ทนฟังคนในครอบครัวพูดถึงคนที่เสียไปแล้วไม่ได้แปลกไหมคะ

สวัสดีค่ะ ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เราสงสัยว่าตัวเราเองเป็นโรคซึมเศร้าไหมคะ เราหดหู่หัวใจมากๆ ก่อนอื่นเลยต้องบอกว่าเราเป็นเด็กที่ไม่ได้โตมาในครอบครัวที่มีพร้อมพ่อแม่ลูก เราอยู่กับปู่ย่าตั้งแต่เกิดมาค่ะ ป

พอดีเมื่อคืนวันที่3 เป็นคืนสุดท้ายของงานศพเพื่อน ผมและเพื่อนในห้องสมัยเรียนก็ได้นัดกันไปงานศพเพื่อนคนสุดท้าย  พอไปถึงงานก็เจอเพื่อนๆสมัยเรียนห้องเดียวและเพื่อนก็พาไปที่โลงศพเพื่อนผมที่เสียไป ผมเห

เริ่มเลยะนะคะ ย้อนกลับไปตอนนั้นคือ เราแอดคนๆนี้ในโซเชียลนึงค่ะ ซึ่งเขาก็มาจีบๆค่ะ เรียกเราว่า hot mami เราก็เลยเข้าใจว่า เขาอาจจะมีใจให้ แต่อีกวันเราไปเล่นเกมค่ะ ก็เห็นเขาตั้งstatusให้เพื่อนเราค่ะ เป็

ทุกคนคะ มันอาจจะยาวมาก แต่ถ้าทุกคนอ่านแล้วมันดิ่งเค้าขอโทษจริงๆนะคะ เราอายุ 15 เราอยู่บ้านกับปู่และย่า พ่อแม่ของเราไปทำงานต่างจังหวัด พ่อเรารู้ดีว่าปู่เรานิสัยแย่มาก ด่าคนอื่นด้วยคำหยาบที่หยาบมากๆ แต

อาการแรกเริ่มของแม่เรา ก่อนพาไปพบแพทย์ พบช่วงอายุก่อน 60 ปี 1. เล่าเรื่องเดิมซ้ำๆ ทุกวัน วันละหลายรอบ 2. ทำกับข้าวเค็มจนลิ้นชาทุกจาน แค่นี้ก็ไปหาหมอล่ะ แต่ใครจะคิด ว่าใช่... ปัจจุบัน

คือเรื่องมันเป็นอย่างงี้นะครับ พ่อแม่ผมแยกทางกันตั้งแต่เด็กตั้งแต่ยังจำความไม่ค่อยได้ ผมก็ได้ถูกเลี้ยงด้วยแม่กับตายายของผม ผมไม่เคยเห็นปู่กับย่าผมซักครั้ง ไม่เคยเจอหน้า ไม่รู้สึกผูกพัน พอมีวันนึงพ่อผม

ต่อจากตอนที่สี่ค่ะ https://m.pantip.com/topic/44038270 พอชาวบ้าน และสามีของนันทนาได้ยินแบบนี ้เจอตำรวจเลยรีบหนีกันไปหมด ครูแสงดาวและ นันทนาเลยรอดตัวไป ภายหลังครูแสงดาวจึงทราบว่า ตำรวจที่มาช่วยเธอชื่อ

อยากสอบถามว่าคนที่เค้าอยู่ด้วยกันมานาน แต่เหมือนไม่รักกันเลย นี่เค้าอยู่ด้วยกันยังไงหรอคะ อย่างคู่ปู่กับย่าเรา เพราะคุยกันทีเสียงดังตลอด แทบจะเหมือนทะเลาะกันทุกครั้ง ยิ่งตอนนี้ปู่นอนติดเตียง จากที่ตอน

เราต้องอยู่กับคนที่บ้านที่มีความคิดในแง่ลบตลอด และหัวดื้อสุดๆ นั้นคือย่าของเราเอง ตอนแรกก็พยายามเข้าใจว่าคนแก่เขาก็เป็นแบบนี้แหละบ่นไปเรื่อย แต่ก็เริ่มจะหนักขึ้นทุกวัน เพราะเหมือนเราฟังแต่คำพูดไม่ดีจา

สงสัยมานานแล้วเพราะเท่าที่สังเกตุเวลาออกนอกบ้านก็จะเห็นคนรุ่นปู่ย่า รุ่นลุงป้า รุ่นพ่อแม่ รุ่นน้ารุ่นอา ซึ่งเป็นคนจากยุค 60-90 มักจะกล้าพูดคุยกับคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนโดยไม่มีความเขินอายกั