แบบว่า เรารู้ค่ะว่ามันอาจจะเป็นคำถามที่ไร้สาระนิดหน่อย แต่ว่าเรามีปัญหาเรื่องนี้จริงๆค่ะ เวลาเราแต่งฟิคทีไร เราจะรู้สึกคริ้นจ์และก็เขินจนไม่อยากทำต่อ และก็ล้มเลิกไปเลยค่ะ ทั้งๆที่เราเองก็อยากที่จะทำเรื่องพวกนี้เพื่อความสุขและความต้องการของตัวเอง แต่เราก็ล้มเลิกไปเพราะความรู้สึกที่ไร้สาระแบบนี้ตลอดเลยค่ะ

แต่งพวกแฟนฟิค/นิยายยังไงให้ไม่รู้สึกจั๊กจี้หรือว่าคริ้นจ์คะ?