หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
Pantip MALL
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
การตัดคำว่า สัตว์ มายึดขันธ์ห้า ทิ้งไป ทำให้เกิดความมั่วย้อนแย้งในการปฏิบัติธรรม
กระทู้คำถาม
ศาสนาพุทธ
มหาสติปัฏฐาน 4
พระไตรปิฎก
ปฏิบัติธรรม
คัมภีร์แต่งใหม่ยุคหลังพุทธกาลหลายร้อยปี
จะการตัดแนวคิดว่า สัตว์ มายึดขันธ์ห้า ทิ้งไป
เพราะถูกโจมตีว่าไปลอกแนวคิด อาตมัน ของพราหมณ์
ยกวลีฮิต “ไม่มีสัตว์บุคคลตัวตนเราเขา”
ทำให้เกิดความมั่วย้อนแย้งในการปฏิบัติธรรม
เกิดปัญหาในการปฏิบัติอย่างยิ่ง
โดยอธิบายใหม่ว่าไม่มีสัตว์ไป(ยึด)มีอุปาทานในขันธ์ห้า
มีแต่จิตสืบต่อกันเป็นสายยาวเหยียดตลอดกาล
คราวนี้ก็ว้าวุ่นกันเลยทีนี้ สำนักปฏิบัติธรรมต่าง
คนต่างคิดค้น ต้องประดิษฐ์คำขึ้นใหม่ใช้แทนกันจนงงไปหมด
ทั้งสิ่งที่ถูก รู้จิตผู้รู้ จิตมาหลงรู้ จิตในจิตผู้รู้มาหลงรู้ในตัวรู้
เกิดการทะเลาะเถียงกันระหว่างสำนักว่า
อะไรคือศัพท์เฉพาะกิจเหล่านั้น
นอกจากนี้ยังต้องมานั่งแก้ต่างเรื่อง ใครรับวิบากกรรม เรื่องจะนิพพานยังไงไม่เป็น สุญญวาทะ อุจเฉททิฏฐิ
นี่คือผลของการไม่รักษาพุทธพจน์ นักปฏิบัติสับสน บาปหนาสาหัสจริงๆ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
พวกที่สะกดจิตตนว่าไม่มีสิ่งอื่นนอกจากขันธ์ห้า ปฏิบัติไปๆมาๆจะตัน
คนพวกนี้คิดว่า ตนเองเป็นขันธ์ห้า ซึ่งขันธ์ห้าเกิด/ดับ ตามเหตุปัจจัย ปฏิเสธเรื่อง ธรรมธาตุ (สัตว์ที่ยังมีอวิชชา) แต่หลบไปใช้คำว่า "จิต" แทน จิต เกิดจากการทำงานของขันธ์ห้า จิต คือสิ่งที่เวีย
สมาชิกหมายเลข 755842
นักปรัชญา ย้อนศร วชิราภิกษุณี และพระนาคเสน อย่าอุปมาเองโดยไม่อิงพุทธพจน์
ครั้งนั้นแล วชิราภิกษุณีทราบว่า “นี่คือมารผู้มีบาป” จึงได้กล่าวกับมาร ผู้มีบาปด้วยคาถาว่า มารเอ๋ย ทิฏฐิของเจ้าเชื่อว่าอะไรเป็นสัตว์ กองแห่งสังขารล้วน ๆ นี้ บัณฑิตจะเรียกว่าสัตว์ไม่ได้เล
สมาชิกหมายเลข 755842
ธรรมชาติพิสุทธิ์ toshare
@ ธรรมชาติพิสุทธิ์ ล้ำ…...…วจีสรรค์ สุริยะดาราจันทร์………....….แจ่มฟ้า พืชสัตว์หลากพงศ์พันธุ์…..…งามเด่น นำจิตเจิดจรัสจ้า……….
สมาชิกหมายเลข 6522132
นักปฏิบัติต้องเห็นความจริงอย่างนี้ (หลวงปู่เหรียญ)
หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ วัดอรัญญบรรพต อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคาย เหมือนอย่างคนใกล้จะตายอย่างนี้นะ เมื่อร่างกายส่วนใดมันไม่ปรองดองสามัคคีกันแล้ว เช่น ธาตุไฟมันก็ดับลง ธาตุลมก็ดับลงอย่างนี้นะ วิญญาณอาศัยอยู่
สมาชิกหมายเลข 9104958
การหลุดพ้นแห่งจิต
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๗ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ว่าด้วย “การหลุดพ้นแห่งจิต” ดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้าจิตของภิกษุคลายกำหนัดแล้วจากรูปธาตุ หลุดพ้นแล้ว จากอาสวะทั้งหลาย เพราะไม่ถือมั่น. ถ้าจิตของ
สมาชิกหมายเลข 2748147
ว่าด้วย ผู้มีจิตอันหาขอบเขตมิได้
ภิกษุ ท. ! ตลอดกาลเพียงใด ที่สัตว์ทั้งหลาย ยังไม่ได้รู้ยิ่งตามเป็นจริง ซึ่งรสอร่อย ของอุปาทานขันธ์ห้าเหล่านี้ โดยความเป็นรสอร่อย. ยังไม่ได้รู้ยิ่งตา
ซึ่งเป็นเช่นนั้นเอง
คนที่ปากบอกว่าไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมากสบายๆ แต่ชอบพูดรักษาขอบเขตทิ้งท้ายไว้เสมอ
แปลว่าที่บอกไม่เป็นไรคือไม่จริงใช่ไหม เพราะการรักษาขอบเขต หลังจากบอกว่าไม่เป็นไร = มันสร้างกดดันและทำให้รู้สึกย้อนแย้งต่อฝ่ายตรงข้ามในความคิดผม ท่านคิดเห็นอย่างไร
สมาชิกหมายเลข 9265075
จิต มโน วิญญาณ แตกต่างกันอย่างไร
จิต มโน วิญญาณ แตกต่างกันอย่างไร “จิต” คือ ธาตุรู้ เป็น ภาวะที่รู้อารมณ์ หรือสภาวะรู้แจ้งสิ่งต่าง ๆ เช่น รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ธรรมารมณ์ จิต เป็น หัวหน้าของธรรมทั้งหลาย “มโน
สมาชิกหมายเลข 2748147
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ศาสนาพุทธ
มหาสติปัฏฐาน 4
พระไตรปิฎก
ปฏิบัติธรรม
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
การตัดคำว่า สัตว์ มายึดขันธ์ห้า ทิ้งไป ทำให้เกิดความมั่วย้อนแย้งในการปฏิบัติธรรม
จะการตัดแนวคิดว่า สัตว์ มายึดขันธ์ห้า ทิ้งไป
เพราะถูกโจมตีว่าไปลอกแนวคิด อาตมัน ของพราหมณ์
ยกวลีฮิต “ไม่มีสัตว์บุคคลตัวตนเราเขา”
ทำให้เกิดความมั่วย้อนแย้งในการปฏิบัติธรรม
เกิดปัญหาในการปฏิบัติอย่างยิ่ง
โดยอธิบายใหม่ว่าไม่มีสัตว์ไป(ยึด)มีอุปาทานในขันธ์ห้า
มีแต่จิตสืบต่อกันเป็นสายยาวเหยียดตลอดกาล
คราวนี้ก็ว้าวุ่นกันเลยทีนี้ สำนักปฏิบัติธรรมต่าง
คนต่างคิดค้น ต้องประดิษฐ์คำขึ้นใหม่ใช้แทนกันจนงงไปหมด
ทั้งสิ่งที่ถูก รู้จิตผู้รู้ จิตมาหลงรู้ จิตในจิตผู้รู้มาหลงรู้ในตัวรู้
เกิดการทะเลาะเถียงกันระหว่างสำนักว่า
อะไรคือศัพท์เฉพาะกิจเหล่านั้น
นอกจากนี้ยังต้องมานั่งแก้ต่างเรื่อง ใครรับวิบากกรรม เรื่องจะนิพพานยังไงไม่เป็น สุญญวาทะ อุจเฉททิฏฐิ
นี่คือผลของการไม่รักษาพุทธพจน์ นักปฏิบัติสับสน บาปหนาสาหัสจริงๆ