เมื่อพิจารณาเห็นเบญจขันธ์โดยความเป็นของสูญ ...

1. นิพพานัง ปรมัง สุญญัง (ว่างอย่างยิ่ง = สัจธรรมที่ขายไม่ออก) ถ้าเดินตามตรรกะ "อนัตตา" (ไม่มีตัวตน) ของพุทธให้สุดทาง ปลายทางมันคือ "ศูนย์" ความจริง: เมื่อเหตุปัจจัย (กิเลส/กรรม

อันนี้ไม่ได้มีเตจนาปรามาสพระครูบาอาจารย์นะครับแต่สงสัยและอยากถามเปลี่ยนเพื่อได้แนวทางที่ถูกต้องคือสงสัยแนวทางเจริญวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4ตามแนวทางหลวงพ่อฤาษีลิงดำนี่ถูกต้องไหมครับไม่รวมเรื่องเมืองนิ

พุทธเถรวาท ของแก้กัน เป็นปฏิปักต่อกัน (ขันธ์ ๕ กับ นิพพาน) เมื่อพิจารณาเห็น เบญจขันธ์โดยความเป็นอนัตตา .. ย่อมพิจารณาเห็นว่า ความดับแห่งเบญจขันธ์ ( เป็นนิพพาน) เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง.. ก็พิจารณาแล้ว

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แม่น้ำทั้งหลาย ในโลกย่อมไหลไปรวมยังมหาสมุทร ทั้งสายฝนที่ตกจากอากาศ, ก็ตกลงไปยังมหาสมุทร, แต่ความลดหรือความเต็มของมหาสมุทร ย่อมไม่ปรากฏ (แก่ตา) ฉันใด ; 👀 🌧️ ภิกษุทั้งหลาย เป็นอันมาก

เรียกว่าอะไร รู้แจ้งอะไร

ความตายเป็นความสิ้นทุกข์(สุข) หรือ เป็นทุกข์ กับ จิตเป็นอัตตาหรืออนัตตา มันคล้ายกันไหมครับ ตรงที่จะตีความให้เป็นแบบไหนก็ได้ เช่น ความตายคือความสิ้นทุกข์=ความตายเป็นสุข ความตายคือความทุกข์=ต้องพลัดพรา

สงสัย

...คล้ายๆจะเป็นฝาแฝดของจิต แต่ต่างกับจิตตรงที่ (๑) จิตเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แต่..นิพพานคงที่ ไม่เปลี่ยนแปลง (๒) จิตเป็นธาตุรู้ สามารถรู้อารมณ์ทุกๆอย่าง ทั้งสังขตธรรม และ อสังขตธรรม ได้หมด แต่..นิพพาน เป