ความสุขของเราไม่ใช่ความสุขของเขาอีกแล้ว

นี้เป็นกระทู้แรกของเรานะค่ะ เรื่องมีอยู่ว่าเราคบหาดูใจเป็นแฟนกับผู้ชายคนหนึ่งมาได้3เดือนกว่าเราอยู่ไกลกันนะค่ะ​ ผู้ชายอยู่กทมเราอยู่เชียงใหม่​ ระยะเวลาที่คบหากันยังไม่เคยไปไหนมาไหนด้วยกันแบบแฟนคนอื่นเ

#กระทู้แรกครับที่พูดไรแบบนี้ผิดพลาดยังไงกราบอภัยด้วยนะครับ หญิง-ชาย เริ่มคบหาดูใจซึ่งกันและกัน เริ่มแรกก็ดูดี เข้าใจซึ่งกันและกัน ดูแลมีเวลาให้ คือเพอร์เฟคมาก หลายคนคงเข้าใจ แต่พอเนิ่นนานไป งานเริ่ม

เราเพิ่งคบกับแฟนได้ไม่นาน เรารู้สึกว่าทุกอย่างมันเริ่มน้อยลงไม่เหมือนเดิมมาสักพัก เวลาเรามีปัญหา เราเหมือนไม่มีเขาอยู่ข้างๆเลย ทะเลาะกันที เขาชอบยกเอาเหตุผลมาพูด ต่างๆนาๆ ซึ่งมันดีนะ แต่มันก็เยอะเกินไ

คือมีอยู่ว่าเราคบกับแฟนได้ไม่นาน ช่วงแรกเขาดีมากเอาใจใส่ พอเริ่มมาอยู่ด้วยกัน ก็ออกลายเดะดูผู้หญิงคนอื่น รู้ว่าเราไม่ชอบแต่ก็ทำซ้ำๆจนเราเอือมจนตอนนี้เราอยากเลิกมาก แต่ต้องมาดูแลเขาที่เขาแขนหัก อยากทรา

เรากับแฟนคบกันมาประมาณ1ปีกับอีกสองเดือน แล้วก็เลิกกันไปประมาณสองอาทิตย์แล้วค่ะ เราเป็นคนบอกเลิกเขาเอง เหตุผลที่เราบอกเลิกวันนั้นเป็นเพราะว่าช่วงก่อนหน้าไม่นานมากเราทะเลาะกับแฟนติดกันหลายวันค่อนข้างบ่อ

ขอคำปรึกษาที่ค่ะ “เริ่มรู้สึกเฉยๆกับแฟนแบบอยากกลับมาอยู่คนเดียว” คือหลังๆมาเรากับแฟนชอบทะเลาะกันบ่อยเราเป็นคนที่ไม่ใช่อะไรๆผิดใจก็ทะเลาะทุกเรื่องที่ทะเลาะกันมีเหตุผลเสมอ แต่มันจะ

มันเป็นเรื่องเราความรักที่มันมีแต่ความรู้สึกผิด จนไม่สามารถดึงตัวเองออกจากความรู้สึกผิดออกมาได้ แล้วก็ไม่สามารถเดินต่อไปได้ เริ่มเรื่องเลยคือ …. ผมเคยมีแฟนคนนึงที่คบกันมาได้ประมาณ 6 ปีมั้งถ้าลอ

ผมได้คบกับแฟนคนนี้มาเป็นเวลาประมาณ1ปี ผมรักแฟนมากๆ แต่ด้วยเขาเป็นคนที่เอาแต่ใจค่อนข้างหนักมาก จนบางครั้งทำให้ผมเสียสติหรือสติแตกไปเลยหรือทำให้ผมรู้สึกท้อกับชีวิตและท้อกับการง้อ ยกตัวอย่างเช่น: เวลาแฟน

เราทะเลาะกับแฟนค่ะเรื่องก็คือเราว่าเค้าที่เค้าไม่สนใจ ไม่โทรหา แต่จริงๆเค้าก็โทรหาเราทุกวัน เราเองที่งี่เง่าใส่เค้า และก็ทะเลาะกันค่อนข้างนาน สุดท้ายเค้าก็อธิบายเหตุผล และปิดจบด้วยประโยคที่ว่า จำ

คบกับสามีมา9ปี เราสร้างทุกอย่างมาด้วยกัน แต่ดิฉันลงทุนเยอะกว่าเขา รวมทั้งธุรกิจร้านที่ฉันลงทุน ส่วนสามีคือคนทำและดูแล ค่าใช้จ่ายทั้งค่าบ้าน ค่ารถสามี และค่ากิน ค่าใช้จ่ายของครอบครัวสามีและหนี้สินต่างๆ