ทนฟังคนในครอบครัวพูดถึงคนที่เสียไปแล้วไม่ได้แปลกไหมคะ

สวัสดีค่ะ ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เราสงสัยว่าตัวเราเองเป็นโรคซึมเศร้าไหมคะ เราหดหู่หัวใจมากๆ ก่อนอื่นเลยต้องบอกว่าเราเป็นเด็กที่ไม่ได้โตมาในครอบครัวที่มีพร้อมพ่อแม่ลูก เราอยู่กับปู่ย่าตั้งแต่เกิดมาค่ะ ป

**เรื่องนี้ จขกท. ไม่ได้เจอด้วยตัวเอง คุณแม่กับคุณปู่เจอมาแล้วมาเล่าให้ฟัง ต่อเนื่องจากตอนที่ 6 ที่เคยเล่าไว้ว่า หลังจากที่คุณย่าเสีย (ก่อนจะย้ายบ้านไป สิงห์บุรี) คุณแม่กับคุณปู่ได้เจอเหตุการณ์แปลกๆ

เริ่มเลยะนะคะ ย้อนกลับไปตอนนั้นคือ เราแอดคนๆนี้ในโซเชียลนึงค่ะ ซึ่งเขาก็มาจีบๆค่ะ เรียกเราว่า hot mami เราก็เลยเข้าใจว่า เขาอาจจะมีใจให้ แต่อีกวันเราไปเล่นเกมค่ะ ก็เห็นเขาตั้งstatusให้เพื่อนเราค่ะ เป็

อาการแรกเริ่มของแม่เรา ก่อนพาไปพบแพทย์ พบช่วงอายุก่อน 60 ปี 1. เล่าเรื่องเดิมซ้ำๆ ทุกวัน วันละหลายรอบ 2. ทำกับข้าวเค็มจนลิ้นชาทุกจาน แค่นี้ก็ไปหาหมอล่ะ แต่ใครจะคิด ว่าใช่... ปัจจุบัน

ทุกคนคะ มันอาจจะยาวมาก แต่ถ้าทุกคนอ่านแล้วมันดิ่งเค้าขอโทษจริงๆนะคะ เราอายุ 15 เราอยู่บ้านกับปู่และย่า พ่อแม่ของเราไปทำงานต่างจังหวัด พ่อเรารู้ดีว่าปู่เรานิสัยแย่มาก ด่าคนอื่นด้วยคำหยาบที่หยาบมากๆ แต

เราเป็นเด็กที่ชอบกน้าเหงวี่ยงหน้าบูดน้อยใจทุกคนที่ไม่สนใจตัวเอง เป็นเพราะเราโดนพ่อทิ้งแบบนี้เราเคยต้องตามหาความรักจากคนอื่นแทน เพราะตอนเด็กเจอเรื่องกระทบจิตใจหลายเรื่องและตอนเด็กเคยโดนล่วงละเมิดทางเพศ

พอดีมีคนแก่คนนึงค่ะ อยู่ข้างบ้านเรา ชอบด่า บ้านเรา หาว่าบ้านเราไปด่าก่อน ตือเราได้ยิน ขอเรียกว่ามันนะคะ มันด่าค่ะ มันบอกว่าบ้านเรา ปู่หรือย่า เราด่ามันทั้งวันทั้งคืนเลย พอดีปู่กับย่าเราไม่ได้ยิน แต่

ขออธิบายก่อนนะคะ คือครอบครัวอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่ค่ะ มีพ่อ แม่ และอา2คน กับคุณย่า พ่อกับแม่ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แต่คุณอากับคุณย่านี่สิ ด้านอื่นไม่มีปัญหา แต่พอเป็นเรื่องเรียนกลับทำให้รู้สึกหดหู่มากค่ะ

เราจะได้ยินคำนี้มาแต่เด็ก จนเป็นความคุ้นชินและกลายเป็นเรื่องปกติในชีวิต จนไม่เคยได้คิดหรือสงสัยอะไร แต่จู่ๆสมองคงจะว่างน่ะค่ะ เลยรู้สึกสงสัยอยากรู้ขึ้นมา ว่าคำพวกนี้มีพื้นที่ไหนเขาใช้เหมือนกันบ้าง อย