ระบาย เพ้อๆ

เราชอบผช.นะ แต่ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้ว สับสนว่าตัวเองชอบเพื่อนผญ.รึเปล่า มันอาจจะดูเหมือนเรื่องปกติที่ทุกคนก็รู้สึกป่าววะ ที่ไปเรียนที่ใหม่แล้วก็เจอเพื่อนที่เทคแคร์แล้วจะรู้สึกดีด้วย มันก็ไม่แปลกเนอะ

ตามหัวข้อเลยค่ะ พอดีว่าเราเพิ่งจะผ่านเหตุการณ์​เลวร้ายมา ซึ่งเป็นการสูญเสีย​เพื่อนคนนึงไป (ขออนุญาต​ไม่ลงรายละเอียด​ในส่วนนี้นะคะ)​ และมีเพื่อนที่สนิทกับเพื่อนที่เสียไป ขอตั้งนามสมมุติ​ให้เพื่อนคนนั้น

ตามหัวกะทู้เลยค่ะ เวลาจขกท.เพิ่งรู้จักใครหรือคนที่ยังบไม่สนิทกันมาขอเฟสบุ๊คเนี่ยจะรู้สึกเขินมาก ไม่ได้เขินอายนะคะ แต่เขินแบบไม่ค่อยอยากให้เท่าไหร่อ่ะค่ะ เพราะจขกท.ค่อนข้างจะระบายผ่านเฟสบุ๊คบ่อยๆ เพ้อบ

รู้สึกแย่เหลือเกิน ที่คนใกล้ชิดตัวเราเก่งนำเราไปเรื่อยๆ ทำไมเราพัฒนาไม่เท่าเขากันนะก็กลายเป็นกดดันตัวเองไปโดยไม่รู้ตัวสุดท้าย เพื่อนก็เพื่อนรักแต่ดันอิจฉาริษยา รู้สึกแย่จังครับที่คิดไม่ดีกะเพื่อนแบบนี

ตามนั้นแหละค่ะ คิดถึงคนที่มีไว้ให้เราคิดถึง... นี่เป็นกระทู้แรกนะคะ หากผิดพลาดประการใด ก็ต้องขออภัยไว้ด้วย เราตั้งกระทู้นี้มาเพื่ออยากจะระบายสิ่งที่อยู่ในใจค่ะ สิ่งนั้นมันก็คือ ความคิดถึงที่เรามีใคร

แก้ไข เรามีเพื่อนคนนึงค่ะค่อนข้างสนิทเลยแหละ คือเบื่อมากค่ะปนรำคาญด้วย นางชอบมาเพ้อๆเรื่องผู้ชายที่เค้าไม่ได้คิดอะไรกะนางแต่แค่เล่นๆด้วยเฉยๆ คือผชเค้าทำอย่างงี้กับแทบทุกคนค่ะ คือมันขี้อ่อยค่ะ แล้วนางช

คือเรามีเพื่อนสนิทคนนึงเอาจริงๆก็แทบจะไม่ใช่เพื่อนกันด้วยซ้ำเพราะเราสนิทกัน(มากเกินไปทั้งในเรื่องของความรู้สึกและการกระทำ)จนใครๆก็บอกว่าเหมือนแฟนกันเลย เราไม่เคยถามออกมาว่าระหว่างเราคืออะไรมันยังไงกัน

เห็นเพื่อนโพสต์เพ้อๆ เหมือนผิดหวังหรือน้อยใจอะไรซักอย่าง แต่เราก็ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร ควรทักไปถามทุกข์ถามสุขดีไหมคะ เผื่อเพื่อนอยากได้ที่ปรึกษาหรืออยากระบายให้ใครซักคนฟัง แต่ก็ไม่รู้ว่าเค้าต้องการความเ

วันนี้เป็นอะไรที่แย่อีกวันนึงเลยก็ว่าได้ เริ่มเรื่องเลยวันนี้คำว่าเพื่อน ที่จะเรียกว่าสนิทเลยก็ไม่เชิง หนีกลับบ้านแล้วทิ้งเพื่อนตัวเองไว้อยู่คนเดียวมันเป็นแบบนี้ทุกครั้งแล้วเขาก็ทำแบบนี้ไม่เลิก ทั้งที