รถประจำทาง มุมมองที่สี่ (1)

บางอย่าง....กลับออกมาพร้อมกับเขา ​"หลงทางในป่าอาจจบลงที่ความตาย... แต่การ 'ถูกส่งกลับมา' คือจุดเริ่มต้นของฝันร้ายที่ไม่มีวันจบ ​พบกับซีรีส์เรื่องสั้นที่สำรวจความบิดเบี้ยวของมนุษย์ผู้ถูกป่ากลืนก

ดอกมะลิสีขาว กับหนุ่มสาว ในวันแม่ พจนารถ ๓๒๒ ตาแก่ฅนนั้น มะงุมมะงาหรา ขึ้นบันไดรถเมล์ สายที่รอมาตั้งนานร่วม ครึ่งชั่วโมง ครั้นเมื่อยันตัวกับบันไดรถ ขึ้นมาได้ ก็จึงหันหน้าไปทางท้ายรถ เผื่อว่าจะยัง

วีนนี้ผมได้รับการเตือน คันแรกคือรถด่ะป้อแถวนั้น ผมเน้นขับกลาง และตรงเส้นนั้น โล่งจริง แต่ มันเร็วไม่ได้ โดยเฉพาะตอนมืด เขาบีบถี่ๆเบาๆแล้วแซงขึ้นไป แล้วก็จอดรับคน ผมก็เบี่ยงออกปรกติ ผมไม่คิดอะไร ขอทาง

ตอนที่ 13 "วันที่กระจกไม่สะท้อนหน้า แต่สะท้อนความรู้สึก" เช้า วันหนึ่ง เด็กพบกระจกบานเล็ก วางอยู่ บนโต๊ะไม้เก่า เขาเคยส่องกระจก มาหลายครั้ง แต่ วันนี้ กระจก ดูเงียบกว่าปกติ เด็กยืนมอง

ที่บริษัทใช้ EDC ของ Foods Story 2 เครื่อง ได้รับเมล์ค่าธรรมเนียม 1 เครื่อง อีกเครื่องไม่ทราบส่งไปเมล์ไหน ตามตั้งแต่เดือน 8 จนถึง มกราคม 2569 เพิ่งประสบความสำเร็จเมื่อไม่กี่วัน เพราะทางเซลส์ช่วยประสาน

ทำไม่ไม่ขชอบจอดตามป้าย รีบร้อนอะไรค่ะ ผู้โดยสารก็รอจะขึ้น บางทีทำท่าเหมือนจะจอด แต่ก็ออกรถไป ไม่รอผู้โดยสาร ที่รอรถนาน กว่าจะมาแต่ละคัน บางคัน ขับรถก็ไม่มีมารยาท ขับหวาดเสียว ปาดไปมา น่าหงุดหงิดค่ะ

ตอนที่1)“การเลือกที่เล็กกว่าลมหายใจ” เช้าวันหนึ่ง บนดวงดาวที่ไม่มีใครรู้ว่ากลมแค่ไหน ปีศาจไร้ชื่อตื่นขึ้นมาก่อนเสียงลม มันยืนอยู่หน้าทางแยกเล็ก ๆ ทางหนึ่งปูด้วยหินเรียบ อีกทางเป็นดินน