ขอระบายหน่อยนะครับ พรุ่งนี้จะมาลบ...

ตอนเรียน ม.3 ตอนงานกีฬาสีพวกรุ่นพี่ ม.6 ได้รับสนับสนุนเเละเงินเจ้าภาพที่เอาไว้เลี้ยงคนในสีมาเกือบห้าเเสนเเต่ละสีจะได้รับเงินเท่าๆกันหมด พวกรุ่นพี่ก็จะเอาเเต่ผลงานเเละภาพลักษณ์ของตัวเองเเม่งเอาเงินไปใช

คือเรา ต้มข้าวเเล้ว พี่ชายกิน ละมันก็นั่งบ่น ว่าเเม่งเเดกข้าวร้อน ไม่ชอบ ละโว้ยวาย บ่นๆ พอเราก็ด่ากลับว่า ลูกคนหนู พี่เราก็ด่าว่าเราเป็นลูกกระหรี ทั้งๆที่เเม่เดี๋ยวกัน ขอระบายหน่อยเถอะ เเม่งโคตรเอาเเต

.ขอโทษที่ใช้คำไม่เหมาะสมค่ะ สามารถเเจ้งลบได้เลยนะคะ เพื่อจะได้ไม่เป็นที่เดือดร้อนเเก่ผู้อ่าน หนูไม่ได้ไตร่ตรองให้ดีค่ะ หนูใจร้อนเเละอยากทราบถึงความคิดเห็นของพวกพี่ๆ สามารถเเจ้งลบได้เลยนะคะ ขอโทษที่ใช้

สวัสดีคะ ตามหัวข้อเลย ชีวิตหนูเหมือนกระสอบทราย ทุกอย่างต้องจบด้วยความรุนเเรง เพราะเงื่อนไข ``ความกตัญญู" เเละ “ลูกกู กูจะทำอะไรก็ได้" ครอบครัวหนูมี 2 คน เเม่ลูก เเม่เป็นครอบครัวเลี้ยงเ

เราคุยกะคนคนนึงอยู่ค่ะ คือเรารู้สึกว่าพักหลัง ๆมานี้เค้าเปลื่ยนไปค่ะ ไม่เหมือนตอนที่เรารู้จักเค้าเเรก ๆ เค้าใช้คำพูดได้เเย่มากเลยค่ะ ทำเราเสียใจหลายรอบมาก ซึ่งอันนี้เราเคยบอกเค้าไปหลายรอบเเล้วเหมือนกั

คือหนูอายุ16เเล้วนะคะตอนนี้หนูกำลังเรียนอยู่ม.3หนูคิดไว้ว่าจะเรียนจบหนูจะไปเรียนปวช.ต่อเเต่บ้านหนูยากจนมากค่ะ เเล้วคือหนูไม่มีคนส่งเรียนปัจจุบันหนูอาศัยอยู่กับย่าเเละปู่พ่อและเเม่ของหนูเเยกทางกันตั้งเ

(หนูเล่ายืดยาวไปขอโทษนะคะ หนูอยากถามแล้วก็ระบายด้วยค่ะ) เมื่อวันที่ 31 มกราคมที่ผ่านมานี้หนูได้เข้าวัดไปตัดกรรมที่วัดแถวสามยอดค่ะ แต่ก็กลับมาแล้วไม่ได้มีใครหายออกไปจากชีวิตแต่อย่างใด หนูก็ใช้ชีวิตปกติ

ไม่มีไรแล้ว

คือเราหลับไปตอนประมาณ18-22ตื่นมาก็เกือบ23เป้ะ เราฝันว่าเราอยูในป่า ละบ้านเราอยูติดกับชายฝั่งทะเล(ซึ่งมันเป็นบ้านเราจริงๆมันหลอนตรงนี้เนี้ยเเล่ะ)หลังจากนั้น เราอาศัยกับเพื่อนหารือผ.ชคนนึง ซึ่งตอนนั้นเป