เหตุใด มหาวิทยาลัยระดับท็อปเท็นเมืองไทย จึงไม่ทำ Franchise แบบ รร มัธยมระดับท็อปเท็น

เนื่องมาจากอยู่ในวงการการศึกษามาได้ 2 ทศวรรษ เห็นการเปลี่ยนแปลงในเชิงบวก เชิงลบมาก็พอสมควร

อยากเช่น รร มัธยม ทำโปรแกรมภาษาอังกฤษ แตกสาขาย่อย เป็น 1-2-3 อย่าง เตรียมอุดม สวนกุหลาบ สตรีวิทยา ฯลฯ

สาขาที่เกิดใหม่ ก็งอกงาม มีผู้สอบแข่งขันเข้าไปเรียนทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ จนส่งสม สร้าง นร คุณภาพได้เอง ไม่แพ้ ต้นสังกัด ยานแม่

แต่แปลกใจว่า  เหตุใด มหาวิทยาลัยระดับท็อป ของประเทศ ไม่เอาโมเด็ล แบบนี้มาใช้บ้าง เช่น จุฬาฯ 1-2-3 -4 มหิดล 1-2-3-4

อยาก มธ ที่เขาทำสาขาได้  เพราะได้ที่ดินบริจาค  หรือ ม เกษตร ก็เช่นกัน  

ทำไมเราไม่ไปเจรจา เอาผู้บริหารของมหาวิทยาลัยท็อป เข้าไปบริหาร ม เอกชน แนว ขาลง (นศ น้อยลง  ทำเลที่ตั้งอยู่ไกล)  เพราะยังไง คนไทยหลายคนยังติดแบรนด์ แบบเหนียวแน่  หากมี พระเกี้ยว ประดับสถาบัน  อย่างไงๆ ก็เป็นแม่เหล็กเรียกลูกค้าได้อยู่แล้ว

ท่านๆคิดว่า สาเหตุหลักๆคืออะไร และมีแนวทางที่จะเป็นไปได้หรือไม่ ในการ merging สถาบันที่มีแนวโน้มขาลงทั้งหลาย

ขอบคุณสำหรับความเห็นล่วงหน้าครับ