หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
การตัดคำว่า สัตว์ มายึดขันธ์ห้า ทิ้งไป ทำให้เกิดความมั่วย้อนแย้งในการปฏิบัติธรรม
กระทู้คำถาม
ศาสนาพุทธ
มหาสติปัฏฐาน 4
พระไตรปิฎก
ปฏิบัติธรรม
คัมภีร์แต่งใหม่ยุคหลังพุทธกาลหลายร้อยปี
จะการตัดแนวคิดว่า สัตว์ มายึดขันธ์ห้า ทิ้งไป
เพราะถูกโจมตีว่าไปลอกแนวคิด อาตมัน ของพราหมณ์
ยกวลีฮิต “ไม่มีสัตว์บุคคลตัวตนเราเขา”
ทำให้เกิดความมั่วย้อนแย้งในการปฏิบัติธรรม
เกิดปัญหาในการปฏิบัติอย่างยิ่ง
โดยอธิบายใหม่ว่าไม่มีสัตว์ไป(ยึด)มีอุปาทานในขันธ์ห้า
มีแต่จิตสืบต่อกันเป็นสายยาวเหยียดตลอดกาล
คราวนี้ก็ว้าวุ่นกันเลยทีนี้ สำนักปฏิบัติธรรมต่าง
คนต่างคิดค้น ต้องประดิษฐ์คำขึ้นใหม่ใช้แทนกันจนงงไปหมด
ทั้งสิ่งที่ถูก รู้จิตผู้รู้ จิตมาหลงรู้ จิตในจิตผู้รู้มาหลงรู้ในตัวรู้
เกิดการทะเลาะเถียงกันระหว่างสำนักว่า
อะไรคือศัพท์เฉพาะกิจเหล่านั้น
นอกจากนี้ยังต้องมานั่งแก้ต่างเรื่อง ใครรับวิบากกรรม เรื่องจะนิพพานยังไงไม่เป็น สุญญวาทะ อุจเฉททิฏฐิ
นี่คือผลของการไม่รักษาพุทธพจน์ นักปฏิบัติสับสน บาปหนาสาหัสจริงๆ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
นักปรัชญา ย้อนศร วชิราภิกษุณี และพระนาคเสน อย่าอุปมาเองโดยไม่อิงพุทธพจน์
ครั้งนั้นแล วชิราภิกษุณีทราบว่า “นี่คือมารผู้มีบาป” จึงได้กล่าวกับมาร ผู้มีบาปด้วยคาถาว่า มารเอ๋ย ทิฏฐิของเจ้าเชื่อว่าอะไรเป็นสัตว์ กองแห่งสังขารล้วน ๆ นี้ บัณฑิตจะเรียกว่าสัตว์ไม่ได้เล
สมาชิกหมายเลข 755842
คุณอาจตกใจ..พระอรหันต์ไม่มีทุกข์ แต่พระอรหันต์ที่ยังมีชีวิต เสวยอาหารคือเวทนา เพียงเพื่อดำรงขันธิ์ ท่านคิดว่าถูกไหม
โทมนัสอาศัยเนกขัมมะ เป็นเพียงอาหาร(เวทนา เพื่อเลี้ยง ชีวิต) และเป็นมรรค(เนกขัมมะ) ............... พระอรหันต์ไม่มีทุกข์ แต่พระอรหันต์ที่ยังมีชีวิต ต้องเสวยอาหารคือเวทนา เพียงเพื่อดำรงขันธ์และเป็นมรรค(
แทคเองครับ
เหตุแห่งอุปทาน เรียกว่าขันธ์5 มีที่มาอย่างไร
อวิชชา คือตัวเหตุที่ทำให้จิตเกิดอุปทาน คือตัวต้นเหตุทึ่ทำให้จิตเกิดตัวตน ต้นเหตุนี้พระศาสดาเรียกว่า ขันธ์5 Q:แล้วจะเห็นขันธ์5นั้นเมื่อไร ตอนไหน A:ขันธ์แปลว่าหมวดหมู่ หรือกอง จะนับว่นเป็นข้นธ์อะไรนั้
สมาชิกหมายเลข 3237158
เอาอาโลกาสัญญา มาใช้งานสติปัฐฐาน
อาโลกาสัญญา เป็นความสว่างแห่งจิต เป็นสมาธิจิต จิตที่ได้รับการชำระ อุปทานขันธ์5มาแล้วระดับหนึ่ง แล้วตั้งมั่นอยู่ ตั้งมั่นอยู่ในความสว่างที่ล้อมรอบตัว รอบกาย การระลึกรู้ในอาการขันธ์5ครั้งต่อไป(สติ)
สมาชิกหมายเลข 3237158
การหลุดพ้นแห่งจิต
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๗ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ว่าด้วย “การหลุดพ้นแห่งจิต” ดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้าจิตของภิกษุคลายกำหนัดแล้วจากรูปธาตุ หลุดพ้นแล้ว จากอาสวะทั้งหลาย เพราะไม่ถือมั่น. ถ้าจิตของ
สมาชิกหมายเลข 2748147
สภาวะจิตรวมกับความเป็นสมาธิ แต่ละระดับขั้นของจิต
วิธีสังเกตุสภาวะจิตรวม 1.เมื่อจิตสงบ นั่งนิ่งๆเฉยๆ ยืนนิ่งๆเฉยๆ ความรู้สึกเหมือนเป็นอ่กาส ไหลเข้ามาเต็ม หนาแน่น ไปทั้งที่ตัว และนอกตัว จะตัดสินใจอะไร รู้อะไรเด็ดขาด เกิด ขึ้นในshotเดียว เกิดขึ้นมาก็
สมาชิกหมายเลข 3237158
ขันธ์๕เป็นอนัตตาแล้วจิตเป็นอนัตตาไปด้วยหรือเปล่า? -จิตปฏิบัติธรรมให้หลุดพ้นเองได้มั๊ย? หรือขันธ์๕ปฏิบัติธรรมให้หลุดพ้นได
ขันธ์๕เป็นอนัตตาแล้วจิตเป็นอนัตตาไปด้วยหรือเปล่า? -จิตปฏิบัติธรรมให้หลุดพ้นเองได้มั๊ย? หรือขันธ์๕ปฏิบัติธรรมให้หลุดพ้นได้หรือไม่? -การหลุดพ้นขึ้นกับตัวเอง หรือกำหนดได้ด้วยเหตุ-ปัจจัย
สมาชิกหมายเลข 9064969
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ศาสนาพุทธ
มหาสติปัฏฐาน 4
พระไตรปิฎก
ปฏิบัติธรรม
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
การตัดคำว่า สัตว์ มายึดขันธ์ห้า ทิ้งไป ทำให้เกิดความมั่วย้อนแย้งในการปฏิบัติธรรม
จะการตัดแนวคิดว่า สัตว์ มายึดขันธ์ห้า ทิ้งไป
เพราะถูกโจมตีว่าไปลอกแนวคิด อาตมัน ของพราหมณ์
ยกวลีฮิต “ไม่มีสัตว์บุคคลตัวตนเราเขา”
ทำให้เกิดความมั่วย้อนแย้งในการปฏิบัติธรรม
เกิดปัญหาในการปฏิบัติอย่างยิ่ง
โดยอธิบายใหม่ว่าไม่มีสัตว์ไป(ยึด)มีอุปาทานในขันธ์ห้า
มีแต่จิตสืบต่อกันเป็นสายยาวเหยียดตลอดกาล
คราวนี้ก็ว้าวุ่นกันเลยทีนี้ สำนักปฏิบัติธรรมต่าง
คนต่างคิดค้น ต้องประดิษฐ์คำขึ้นใหม่ใช้แทนกันจนงงไปหมด
ทั้งสิ่งที่ถูก รู้จิตผู้รู้ จิตมาหลงรู้ จิตในจิตผู้รู้มาหลงรู้ในตัวรู้
เกิดการทะเลาะเถียงกันระหว่างสำนักว่า
อะไรคือศัพท์เฉพาะกิจเหล่านั้น
นอกจากนี้ยังต้องมานั่งแก้ต่างเรื่อง ใครรับวิบากกรรม เรื่องจะนิพพานยังไงไม่เป็น สุญญวาทะ อุจเฉททิฏฐิ
นี่คือผลของการไม่รักษาพุทธพจน์ นักปฏิบัติสับสน บาปหนาสาหัสจริงๆ