รบกันตายแล้วต้องเก็บศพนี่ปฎิบัติกันมาตั้งแต่สมัยไหน

เขมรมันต้อนรับ เชลยศึก 18 คนกลับบ้านอย่างกับฮีโร่ ไม่สนใจทหารที่สละชีวิตตายเกลื่อนสนามรบ ไม่เอามายกย่องว่าเป็นฮีโร่ขนาดนี้ ทั้งที่ เชลยศึก 18 คนคือทหารเขมรที่ยอมแพ้ให้ทหารไทยจับ ทำให้เสียดินแดนไปแท้ ๆ

ทั้งที่บุคคลตำแหน่งนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง อย่างเรื่องที่จะนำมาสาธก ในยุคปลายราชวงศ์ฉิน ทัพของหลิวปังกรีฑาออกรบทั้งเหนือใต้ และยกเข้าเขตภาคกลางเพื่อปราบราชวงศ์ฉิน เปิดสงครามระหว่างฉู่-ฮั่น ช่วงที่หลิ

เราเป็นคนยุค 90 ค่ะ เมื่อก่อนตอนเราเด็กๆ ตอนนั้นไม่ได้มีโซเชี่ยลมีเดีย จึงเฝ้าแต่จอทีวี พักจากละครก็ดูโฆษณา ซึ่งสมัยก่อนโฆษณาดีมากๆ ยิ่งของบริษัทประกันจะทำเป็นเรื่องราวซึ่งกินใจบ้าง ตลกบ้าง ซึ่งมันดีม

มีหลายสิ่งหลายอย่างในโลกนี้ ที่มีไว้แต่ไม่ได้ใช้ ยังดีกว่ากว่าถึงเวลาต้องใช้แต่มันไม่มี เช่นทักษะความความสามารถติดตัว เงินติดตัว เหมือนตอนนี้รู้แล้วว่าทหารมีไว้ทำไม แต่ที่ยังไม่เคยมีใครรู้ หรือบอกใครไ

ในใจจะรู้สึกยังไงนะ ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื่้อไทย แต่การกระทำเหมือนอยู่คนละจักรวาล ทหารชั้นผู้น้อยทั้งนั้นที่ตายไปรบไป ส่วนอีกด้านหนึ่ง พ่อค้าก็เสียดายเงินกำไรมหาศาล ยังคงส่งน้ำมันให้กัมพูชาเต