อรูปฌาน สภาวะที่ต้องมี

จิตไม่มีรูปร่าง วรรณะ ไม่มีสีสันวรรณะ แต่สัมผัสได้ด้วย กระแสจิต นิ่งแล้วดูตัวเอง รู้สึกถึงความเต็ม เกิด ปิติ สุข หนักแน่นในจิตใจ นั่นคือ ฌานเต็ม เอากำลังฌานมาใช้งาน เพื่อให้สมาธิมีกำลังมากขึ้น หรือเ

การโคจรของจิตมาที่ กาย เวทนา จิต ธรรม เรียกว่าภาวนา เคลื่อนผ่านรูปแล้วกลืนรูป รูปละลายหาย เป็นอันเกียวกันกับจิตที่โคจรมารู้ เรียกว่า“ฌาน” ตัวที่โคจรมา เรียกว่า จิต หรือ “สติ”

1.วิญญาน-มีคามหมายในลักษณะไม่มีตัวตน เกิดมาจึงดับหายไป ยึดเป็นตัวตนไม่ได้ 2.จิต-ความหมายในลักษณะเป็นความรู้สึก เป็นทั้งมีตัวตนเข้าไปยึด และไม่มีตัวตนเข้าไปยึด 3.ความว่าง-เป็นลักษณะของผล จากภาวนา เป็

1.สติที่เป็นโลกุตรสติ จะไม่มีตัวตน ให้ผลคนละอย่าง(จิตใจ) กับมิจฉาสติ ในอากาสจะหาความเป็นเราได้ยาก ดังนั้นเมื่อสติไปรู้ที่กาย(สมาธิ) จะเห็นว่าจิตที่ไปรู้กายนั้น เบา ว่าง โล่ง เป็นลักษณะของ อรูปฌานจิต