หลุดพ้นไปนิพพานแล้ว แต่วัฏสงสารยังไม่ถูกทำลาย เรามีสิทธิ์กลับมาเกิดใหม่ได้ มีวิธีป้องกันไหมครับ?

พ่อแม่เราก็ยังติดอยู่ในนี้ ผมจะปฏิบัติธรรมให้เหนื่อยทำไม เดี๋ยวอยู่บนนิพพานนานๆ เบื่อ อยากเข้ามาเกิดในวัฏสงสารอีก เดี๋ยวก็กลับมาเกิดใหม่อีก แล้วเดี๋ยวก็หลุดพ้นกลับมานิพพานอีก เพราะต้นตอของปัญหาคือวัฏส

ในวัฏสงสารแห่งนี้ ใครเข้ามาเกิดก่อนก็หลุดพ้นก่อน ใครเข้ามาเกิดทีหลังก็หลุดพ้นทีหลัง ไม่เกี่ยวกับการปฏิบัติเองใช่มั๊ยครับ? เราปฏิบัติธรรมให้หลุดพ้นก่อนคนที่เข้ามาเกิดและเข้ามาอยู่ในวัฏสงสารก่อนเราไม่ได

   ท่านผู้มีความสำคัญในนามรูป อันเป็นของมิใช่ตนว่าเป็นตน จงดูโลกพร้อมทั้งเทวโลก ผู้ยึดมั่นแล้วในนามรูป ซึ่งสำคัญ นามรูปนี้ว่า เป็นของจริง ก็ชนทั้งหลายย่อมสำคัญ (นามรูป) ด้วยอาการใดๆ นามรูปนั

ทำไมพอจิตมันสัมผัสอสังขตธรรมแล้ว มันก็ว่าง แต่พอขยับไปอีกนิด เป็นพระนิพพาน มันมีแสงปรากฏครับ เหมือนความเลื่อมใสมันเกิดตรงนี้ ไม่เคยร◌ู◌้ว่ามันมีภาวะตรงนี้ด้วย

พอลองคิดๆดู เราใช้ชีวิตในแบบของเราเสียดีกว่า ทำเลเวลตัวเองให้สูงขึ้น อยู่กับศรัทธา มั่นคงไม่สั่นคลอน สละชีวิตเนื้อหนัง ทำประโยชน์ให้คนอื่น เป็นกระโถนให้คนปลดทุกข์ นิพพานหรือการหลุดพ้นอะไรไม่เห็นจะจำเป

ถามคนที่เชื่อว่า จิตเกิด-ดับ ตลอดเวลา ดวงหนึ่งเกิดขึ้น ดวงหนึ่งดับไป ตลอดเวลาไม่ใช่จิตดวงเดียวกัน เมื่อจิตเข้านิพพาน จิตดับสูญหายไป คล้ายๆลัทธิอุจเฉกทิฏฐิ จิตตายแล้วสูญ แล้วอะไรเวียน ว่าย ตาย เกิดใ

เรื่องนิพพานเป็นอย่างไรนั้น เราอาจจะมีความเห็นที่แตกต่างกัน อาจจะมีบางท่านที่เริ่มจะหวั่นไหวอยู่บ้าง  เมื่อได้อ่านหลายความเห็นเกี่ยวกับนิพพาน แล้วไม่ตรงกับนิพพานที่ตัวเองวาดภาพไว้ในใจ ผมคิด

เท่าที่ทราบมา..นิพพานคือการไม่เกิดอีก.. นิพพานไม่ใช่สถานที่แต่เป็นสภาวะที่จิตหลุดพ้นจากวัฏสงสาร..