ขอถามผู้ปฏิบัติ “การมองโลกด้วยความว่างเปล่า ความหมายที่แท้จริงนั้นเป็นอย่างไร ต้องมองอย่างไร

การปฏิบัติธรรมกับการปล่อยวาง มันขัดแย้งกันหรือไม่ เพราะการแฏิบัติธรรมก็คือการ ปฏิบัติ เอา สติ สมาธิ ปัญญา แต่การปล่อยวางคือ การไม่ยึดมั่น วางโลกวางธรรม เพราะธรรมมันก็ไม่มีอะไร มัน อนิจจัง ทุกขัง อนั

- ธรรมทุกอย่าง ได้แก่ ศิล สมาธิ ปัญญา หรือทั้งหมดทั้งมวลที่พระพุทธองค์ทรงสั่งสอนชาวโลก เช่นให้สติ ระลึกรู้ ในสติปัฐฐานสี่่ มรรค ๘ ...ฯลฯ ควรน้อมน้ำมาปฏิบัติ เปรียมเสมือนการสร้างเรือ สร้างพาย ที่ต้องทำ

เอาล่ะ เรามีอะไรที่สงสัยเยอะแยะมากมายเลยทีเดียวแหละว่าเอ้ ที่เรานับถืออยู่เนีย พุทธศาสนาที่มาจากพระพุทธเจ้า หรือมาจากคนกลุ่มนึงที่สร้างความเชื่อที่ไม่มีจริงนี้ขึ้นมากันนะ สมัยก่อนลองคิดดูนะว่า เค้าไม่

จะเลือกอย่างไหนดี "คนที่ปกติคิดมาก แต่ถ้าทำสติตามรู้ความคิดได้ การปฏิบัติ จะรู้สึกสะดวกกว่าบุคคล ผู้ซึ่งไม่ค่อยจะมีความคิด เพราะโดยปกติจิตของเราคิดอยู่แล้ว เพียงแต่ว่า...ทำสติกำหนดตามรู้มันเรื่

มีใครบ้างมีใครปฏิบัติภาวนาวิปัสสนาตามแนวทางการเจริญสติหรือสติปัฏฐานแล้วเห็นความเปลี่ยนของนิสัยและจิตใจอยากให้แชร์ประสบการณ์หน่อยครับ โดยเฉพาะคนที่ปฏิบัติแบบจริงจังเห็นความเปลี่ยนแปลงยังไขบ้างทั้งนิสัย

========== ..ปฏิจจสมุปบาท หรือ อิทัปปัจจยตา ================ ..ศีล สมาธิ ปัญญา =====================.. พระไตรลักษณ์ ==========================..อริยสัจสี่ ==============================..โอวาทปาฏิโมก