เมื่อพิจารณาเห็นเบญจขันธ์โดยความเป็นของสูญ ...

แต่กลับสอนให้แสวงหานิพพาน จึงจะชื่อว่าแสวงหาในสิ่งที่ประเสริฐ แล้วนิพพานมันจะเป็นอนัตตาได้งัยๆ? เบิ่งจั้กหน้อยเป๋นหยัง.. ดูกรภิกษุทั้งหลาย การแสวงหาที่ประเสริฐเป็นไฉน? ดูกรภิกษุทั้งหลาย คนบางคนในโ

พุทธพจน์ ว่า.. ดูกรคามณี เมื่อบุคคลเห็นความเกิดขึ้นพร้อมแห่งธรรมล้วนและความสืบต่อแห่งสังขารล้วน ตามเป็นจริง ภัยก็ไม่มี เมื่อใด บุคคลเห็นขันธโลกเสมอด้วยหญ้าและไม้ ด้วยปัญญา เมื่อนั้น บุคคลนั้นก็ไม่

พุทธเถรวาท ของแก้กัน เป็นปฏิปักต่อกัน (ขันธ์ ๕ กับ นิพพาน) เมื่อพิจารณาเห็น เบญจขันธ์โดยความเป็นอนัตตา .. ย่อมพิจารณาเห็นว่า ความดับแห่งเบญจขันธ์ ( เป็นนิพพาน) เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง.. ก็พิจารณาแล้ว

พระพุทธเจ้าตร้สไว้เสมอว่า พระองค์ไม่เข้าใกล้ส่วนสุดทั้งสองอย่างใดอย่างหนึ่ง เพราะมันเป็นทิฏฐิสุดโต่งไป ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา รวมทั้งนิพพานด้วย นั่นคือทางสุดโต่ง สังขารขันธ์5ทั้งหลายเท่านั้นคือธรรมทั้ง

เรียกว่าอะไร รู้แจ้งอะไร

โดยย่อ.... เมื่อพิจารณาเห็นเบญจขันธ์โดยความเป็นอุปสรรค ... เมื่อพิจารณาเห็นว่า ความดับแห่งเบญจขันธ์เป็นนิพพานไม่มีอุปสรรค ... เมื่อพิจารณาเห็นเบญจขันธ์โดยความเป็นของหวั่นไหว ... เมื่อพิจารณาเห็นว่า