เสียใจและสงสาร ทำไมเพิ่งจะมาคิดได้ในวันที่สายไปแล้ว

วันนี้เณรเพิ่งเผาคุณพ่อไปร้องห่มร้องไห้เสียใจ เมื่อตอนท่านยังอยู่ตอนท่านป่วยติดเตียง เณรได้แต่ว่าด่าทอพอวันที่ท่านเสีย ทำไมถึงมานั่งคิดได้ว่าไม่น่าเลยไม่น่าทำแบบนั้นเลย ทำไมถึงมารู้สึกผิดกับตัวเองสุดๆ อยากให้โยมแต่งกลอนสั้นๆให้หน่อยและเป็นคำขอโทษหรือยังไงก็ได้