หุ่นยนต์ vs อนัตตา

ซึ่งถ้าผู้ศึกษาและปฏิบัติ สามารถกำหนดรู้ได้ ก็คงไม่มีปัญญาหาอะไร

...ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมมีเจโตวิมุติเป็นผล และมีเจโตวิมุติเป็นผลานิสงส์ ย่อมมีปัญญาวิมุติเป็นผล และมีปัญญาวิมุติเป็นผลานิสงส์ ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน คือ

เมื่อใด บุคคลพิจารณาเห็นด้วยปัญญาว่า ธรรม ทั้งปวงเป็นอนัตตา เมื่อนั้นเขาย่อมเบื่อหน่ายในทุกข์ นี้เป็น ทางแห่งความหมดจด ถ้านิพพานอยู่ในธรรมทั้งปวง แสดงว่า เห็นนิพพานมันเป็นทุกข์น่ะสิ ซึ่งมันขัดกั

จะกรรมฐานกองใดหรือสติปัฏฐาน 4 ก็เหมือนกันเหมือนการเก็บกด กดอารมณ์กดความรู้สึกไว้ชั่วครู่ พอเลิกทำ อารมณ์ต่างๆ ก็กลับมาเหมือนเดิม พอฟังธรรม อ่านตำรา ก็สงบ แต่พอเลิกอ่านเลิกฟัง กิเลสก็กลับมาเหมือนเดิม

"นักธรรมะที่เขาเถียงกันอยู่ คนหนึ่งว่า นิพพานเป็นอนัตตา อีกคนว่า นิพพานเป็นอัตตา คนทีเห็นว่า นิพพานเป็นอนัตตา เขาก็อาศัยหลักว่า "สัพเพ ธัมมา อนัตตา" ธรรมทั้งหลายทั้งปวงเป็นอนัตตาทีนี

ตามมา.. ดูกรอานนท์ ก็ภิกษุพวกใดพวกหนึ่ง ในบัดนี้ก็ดี ในกาลที่เราล่วงไปก็ดี จักเป็นผู้มีตนเป็นเกาะ มีตนเป็นที่พึ่ง ไม่มีสิ่งอื่นเป็นที่พึ่ง คือ มีธรรมเป็นเกาะ มีธรรมเป็น ที่พึ่ง ไม่มีสิ่งอื่นเป็นที่พึ่

ถ้าขันธ์๕เป็นอนัตตา มีFree-will(เจตจำนงเสรีอิสระ)ที่จะเลือกใช้ขันธ์๕ให้ทำแต่บุญ ไม่ทำบาป เป็นคนดี ไม่เป็นคนไม่ดี ปฏิบัติธรรมให้หลุดพ้น , ไปนิพพานเองได้ไหมครับ? หรือ ทุกอย่างล้วนขึ้นกับเหตุ-ปัจจัยทั้งห