คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 7
แล้วแคร์ทำไม?
เราเป็นคนที่พักเที่ยงไปกินข้าวคนเดียว ไม่ยุ่งกับใคร เลิกงานก็ไม่ไปต่อกับใคร ฯลฯ แม้แต่งาน outing ยังขอไม่ไปเลย แต่บางทีเขาก็ขอความร่วมมือก็โอเคไปได้
แน่นอนว่าคนอาจมองแปลกๆ อยู่แล้ว แต่คำถามคือในเมื่อเลือกเวย์แล้ว จะแคร์สายตาคนอื่นทำไม? แม้จะถูกมองแปลกแต่เราแทบไม่ชี้เพ่งไปที่คนมองมาที่เรา แต่เรากลับสงสัยคนที่เลือกที่จะเป็นแบบนี้ แล้วยังไปแคร์ความคิดชาวบ้าน ว่าไปแคร์ทำไม
เราเป็นคนที่พักเที่ยงไปกินข้าวคนเดียว ไม่ยุ่งกับใคร เลิกงานก็ไม่ไปต่อกับใคร ฯลฯ แม้แต่งาน outing ยังขอไม่ไปเลย แต่บางทีเขาก็ขอความร่วมมือก็โอเคไปได้
แน่นอนว่าคนอาจมองแปลกๆ อยู่แล้ว แต่คำถามคือในเมื่อเลือกเวย์แล้ว จะแคร์สายตาคนอื่นทำไม? แม้จะถูกมองแปลกแต่เราแทบไม่ชี้เพ่งไปที่คนมองมาที่เรา แต่เรากลับสงสัยคนที่เลือกที่จะเป็นแบบนี้ แล้วยังไปแคร์ความคิดชาวบ้าน ว่าไปแคร์ทำไม
แสดงความคิดเห็น
ไม่กินข้าวกับเพื่อนร่วมงาน = หยิ่ง/แปลก/ไม่น่าคบ จริงเหรอ?
แต่สิ่งที่ตามมาคือ… ดิฉันเริ่มสัมผัสได้ถึงบรรยากาศแปลก ๆ เหมือนบางคนมองว่าเราหยิ่ง ไม่เข้าพวก หรือแม้แต่ “แปลกแยก” ไปเลยก็มี
ในมุมของดิฉัน มันไม่ควรเป็นเรื่องที่ทำให้ใครต้องถูกเกลียดหรือถูกมองไม่ดีเลย เพียงเพราะเลือกใช้เวลาช่วงพักกับตัวเอง หรือไม่ได้เข้ากลุ่มกับใคร
การรักตัวเอง การรักษาพื้นที่ส่วนตัว มันผิดตรงไหน?
เลยอยากเปิดกระทู้นี้ขึ้นมาเพื่อถามทุกคนว่า คุณคิดยังไงกับเรื่องนี้บ้าง? ถ้าเป็นคุณ จะรู้สึกยังไงกับเพื่อนร่วมงานที่ไม่ค่อยออกไปกินข้าวด้วย?หรือถ้าคุณเองเป็นคนนั้น คุณเคยเจออะไรคล้าย ๆ กันไหม?
อยากฟังหลาย ๆ มุมมองค่ะ 🙏