สวัสดีครับ
เคยคิดบ้างไหมว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไง อดีตที่ผ่านมา เราผ่านมันมาได้ยังไง บางครั้งเราเองก็ยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าที่ผ่านมามันใช่ตัวเราเองจริง ๆ รึเปล่า
ตอนนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ เคลียร์งานอยู่หรอ หรือเลิกงานยืนรอรถเมล์ บ้างก็ขายปลาหมึกย่าง บ้างก็เข้าเวร บ้างก็ขับรถส่งผู้โดยสาร บางคนอาจจะเพิ่งตื่นนอนเตรียมตัวอาบน้ำไปทำงาน มันไม่สำคัญว่าคุณจะทำอะไรอยู่ สำคัญตรงที่คุณอยู่ตรงนี้ กำลังดำเนินชีวิตไปอย่างมีจุดหมาย รึอาจจะไม่...
ก่อนหน้านี้คุณทำอะไรมาครับ บ้างก็เรียนเพิ่งจบ เพิ่งจะหางานทำ บ้างก็ถูกบริษัทให้ออก บ้างก็ลาออกเปลี่ยนงาน บ้างก็ย้ายที่ทำงานตามเพื่อน ตามแฟน บ้างก็เปลี่ยนงาน เพราะย้ายบ้านตามพ่อ แม่
ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่ ก็ไม่อาจทราบได้
มีที่ทำงานให้เลือกตั้งมากมาย เส้นทางให้เดินมากมาย หรืออาจจะไม่มีสักทาง อาจจะเป็นเส้นทางเดียวที่โดนบังคับให้เดิน แต่คุณก็ผ่านมันมาแล้ว ในตอนนี้คุณก็อยู่ตรงนี้
ทำไมตัวเราถึงเลือกที่ทำงานที่นี่ ทำไม่ถึงไม่เลือกที่อื่น ถ้าเลือกที่อื่นแล้วตอนนี้เรากำลังทำอะไรอยู่นะ อาจจะมีความสุขกว่านี้ อาจจะได้เพื่อนร่วมงานที่ดีกว่านี้ หรืออาจจะแย่กว่าที่เป็นอยู่ ไม่มีใครสามารถรู้ได้
แต่ในตอนนี้ เราอยู่ตรงนี้ จุดนี้ ๆ
ตรงที่มีเพื่อนร่วมงานที่ดี หรือแย่ ปะปนกันไป มีเพื่อนคนที่พูดได้ไม่หยุดปาก เพื่อนที่แกล้งคน แกงคน ปั่นคนไปทั่ว เพื่อนที่ดูแลเอาใจใส่ เพื่อนที่ให้คำปรึกษา เพื่อนที่เงียบขรึม ไร้ตัวตน เป็นสีสันของชีวิต เราอยู่ตรงนี้ ตรงที่มีงานให้ทำ อาจจะหนักบ้าง เบาบ้าง กดดันบ้าง ชิวบ้าง มีผิดพลาดกันบาง เป็นรสชาติของชีวิต ไม่มีอะไรตายตัวเลย
เราอยู่ตรงนี้ พบปะผู้คนที่ทำงาน ที่ร่วมงาน ที่ผ่านไปผ่านมา ที่แวะมาถามทาง หรือขอความช่วยเหลือ "ห้องน้ำไปทางไหน" "ธนาคารไปทางไหน" "โรงหนังอยู่ไหน" "AIS อยู่ชั้นไหน" "ที่นี่มี...ขายมั้ย" บลา ๆ ๆ ร้อยวัน พันเหตุการณ์
บางก็ผ่านมาให้รู้จัก บ้างก็ผ่านมาให้ได้เป็นพี่ หรือเป็นน้อง บ้างก็ผ่านมาได้เป็นเพื่อนสนิท แล้วก็ผ่านไป จากเพื่อนสนิทก็กลายเป็นเพื่อน จากเพื่อนก็กลายเป็นคนรู้จัก ไม่มีอะไรมั่นคงยืนยาว
เราอยู่ตรงนี้ ได้รู้จักคนอื่น ที่ไม่ใช่คนในครอบครัวเรา ได้ใช้ชีวิตร่วมกับเพื่อน พี่ น้อง ที่ทำงาน
เราอยู่ตรงนี้ ได้แฟนที่ทำงานเดียวกัน ได้แฟนที่อยู่แผนกเดียวกัน ใครจะไปคิดไปฝัน ไม่มีหรอก ต่างก็ตั้งใจมาทำงานหาเงินกันทั้งนั้น ใครที่ไหนเขาตั้งใจมาหาแฟนในที่ทำงานกัน
แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง
"จังหวะชีวิตยังไงหล่ะ" การงานดี เพื่อนร่วมงานดี ที่ทำงานดี ที่พักก็ดี ทุกอย่างมันเหมาะเจาะ และลงตัว ไม่มีอะไรจะเพอเฟคไปกว่านี้แล้ว เคยคิดบ้างไหมครับ
ต่างคนต่างใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง มีภาระหน้าที่ที่ต้องทำ ไม่ได้ไปก้าวก่ายใคร แล้วมาเจอกันได้ยังไง มารู้จักกันได้ยังไง มาคบกันได้ยังไง มันไม่มีเหตุผล
แต่กว่าจะมาถึงตรงนี้ บางคนก็ล้มลุกคลุกคลาน สาหัสมาไม่แพ้กัน
ผมอยู่ตรงนี้ ในตอนนี้ ผมได้เจอคุณ ไม่ว่าเพราะอะไรคุณถึงเลือกทำงานที่นี่ อาจจะย้ายมาจากที่อื่น หรือเพิ่งเริ่มทำงาน หรือเพิ่งเปลี่ยนงาน มันไม่มีเหตุผลอะไรมารองรับที่คุณเลือกทำงานที่นี้ ไม่มีใครรู้อนาคต จนกว่าเราจะผ่านมันไป
ผมยังรอจังหวะนั้นอยู่ จังหวะของผม จังหวะที่ผม หรือคุณ หรือใคร เข้ามาในชีวิต ทุกคนต่างมีสิ่งที่ขาด และรอให้ใครสักคนมาเติมเต็ม อาจจะไม่ได้สมบูรณ์แบบอย่างที่คิด แต่อย่างน้อยมันจะดีขึ้น ชีวิตมันจะดีขึ้น เพราะต่างคนต่างเติมเต็มให้กันและกัน ผมหวังว่าจะเป็นอย่างนั้น และคนส่วนใหญ่ก็หวังแบบนั้น
ใครที่อยู่ตัวคนเดียวตอนนี้ เช่นผม ก็ขอให้ใช้ชีวิตอย่างที่ควรจะเป็น อะไรที่ทำแล้วส่งผลดีต่อตนเอง ไม่เดือดร้อนคนคอื่น ทำมันซะ จะได้ไม่เสียใจภายหลัง
ขอให้พบเจอจังหวะชีวิตของคุณครับ
อย่างน้อยในตอนนี้ผมได้เจอคุณ คุณจะใช่จังหวะชีวิตของผมรึเปล่านะ...
"แม้การพบกันของเรา
จะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ
แต่ที่ฉันชอบเธอ ฉันตั้งใจ
จากหนังสือ : ให้ความคิดถึงของฉันโอบกอดเธอไว้"
ฝันดี ราตรีสวัสดิ์ รักษาสุขภาพด้วยครับ
"เราต่างมีจังหวะชีวิต..."
เคยคิดบ้างไหมว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไง อดีตที่ผ่านมา เราผ่านมันมาได้ยังไง บางครั้งเราเองก็ยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าที่ผ่านมามันใช่ตัวเราเองจริง ๆ รึเปล่า
ตอนนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ เคลียร์งานอยู่หรอ หรือเลิกงานยืนรอรถเมล์ บ้างก็ขายปลาหมึกย่าง บ้างก็เข้าเวร บ้างก็ขับรถส่งผู้โดยสาร บางคนอาจจะเพิ่งตื่นนอนเตรียมตัวอาบน้ำไปทำงาน มันไม่สำคัญว่าคุณจะทำอะไรอยู่ สำคัญตรงที่คุณอยู่ตรงนี้ กำลังดำเนินชีวิตไปอย่างมีจุดหมาย รึอาจจะไม่...
ก่อนหน้านี้คุณทำอะไรมาครับ บ้างก็เรียนเพิ่งจบ เพิ่งจะหางานทำ บ้างก็ถูกบริษัทให้ออก บ้างก็ลาออกเปลี่ยนงาน บ้างก็ย้ายที่ทำงานตามเพื่อน ตามแฟน บ้างก็เปลี่ยนงาน เพราะย้ายบ้านตามพ่อ แม่
ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่ ก็ไม่อาจทราบได้
มีที่ทำงานให้เลือกตั้งมากมาย เส้นทางให้เดินมากมาย หรืออาจจะไม่มีสักทาง อาจจะเป็นเส้นทางเดียวที่โดนบังคับให้เดิน แต่คุณก็ผ่านมันมาแล้ว ในตอนนี้คุณก็อยู่ตรงนี้
ทำไมตัวเราถึงเลือกที่ทำงานที่นี่ ทำไม่ถึงไม่เลือกที่อื่น ถ้าเลือกที่อื่นแล้วตอนนี้เรากำลังทำอะไรอยู่นะ อาจจะมีความสุขกว่านี้ อาจจะได้เพื่อนร่วมงานที่ดีกว่านี้ หรืออาจจะแย่กว่าที่เป็นอยู่ ไม่มีใครสามารถรู้ได้
แต่ในตอนนี้ เราอยู่ตรงนี้ จุดนี้ ๆ
ตรงที่มีเพื่อนร่วมงานที่ดี หรือแย่ ปะปนกันไป มีเพื่อนคนที่พูดได้ไม่หยุดปาก เพื่อนที่แกล้งคน แกงคน ปั่นคนไปทั่ว เพื่อนที่ดูแลเอาใจใส่ เพื่อนที่ให้คำปรึกษา เพื่อนที่เงียบขรึม ไร้ตัวตน เป็นสีสันของชีวิต เราอยู่ตรงนี้ ตรงที่มีงานให้ทำ อาจจะหนักบ้าง เบาบ้าง กดดันบ้าง ชิวบ้าง มีผิดพลาดกันบาง เป็นรสชาติของชีวิต ไม่มีอะไรตายตัวเลย
เราอยู่ตรงนี้ พบปะผู้คนที่ทำงาน ที่ร่วมงาน ที่ผ่านไปผ่านมา ที่แวะมาถามทาง หรือขอความช่วยเหลือ "ห้องน้ำไปทางไหน" "ธนาคารไปทางไหน" "โรงหนังอยู่ไหน" "AIS อยู่ชั้นไหน" "ที่นี่มี...ขายมั้ย" บลา ๆ ๆ ร้อยวัน พันเหตุการณ์
บางก็ผ่านมาให้รู้จัก บ้างก็ผ่านมาให้ได้เป็นพี่ หรือเป็นน้อง บ้างก็ผ่านมาได้เป็นเพื่อนสนิท แล้วก็ผ่านไป จากเพื่อนสนิทก็กลายเป็นเพื่อน จากเพื่อนก็กลายเป็นคนรู้จัก ไม่มีอะไรมั่นคงยืนยาว
เราอยู่ตรงนี้ ได้รู้จักคนอื่น ที่ไม่ใช่คนในครอบครัวเรา ได้ใช้ชีวิตร่วมกับเพื่อน พี่ น้อง ที่ทำงาน
เราอยู่ตรงนี้ ได้แฟนที่ทำงานเดียวกัน ได้แฟนที่อยู่แผนกเดียวกัน ใครจะไปคิดไปฝัน ไม่มีหรอก ต่างก็ตั้งใจมาทำงานหาเงินกันทั้งนั้น ใครที่ไหนเขาตั้งใจมาหาแฟนในที่ทำงานกัน
แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง
"จังหวะชีวิตยังไงหล่ะ" การงานดี เพื่อนร่วมงานดี ที่ทำงานดี ที่พักก็ดี ทุกอย่างมันเหมาะเจาะ และลงตัว ไม่มีอะไรจะเพอเฟคไปกว่านี้แล้ว เคยคิดบ้างไหมครับ
ต่างคนต่างใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง มีภาระหน้าที่ที่ต้องทำ ไม่ได้ไปก้าวก่ายใคร แล้วมาเจอกันได้ยังไง มารู้จักกันได้ยังไง มาคบกันได้ยังไง มันไม่มีเหตุผล
แต่กว่าจะมาถึงตรงนี้ บางคนก็ล้มลุกคลุกคลาน สาหัสมาไม่แพ้กัน
ผมอยู่ตรงนี้ ในตอนนี้ ผมได้เจอคุณ ไม่ว่าเพราะอะไรคุณถึงเลือกทำงานที่นี่ อาจจะย้ายมาจากที่อื่น หรือเพิ่งเริ่มทำงาน หรือเพิ่งเปลี่ยนงาน มันไม่มีเหตุผลอะไรมารองรับที่คุณเลือกทำงานที่นี้ ไม่มีใครรู้อนาคต จนกว่าเราจะผ่านมันไป
ผมยังรอจังหวะนั้นอยู่ จังหวะของผม จังหวะที่ผม หรือคุณ หรือใคร เข้ามาในชีวิต ทุกคนต่างมีสิ่งที่ขาด และรอให้ใครสักคนมาเติมเต็ม อาจจะไม่ได้สมบูรณ์แบบอย่างที่คิด แต่อย่างน้อยมันจะดีขึ้น ชีวิตมันจะดีขึ้น เพราะต่างคนต่างเติมเต็มให้กันและกัน ผมหวังว่าจะเป็นอย่างนั้น และคนส่วนใหญ่ก็หวังแบบนั้น
ใครที่อยู่ตัวคนเดียวตอนนี้ เช่นผม ก็ขอให้ใช้ชีวิตอย่างที่ควรจะเป็น อะไรที่ทำแล้วส่งผลดีต่อตนเอง ไม่เดือดร้อนคนคอื่น ทำมันซะ จะได้ไม่เสียใจภายหลัง
ขอให้พบเจอจังหวะชีวิตของคุณครับ
อย่างน้อยในตอนนี้ผมได้เจอคุณ คุณจะใช่จังหวะชีวิตของผมรึเปล่านะ...
"แม้การพบกันของเรา
จะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ
แต่ที่ฉันชอบเธอ ฉันตั้งใจ
จากหนังสือ : ให้ความคิดถึงของฉันโอบกอดเธอไว้"
ฝันดี ราตรีสวัสดิ์ รักษาสุขภาพด้วยครับ