วิปัสสนูปกิเลสมีปรากฏในพระสูตรอย่างไรไหมครับ

ผมศึกษาพระพุทธศาสนาและพระไตรปิฎกมานานพอสมควร จนเกิดคำถามว่า การบรรลุพระอริยบุคคลขั้นใดขั้นหนึ่งนั้น จำเป็นต้องรู้ทั่วทั้ง ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์หรือไม่ ผมเข้าใจว่าปริยัติเป็นสิ่งสำคัญ เพราะถ้าไม่รู้หลักค

วิปัสสนูปกิเลส ๑๐ อย่าง มิจฉาสมาธิ มีเหตุให้เกิดขึ้นจาก มิจฉาทิฏฐิความเห็นผิดเข้าใจผิดจากความเป็นจริง มีตัณหาคือความอยากเป็นต้นเหตุที่สำคัญ เมื่อจิตมีความสงบเป็นสมาธิแล้วจึงเกิดภาพหลอกที่เรียกว่านิม

ที่เกิดวิปัสสนูปกิเลสคือ นิกันติคือตัวตัณหา ที่เข้าใจว่า เกิดแสงสว่าง เกิดความรู้ ทำให้น้อมใจเชื่อว่าถึงอริยะแล้ว อธิโมกข์ คือตัวศรัทธา อย่างมาก ไม่มีปัญญา

https://www.youtube.com/watch?v=g96AyM1jMxE

วิปัสสนาเกิดจากฌาน จะไม่มีกิเลส วิปัสสนาเกิดจากความนึกคิด แล้วไปโลภอยากได้ เกิดกิเลส แล้วไปหลงว่าเป็นวิปัสสนาจริง เรียกว่าวิปัสสนูปกิเลส คือถูกวิปัสสนาหลอก ว่าได้วิปัสสนา

ถ้า มีตัวตนก็ไม่ใช่ ไม่มีตัวตนก็ไม่ใช่ แล้วคืออะไร คำตอบ ​ก็คือ ​ไม่ใช่ตัวตน นั่นแหละ ... พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรกัจจานะ โลกนี้ โดยมากอาศัย ส่วน ๒ อย่าง คือ ความมี ๑- ๑ ความไม่มี ๒- ๑ ก็เมื่

--->Journey to the West<--- -พระถัง (ศรัทธาที่ไร้ซึ่งข้อบกพร่องสงสัย ปริ่มล้นด้วยความเพียรไม่ใช่ฤทธิ์เดช) แต่มีโมหะ เป็นอุปสรรค -ลิงจ่อ (ปัญญาผู้ทนงในฤทธิ์ธา ผู้ที่อยากผลักไสความไม่รู้ของผู้อื่น