ได้ยินมาบ่อยมากว่าให้รักตัวเองให้มาก แต่มันจะไม่เป็นการส่งเสริมกิเลสมากขึ้นหรอ?

การรักตัวเองมันก็เป็นสิ่งที่ทุกคนควรจะมี แต่บางคนบอกว่า "ฉันรักตัวเองมาก" ซึ่งความรักก็เป็น 1 ใน กิเลสที่มีชื่อว่า ราคะ​

ในฐานะคนทั่วไปการรักใครสักคนหรือตัวเอง ก็ดูจะเป็นเรื่องธรรมดา เพราะยังคงเจือปนไปด้วยก้เลสเป็นปกติ

แต่หากในฐานะพระภิกษุท่านจะไม่รักตัวเองเลยหรอ?
หรือความรักเป็นสิ่งที่ไม่ดีหรือไม่ครับ?

ขอบคุณมากครับ