เพื่อนร่วมงานของสามี

เริ่มจากหลังคลอดลูกคนที่สองได้ประมาณเกือบๆ 2 เดือน สามีบอกว่ามีรุ่นพี่ที่ทำงานเป็นผู้หญิงขอติดรถกลับบ้านด้วยซึ่งบ้านเราเป็นทางผ่าน ส่วนบ้านรุ่นพี่ผู้หญิงคนนั้นต้องขับรถเลยบ้านเราไปอีก เราไม่โอเค แฟนเร

เรื่องคือ เราคือภรรยาคนปัจจุบันซึ่งมีลูกกับสามีคนนี้ แล้วสามีได้มีลูกกับภรรยาเก่า ซึ่งจบกันไม่ดี แบบไม่ดีซึ่งไม่สมควรให้อภัยเลย แต่ด้วยความที่เป็นวันสำคัของลูก จึงเป็นวันที่สามีต้องไปและภรรยาเก่า(แม่

ผมรู้จักรุ่นน้องอยู่คนนึงซึ่งรู้จักกันมาหลายปีแล้ว ตอนรู้จักน้องใหม่ๆผมชอบน้องเขามากครับ แต่ไม่กล้าจีบ กลัวน้องเขาจะปฏิเสธ ก็ได้แต่พาไปเที่ยว แล้วก็ไม่ได้ติดต่อมานาน ไม่ได้เจอกันมานานมากครับ แต่ผมก็ยั

ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ เรากับสามีอยู่กินด้วยกันมา 10 ปี มีลูก 2 คน สามีเราเป็นคนเงียบค่ะ แบบเงียบมาก เป็นผู้ชายที่ดูเป็นผู้ใหญ่ มีความรับผิดชอบเรื่องงานมาก คือทำงานดีทุกคนชม แต่เรื่องในบ้านเขาแทบไม่ต้องท

อยากระบายความไม่เอาไหนของตัวเอง รู้สึกว่าถ้าไม่ทำตัวแบบทุกวันนี้ ชีวิตคงก้าวหน้ามากกว่านี้ แก้นิสัยผัดวันประกันพรุ่งของตัวเองไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่มีความตั้งใจมากพอ ไม่มีแรงใจขับเคลื่อนไปในทางที่ดี ตั้งแต

ขออนุญาตระบายความอึดอัดภายในใจนะคะ บางคนอาจจะบอกไร้สาระ บางคนอาจจะบอกทำไมไม่คุยกัน (คุยบ่อยแล้วมีแต่ชวนให้ทะเลาะไม่มีอะไรดีขึ้นเลยบางทีแย่กว่าการที่จะเงียบแล้วหาพื้นที่ระบาย) เรื่องมีอยู่ว่าเราคุยกันก

เราชอบคนๆหนึ่งมาปีกว่าตอนแรกกเราไม่ได้ชอบเราเลยไม่ตรงไทป์สักกนิดแต่เขาก็มาทำดีเป็นห่วงเรานั้นนี้อาจจะคิดไปเองคนเดียวแต่่ด้วยความที่เพื่อนเขาและะคนรอบข้างต่างก็แซววๆว่าเราคบกันเป็นแฟนนกันบ้างจนเราเริ่ม

ต่อจากกระทู้แรกนะคะ.. ปล.รู้สึกแบบนอยๆ แค่อยากระบาย ฮ่าๆ เกริ่นต่อจากกระทู้แรกนะคะ..คือครอบครัวเราค่อนข้างที่จะเปิดใจกับเรื่องความรักมากๆ ไม่เคยห้าม ไม่เคยว่าและ เราก็สามารถคุยกับครอบครัวได้ทุกเรื่อง

เราเลิกกับสามีเก่ามาได้ประมาณเจ็ดเดือนค่ะ จบกันด้วยดีและตกลงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่ได้จดทะเบียน ไม่มีลูกด้วยกัน จนล่าสุดเราทักไลน์เขาไปถามเรื่องของที่เคยฝากซื้อ ไปๆมาๆเขาก็ถามเราประมาณว่าทำไมถึงยังไ

คือบางทีเราอยากจะขอไลน์เขาแต่ก็ไม่กล้าเพราะกลัวเขาไม่ชอบน่ะค่ะ ก็เลยอยากจะถามว่าต้องดูยังไง แล้วควรทำตัวยังไงดีค่ะถ้าอยากจะไปขอไลน์เขา