นั้นเเหละค่ะตามหัวข้อเลย คือเรื่องมีอยู่ว่าเรานั่งเรียนอยู่ในห้องเเล้วก็มีเพื่อนเเถวหลังพูดกับเพื่อน
ขอใช้ชื่อสมมติเพื่อนเเถวหลังกับเพื่อนของนางว่าAกับB คือAพูดกับBว่ากุมีไรจะบอกเเต่ว่าห้ามบอกใครนะเเล้วBก็ฟังความลับของAพอBฟังจบBก็หัวเราะเเละน่าจะเผลอพูดดังว่าที่ไม่ชอบมัน(ก็คือเราเอง)เพราะว่ามันดำเนี่ยนะเเล้วก็หัวเราะต่อเเบบชอบใจมาก เราได้ยินเเล้วเเบบเสียใจสุดๆ ตอนนั้นเรารู้สึกเหมือนมีเสียงเเก้วเเตกในหัวดังมากคือเราไม่คิดว่าสีผิวของเราจะเป็นปัญหาของคนอื่นจนเขาเกลียดเราเลยหรอ คือตอนเเรกเรารู้อยู่เเล้วว่าAไม่ค่อยชอบเราอยู่เเล้วเเต่พอได้ยินแบบนี้เราเสียใจกว่าเดิม เราไม่มีสมาธิในการเรียนเลยค่ะเลยอยากมาขอวิธีจัดการความรู้สึกนี้ค่ะ (อาจจะพิมพ์ไม่ค่อยรู้เรื่องนะคะ🙏🏻
ทุกคนจัดการความรู้สึกยังไงเวลาโดนบูลลี่คะ
ขอใช้ชื่อสมมติเพื่อนเเถวหลังกับเพื่อนของนางว่าAกับB คือAพูดกับBว่ากุมีไรจะบอกเเต่ว่าห้ามบอกใครนะเเล้วBก็ฟังความลับของAพอBฟังจบBก็หัวเราะเเละน่าจะเผลอพูดดังว่าที่ไม่ชอบมัน(ก็คือเราเอง)เพราะว่ามันดำเนี่ยนะเเล้วก็หัวเราะต่อเเบบชอบใจมาก เราได้ยินเเล้วเเบบเสียใจสุดๆ ตอนนั้นเรารู้สึกเหมือนมีเสียงเเก้วเเตกในหัวดังมากคือเราไม่คิดว่าสีผิวของเราจะเป็นปัญหาของคนอื่นจนเขาเกลียดเราเลยหรอ คือตอนเเรกเรารู้อยู่เเล้วว่าAไม่ค่อยชอบเราอยู่เเล้วเเต่พอได้ยินแบบนี้เราเสียใจกว่าเดิม เราไม่มีสมาธิในการเรียนเลยค่ะเลยอยากมาขอวิธีจัดการความรู้สึกนี้ค่ะ (อาจจะพิมพ์ไม่ค่อยรู้เรื่องนะคะ🙏🏻