ต้นเหตุที่ไม่ค่อยอยากรับสายเลยคือช่วงเมื่อ3-4ปีที่แล้วไปฝึกงาน ตจว.แม่ไม่เคยดทรหาถามไถ่ว่าอยู่ยังไงแบบไหน เพระาว่าได้ที่ฝึกงานต่างอำเภอ.ได้ค่าเบี้ยเลี้ยง100/วัน ทุกๆครั้งที่แม่โทรหาแม่จะถามว่ามีเงินมั้ยแม่ขอหน่อย ทุกๆครั้งก็เป็นแบบนี้มาตลอด ทางเราก็มีให้บ้างไม่ให้บ้าง ทุกครั้งที่ตอบว่าไม่มีแม่มักจะให้ไปหายืมคนอื่นมาให้แม่ แต่เราไม่ทำ แม่ก็จะไปยืมญาติเรา สุดท้ายเราก็ต้องตามใช้หนี้เพราะว่าเค้ามาทวงที่เราเพราะแม่ไม่คืน และมีหนี้ก่อนหน้านี้ก็ตามใช้ให้ไปแล้วบางอย่าง ตอนช่วงที่เราเรียนได้ทำงานพาร์ทไทม์ ก็สิ้นเดือนอาจจะมีให้เงินเค้าบางตามความสามารถ เช่นให้เค้าไป2พัน อีก2วันต่อมาเค้าก้โทรมาเอาเงินอีกแต่บอกว่ายืมสุดท้ายเราไม่ได้คืน เราก็ได้แต่อยู่แบบไม่ค่อยมีเงินใช้ และหาเงินส่งตัวเองเรียนจบ ปวส.ช่วงเรียนเราหาเงินไปเรียนเองส่วนค่าเทอมน้าเป็นคนช่วยจ่ายให้ตั้งแต่เรียน ปวช. เราเคยขอเงินแม่เพราะต้องจ่ายค่าหนังสือเรียนแต่แม่บอกว่า ใครให้เรียนแม่ไม่ได้ให้เรียนให้ไปขอคนอื่นสิ้ ทุกครั้งที่แม่โทรมาคือแม่ต้องการเงิน ใช้คำถามทุกๆสายเลย จนตอนนี้เห็นสายแกม่โทรหาก็ไม่อยากรับสายเลย และทำให้เราไม่รู้สึกว่าเราเป็นลูกที่แย่หรือเปล่าไม่รับสายแม่ บางครั้งแอบน้อยใจว่าเราอยากเรียนทำไมแม่ไม่เคยซัพพอาร์ตแม่อ้างว่าแม่ไม่มีปัญญาส่งเรียน แต่กลับว่าพี่ชายจะติดคุกเพราะไปขโมยของข้างบ้าน แม่วิ่งหาเงินไปประกันตัวพี่ชายได้ รู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองเป็นลูกที่แย่มากเลยที่ไม่อยากรับสายแม่
ผิดไหมที่ไม่ค่อยอยากรับสายแม่