ามามันก็เห็น มันก็ถามถึงงานที่มันส่วคำถามมาให้เรา เราก็บอกไปว่าเราลืม ยังไม่ได้ใส่เบย มันก็บอกงั้นเอาไอแพดมาเดี๋ยวมันทำเอง โอเค เราก็ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง คือสนิทกันมากก็ตริงแต่เราไม่โอเค มันเบียดเบียนของของเราเกินไปไหม สุดท้ายมันก็เสร็จจนส่งภายในวันนั้นจริงแหละ แต่มือถือตัวเองมันก็ทำได้อ่ะ ไม่เห็นจะต้องเอาไอแพดเราไปเลย เราแอบรำคาญมัน แต่เราไม่กล้าจะพูดตรงๆ คือเอาง่ายๆมีหลายๆเหตุการณ์มาก ที่เราเก็บมันไว้จนแทบจะไม่อยู่แล้ว ทำให้บางทีเราเผลอที่จะแสดงออกไปแบบทำให้มันงงๆกับเรา ไม่เข้าใจเรา ว่าอยู่ดีๆเราเป็นอะไรไป นั่นแหละค่ะ เราไม่ได้เรียบเรียงคำพูดมาเลย แต่เราเก็บไว้ไม่อยู่แล้ว เราควรจะจัดการยังไงกับความรู้สึกนี้ ส่วนเรื่องโน้ตเราก็ทักไปถามมันว่า ถามจริงๆนะที่โน้ตนี่คือหมายถึงเราไหม เราก็บอกถ้าไม่ใช้ก็โทษด้วยนะ ละเราก็พิมไปว่าเพราะเห็นหลายๆรอบแล้วที่มันจะชอบทำแบบนี้เวลามันหงุดหงิด เราอ่ะเข้าใจนะถ้าจะโน้ตหรือไรเป็นเรื่องของมันเลย แต่แค่บางทีเรารู้สึกว่าพอเวลาเหมือนมันหงุดหงิดอะไรเรามันก็ขอบไปโน้ตด่า แบบจังหวะมันพอดีกันเกินอ่ะ คือก็อยู่ด้วยกันละจะโน้ตด่าถึงใครล่ะ? จริงไหม แต่มันก็ตอบมาแบบสั้นๆ ว่าเปล่า มันไม่ได้ด่าเรา มันทะเลาะกับพ่อ แต่ถ้าทำให้ไใ่สบายใจก็ขอโทษด้วย (?) คือขอโทษทำไมถ้าไม่ได้โน้ตจริงๆเราว่า อาการมันไม่ใช่แบบนี้ เรารู้จักกับมันมา ถ้ามันไม่ได้ด่าจริงๆมันไม่นิ่งขนาดนี้แน่นอน เราจริงจังนะตอนพิมมันก้ดูออก ถ้ามันไม่ได้โน้ตจริงมันจะไม่ใช่แบบนี้ละสุดท้ายก้มาคุยกับเราเหมื นไม่มีอะไรเกิดขึ้นอ่ะ มันใช่หรอ ถ้าไม่ใช่ละเราถามมันไป มันต้องขึ้นแน่นอน อาการมันคือไม่ใช่เลย เพราะตอนนั้นเราก้ลองโน้ตดูบ้าง ถ้าไม่ใช่เราว่ามันต้องอะไรกับโน้ตเรา คือทุกคนเข้าใจป่ะว่ามันดูออกอยู่แล้วอ่ะ ก้เป็นเพื่อนกันมา คือนึกถึงตัวเราถ้าเราไม่ได้ทำ เราก้จะไม่ได้มีอาการแบบนี้ เข้าใจใช่ไหมคะ ก้ยิ่งทำให้เรามั่นใจไปอีกว่าที่ผ่านๆมามันหงุดหงิดเราละก้ชอบเอาไปโน้ตด่าแน่นอน
มีปัญหากับเพื่อนสนิท