ความสุขของเราไม่ใช่ความสุขของเขาอีกแล้ว

จริงๆก็ไม่รู้หรอกว่ามันจะเขียนอะไรได้ยาวขนาดไหนไม่ได้คิดให้ใครช่วยตอบหรือช่วยกอดแค่อยากระบาย ถ้าจำไม่ผิดตั้งแต่ปีห้าหนึ่งหรือห้าสองที่เราตกลงคบหาดูใจกันจนมันมาถึงตอนนี้ ปี 69 จะว่าไปก็หลายปีแหละว่าเรา

นี้เป็นกระทู้แรกของเรานะค่ะ เรื่องมีอยู่ว่าเราคบหาดูใจเป็นแฟนกับผู้ชายคนหนึ่งมาได้3เดือนกว่าเราอยู่ไกลกันนะค่ะ​ ผู้ชายอยู่กทมเราอยู่เชียงใหม่​ ระยะเวลาที่คบหากันยังไม่เคยไปไหนมาไหนด้วยกันแบบแฟนคนอื่นเ

#กระทู้แรกครับที่พูดไรแบบนี้ผิดพลาดยังไงกราบอภัยด้วยนะครับ หญิง-ชาย เริ่มคบหาดูใจซึ่งกันและกัน เริ่มแรกก็ดูดี เข้าใจซึ่งกันและกัน ดูแลมีเวลาให้ คือเพอร์เฟคมาก หลายคนคงเข้าใจ แต่พอเนิ่นนานไป งานเริ่ม

คือเราพึ่งคบหาดูใจกับแฟนกำลังจะสองเดือนในอีกไม่กี่วันแต่คือเราเองเป็นโรคซึมเศร้าค่ะ คือแฟนชอบทำเราเสียใจร้องไห้ทุกวันเลยแต่เพราะรักเขาก็เลยไม่ไปไหนค่ะ แต่เขาไม่รู้เลยค่ะว่าเราเป็น ไม่กล้าบอกเพราะกลัวเ

เขาบอกเลิกเราเพราะเราบอกเลิกเขาทุกครั้งที่ทะเลาะ เอาแต่ว่าเค้า ว่าเขาผิด ล่าสุดเราทะเลาะกันเราก็เผลอพิมพ์ว่าเลิก แต่เราลบทันแต่เขาเห็นข้อความไปแล้ว เขาคิดมากทุกครั้งที่เราพูด จนมันทำให้เขาเสียใจจนหมดร

-

สวัสดีเพื่อนๆทุกคน เรามีเรื่องกลุ้มใจมากๆ มันเสียใจมาก ตรงที่เราไม่โอเค อึดอัด เวลาที่เเฟนไปทำหน้าที่ งาน ต่างๆ ยังเป็นนักศึกษาอยู่นะคะ เเฟนไม่ให้เวลาเลย รุ้ว่าทำงานทำอะไร เเต่กลับหอพักที2-3ทุ่ม ทั้งๆ

สวัสดีค่ะ เรากำลังมีความสัมพันธ์กับผชคนนึงที่โรงเรียน (เรากับเขาอยู่ม.ต้นนะคะ) เราคบหากันมาประมาณ9เดือน ช่วงแรกๆไม่ค่อยมีปัญหาความสัมพันธ์กันค่ะ แต่ช่วงหลังๆมา เราเริ่มจับได้ว่าเขาแอบดูผญคนอื่นค่ะ(ดูพ

ในวันที่ควรอธิบายเรากลับไม่อธิบาย ปล่อยให้ความโกรธเข้าครอบงำ ปล่อยให้ความโมโหอยู่เหนือทุกอย่าง และไปทำตัวแย่ๆใส่เขา ไปทำนิสัยแย่ๆใส่เขา ปากบอกเข้าใจในสิ่งที่เขาเป็น รู้เหตุผลที่เขาเป็น และเอาแต่บ่นว่า