สับสน

สวัสดีคะ พอดีหนูมีความรู้สึกและความคิดที่ทำให้ตัวเองสับสนกับชีวิตอยู่เลยอยากมาหาความคิดเห็นหรือคำปรึกษาจากเพื่อนๆพี่ๆคะ คือหนูเป็นข้าราชการการคะ อายุ 30 ปี ส่วนสามี อายุ 35 ปี เป็นนักการเมืองท้องถิ่น

ชีวิตวัยทำงานที่เหนื่อย ไม่ได้เกิดจากงานเสมอไป ชีวิตวัยทำงานที่เหนื่อย ไม่ได้เกิดจากงานเสมอไป แต่เกิดจากการฝืนเป็นคนที่ไม่ใช่ตัวเองทุกวัน หลายคนตื่นเช้าไปทำงาน ทั้งที่ไม่ได้เกลียดงาน ไม่ได้มีปัญหากับ

ทำไมบางคน “เหนื่อยใจ” ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรหนักเลย (มุมมองทางจิตวิทยาที่หลายคนมองข้าม) หลายครั้งเรารู้สึกเหนื่อย หมดแรง หรือไม่อยากทำอะไร ทั้งที่ในแต่ละวันไม่ได้ทำงานหนัก ไม่ได้เจอปัญหาใหญ่

หนูอายุ20คะ หนูสงสัยว่าครอยครัวทุกบ้านเป็นแบบนี้รึป่าว หนูมีแม่ที่มีอคติที่หนูไม่ค่อยชอบเท่าไหร่คะ หนูไม่รู้ว่าการกตัญญูเป็นลูกที่ดีต้องเป็นแบบไหน ถ้าย้อนความไปปีที่แล้ว หนูอาศัยอยู่กับแฟนที่ห่างกัน

ตอนเราโดนญาติด่า ทำร้ายร่างกาย ไม่เคยปกป้องเราเลยสักครั้ง แถมยังซ้ำเติม ชอบเปรียบเทียบเรากับลูกเพื่อน ชอบกดดัน และไม่ให้กำลังใจ พูดจาให้เสียความมั่นใจ ชอบบ่นไม่มีเงิน แต่ไม่ช่วยประหยัดเงิน วันๆไม่ทำ

คือตอนนี้หนูเป็นdek70ค่ะ แล้วก็กำลังจะเตรียมตัวเข้ามหาลัย เล็งเอาไว้ที่รอบ3เลยค่ะเพราะว่าทางโรงเรียนไม่ค่อยมีโครงการส่งไปแข่งขันวิชาการที่ไหนเลย บวกกับตอนม.ต้นและม.4 เส้นทางชีวิตมันเบลอไปหมดเลยค่ะ ขอย

เกริ่นก่อนก็คือ ผมอายุ 25 ปีละครับ ตอนเด็กถูกเลี้ยงแบบตามใจ เพราะเป็นลูกคนเล็กด้วย และมักจะไม่ค่อยเข้าใจการเข้าสังคมมากเท่าที่ควร ผมเป็นคนที่มีเพื่อนนะครับ แต่ก็มักจะเป็นผู้ตามตลอด เพื่อนสนิทมีไม่มาก

คือทางแฟนกับผมทำงานแล้ว แต่ทางเรามีปัญหาทะเลาะเกี่บยวกับหัวข้อ ครอบครัวบอกครั้งมากคือแฟน บอกว่าเรารายงานพ่อแม่ทุกครั้ง ซึ่งเค้า ​บอกว่ามันทำไห้เค้าไม่รู้จะฝากชีวิตไว้กับเราได้ไหม ปัญหานี้ มีมาประมาณ2

คือแม่มักจะพูดว่าลูกไม่ได้เรื่อง ไม่น่าเกิดมาให้เป็นแบบนี้ นรกส่งมาเกิดบ้าง กูน่าเอาขี้เถ้ายัดจมูกตั้แต่เกิดใหม่ๆบ้าง คำพูดเหล่านี้เราได้ยินจนใจเราชินชาไปหมดแล้ว พอกลับมานั่งคืดคนเดียวก็เจ็บมากๆ หนูไม